fa بررسی اثربخشی افزودن تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی به تمرینات کرفوت بر حس عمقی، دامنۀ حرکتی، شاخص کف‌پایی و درد در افراد دارای کف ‌پای‌ صاف: یک کارآزمایی تصادفی بالینی توانبخشی Rehabilitation مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article <p dir="rtl" style="text-align: right;"><strong>زمینه و هدف:</strong> ناهنجاری کف ‌پای صاف، یک سندروم اسکلتی‌عضلانی است که مجموعه‌ای از ناهنجاری‌های ایستا و پویا را در برمی‌گیرد و از شایع‌ترین ناهنجاری‌های اندام تحتانی در کودکان و نوجوانان محسوب می‌شود. این پژوهش باهدف بررسی اثربخشی افزودن تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی به تمرینات کرفوت بر حس عمقی، دامنۀ حرکتی، شاخص کف‌پایی و درد در افراد دارای کف‌ پای ‌صاف انجام شد.</p> <p dir="rtl" style="text-align: right;"><strong>روش‌بررسی:</strong> این پژوهش از نوع کارآزمایی ‌بالینی تک‌سوکور با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه‌ با دو گروه تجربی و یک گروه گواه بود. تعداد ۴۸ دختر ۱۲ تا ۱۵سالۀ دارای کف ‌پای صاف انعطاف‌پذیر در استان البرز، براساس معیارهای ورود و خروج مطالعه انتخاب شدند. سپس به‌صورت تصادفی در سه گروه شانزده‌نفرۀ تمرینات کرفوت، تمرینات کرفوت با تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی و گروه گواه تخصیص یافتند. حس ‌عمقی با دستگاه ایزوکینتیک‌، دامنۀ ‌حرکتی با گونیامتر، شاخص‌های استاهلی و چیپاکس-اسمیراک با ثبت اثر کف ‌پا و شدت درد در حالت استراحت با مقیاس بصری درد، ارزیابی شدند. گروه‌های تجربی تمرینات را به‌مدت هشت هفته انجام دادند. داده‌ها با آنالیز کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری کمتر از ۰٫۰۵ به‌وسیلۀ نرم‌افزار <span dir="ltr">SPSS</span> نسخۀ ۲۷ تحلیل شد.</p> <p dir="rtl" style="text-align: right;"><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد، در شاخص‌ استاهلی (<span dir="ltr"><em>p</em> < ۰٫۰۰۱</span>)، شاخص چیپاکس-اسمیراک (<span dir="ltr"><em>p</em> < ۰٫۰۰۱</span>)، دامنۀ حرکتی دورسی‌فلکشن (<span dir="ltr"><em>p</em> = ۰٫۰۳۵</span>)، حس ‌عمقی اینورژن (<span dir="ltr"><em>p</em> = ۰٫۰۰۸</span>) و حس عمقی اورژن (<span dir="ltr"><em>p</em> = ۰٫۰۱۳</span>) بین گروه‌های تمرینی و گروه گواه در پس‌آزمون پس از حذف اثر پیش‌آزمون، تفاوت معنا‌داری وجود داشت؛ اما در متغیرهای پلانتارفلکشن (<span dir="ltr"><em>p</em> = ۰٫۰۵۰</span>) و درد (<span dir="ltr"><em>p</em> = ۰٫۲۷۹</span>) تفاوت معنا‌داری بین گروه‌های تمرینی و گروه گواه مشاهده نشد.</p> <p dir="rtl" style="text-align: right;"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> براساس نتایج پژوهش، تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی ترکیب‌‌شده با تمرینات کرفوت، دامنۀ ‌حرکتی دورسی‌فلکشن، حس عمقی و شاخص‌های کف‌پایی را بهبود می‌دهد؛ بنابراین، در توان‌بخشی و اصلاح کودکان دارای کف ‌پای صاف، استفادۀ‌ بالینی از رویکرد ترکیبی کرفوت با تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی توصیه می‌شود.</p> <p dir="ltr" style="text-align: left;"><strong>Background & Objectives:</strong> The significant increase in musculoskeletal disorders in children necessitates the conduct of more extensive research and the strengthening of preventive and care strategies. The foot is one of the most important and vulnerable parts of the lower extremity. Due to its bony, ligamentous, and muscular structures, it plays a vital role in weight&ndash;bearing, shock absorption, balance maintenance, and force transmission to the ground. Flexible flatfoot is a structural and functional deformity characterized by a combination of static and dynamic abnormalities, and it is among the most common lower&ndash;limb disorders in children and adolescents. This condition is associated with sensorimotor alterations and functional impairments. The increasing prevalence of musculoskeletal disorders in children underscores the need for more comprehensive research and the development of effective preventive and therapeutic strategies. In this context, therapeutic exercise, as an active and sustainable approach, holds a high priority in the management of flexible flatfoot by addressing the underlying causes of the deformity and improving long&ndash;term functional performance. This study aimed to examine whether incorporating reactive neuromuscular training (RNT) into a foot core exercise program could improve proprioception, ankle range of motion (ROM), arch indices, and pain levels.</p> <p dir="ltr" style="text-align: left;"><strong>Methods:</strong> The present study was a single&ndash;blind randomized clinical trial with a pretest&ndash;posttest design including two experimental groups and one control group. The statistical population consisted of 12&ndash;15&ndash;year&ndash;old female students with flexible flat feet in Alborz Province, Iran. The sample size was determined using <span dir="ltr">G*Power</span> software with an effect size of 0.40, a statistical power of 0.80, and an alpha level of 0.05. Considering a 20% attrition rate, the final sample size was calculated as 48 participants. Using random sampling, 48 volunteer participants who met the study inclusion criteria were recruited. They were then randomly assigned to three groups (<span dir="ltr">n=16</span> per group): a core foot exercise group, a combined core foot and reactive neuromuscular training group, and a control group. The inclusion criteria were as follows: female students aged 12&ndash;15 years with flexible flat feet; a navicular drop greater than 10 mm (positive Navicular Drop Test) (Brody, 1982); confirmation by a specialist physician; completion of a written informed consent form; and voluntary participation in the study. The exclusion criteria included absence from more than three training sessions, lower&ndash;extremity injury during the study, and unwillingness to continue participation. The interventions were delivered for 8 weeks, with three sessions per week (40&ndash;70 min per session). Proprioception was assessed using an isokinetic dynamometer (<span dir="ltr">PRJP</span>), ankle dorsiflexion/plantarflexion ROM via goniometry, Staheli and Chippaux&ndash;Smirak indices through footprint analysis, and pain intensity at rest using the Visual Analog Scale (<span dir="ltr">VAS</span>). Data were analyzed using <span dir="ltr">SPSS</span> software (version 27) in two stages: descriptive and inferential statistics. Descriptive statistics included the calculation of means and standard deviations. Inferential statistics were performed using analysis of covariance (<span dir="ltr">ANCOVA</span>) and Bonferroni post hoc tests. Statistical significance was set at <em>p</em> < 0.05.</p> <p dir="ltr" style="text-align: left;"><strong>Results:</strong> The results showed that, after controlling for pre&ndash;test scores, significant differences were observed between the intervention and control groups at post&ndash;test in the Staheli Index (<em>p</em> < 0.001), Chippaux&ndash;Smirak Index (<em>p</em> < 0.001), dorsiflexion range of motion (<em>p</em> = 0.035), inversion proprioception (<em>p</em> = 0.008), and eversion proprioception (<em>p</em> = 0.013). However, no significant differences were found between the intervention and control groups in plantarflexion range of motion (<em>p</em> = 0.050) and pain (<em>p</em> = 0.279).</p> <p dir="ltr" style="text-align: left;"><strong>Conclusion:</strong> Based on the findings of the present study, reactive neuromuscular training combined with core foot exercises improves dorsiflexion range of motion, proprioception, and footprint indices. Therefore, the clinical application of a combined approach involving core foot exercises and reactive neuromuscular training is recommended for the rehabilitation and correction of children with flat feet.</p> کف ‌پای صاف, تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی, تمرینات کرفوت, حس عمقی Flatfoot, Reactive neuromuscular training, Core foot exercises, Proprioception 15 0 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-11-4093-1&slc_lang=fa&sid=1 Ghazal Taghizadeh غزل تقی زاده ghazal.taghizade@gmail.com 100319475328460069180 100319475328460069180 No Department of Biomechanics, Sports Injury and Corrective Exercise, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran گروه بیومکانیک و آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Seyed Sadredin Shojaedin سید صدرالدین شجاع‌الدین shojaeddin@khu.ac.ir 100319475328460069181 100319475328460069181 Yes Department of Biomechanics, Sports Injury and Corrective Exercise, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran گروه بیومکانیک و آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Raghad Memar رغد معمار rmimar@khu.ac.ir 100319475328460069182 100319475328460069182 No Department of Biomechanics, Sports Injury and Corrective Exercise, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran گروه بیومکانیک و آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران