جلد 9 - شماره سال ۱۳۹۸
جلد (9): 105 |
برگشت به فهرست نسخه ها
مجید اوجاری1 
، الهه عرب عامری2 ، عبداله قاسمی*3 ، علی کاشی4
، الهه عرب عامری2 ، عبداله قاسمی*3 ، علی کاشی4
1- واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی
2- دانشگاه تهران
3- واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی
4- پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
2- دانشگاه تهران
3- واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی
4- پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
چکیده: (4550 مشاهده)
زمینه و هدف: شایستگی حرکتی، بهعنوان توانایی فرد در اجرای مهارتهای حرکتی مختلف، اعم از مهارتهای درشت و ظریف، مطرح میشود. هدف از انجامدادن این پژوهش، بررسی عوامل منتخب اثرگذار بر رشد و شایستگی حرکتی کودکان ۷ تا ۱۰ساله با استفاده از یک آزمون معتبر در این زمینه بود.
روشبررسی: پژوهش حاضر، از انواع مطالعههای توصیفی بود که با مشارکت ۵۰۳ کودک ۷ تا ۱۰ساله از مدارس شهر اراک انجام شد. نمونهگیری بهصورت خوشهایتصادفی انجام شد و همۀ شرکتکنندگان با استفاده از مجموعهآزمون ارزیابی حرکت کودکان-۲ (MABC2) ارزیابی شدند. تحلیلها در سطح خردهمقیاسها و نمرۀ کلی MABC2 و با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیری (مانوا یکراهه)، برای مقایسۀ گروههای کودکان در هریک از متغیرها استفاده شد.
یافتهها: در عملکرد حرکتی کودکان با گروههای مختلف سنی و ترتیب تولد تفاوت معنادار آماری دیده شد (۰٫۰۰۱>p). با افزایش سن، کودکان اجرای بهتری داشتند. در متغیر ترتیب تولد نیز تفاوتهای بهدستآمده تنها بهدلیل تفاوت در خردهمقیاس چالاکی دستی بود؛ بهطوری که کودکان با ترتیب تولد اول، عملکرد بهتری را نمایش دادند که البته گرچه این تفاوتها معنادار بودند، اثرگذاری آن ناچیز بود (۰٫۰۱۶=η2)؛ با این حال در شایستگی حرکتی کودکان با وضعیت اجتماعی و مشارکت در فعالیتهای جسمانی مختلف تفاوت معناداری دیده نشد.
نتیجهگیری: سن بهعنوان عاملی مهم و اثرگذار در شایستگی حرکتی کودکان محسوب میشود و آزمون MABC2 بهخوبی توانایی تشخیص بین گروههای سنی را دارد. به نظر میرسد اثرگذاری دیگر متغیرها بر عملکرد و شایستگی حرکتی کودکان، ناچیز یا غیرمعنادار باشد.
روشبررسی: پژوهش حاضر، از انواع مطالعههای توصیفی بود که با مشارکت ۵۰۳ کودک ۷ تا ۱۰ساله از مدارس شهر اراک انجام شد. نمونهگیری بهصورت خوشهایتصادفی انجام شد و همۀ شرکتکنندگان با استفاده از مجموعهآزمون ارزیابی حرکت کودکان-۲ (MABC2) ارزیابی شدند. تحلیلها در سطح خردهمقیاسها و نمرۀ کلی MABC2 و با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیری (مانوا یکراهه)، برای مقایسۀ گروههای کودکان در هریک از متغیرها استفاده شد.
یافتهها: در عملکرد حرکتی کودکان با گروههای مختلف سنی و ترتیب تولد تفاوت معنادار آماری دیده شد (۰٫۰۰۱>p). با افزایش سن، کودکان اجرای بهتری داشتند. در متغیر ترتیب تولد نیز تفاوتهای بهدستآمده تنها بهدلیل تفاوت در خردهمقیاس چالاکی دستی بود؛ بهطوری که کودکان با ترتیب تولد اول، عملکرد بهتری را نمایش دادند که البته گرچه این تفاوتها معنادار بودند، اثرگذاری آن ناچیز بود (۰٫۰۱۶=η2)؛ با این حال در شایستگی حرکتی کودکان با وضعیت اجتماعی و مشارکت در فعالیتهای جسمانی مختلف تفاوت معناداری دیده نشد.
نتیجهگیری: سن بهعنوان عاملی مهم و اثرگذار در شایستگی حرکتی کودکان محسوب میشود و آزمون MABC2 بهخوبی توانایی تشخیص بین گروههای سنی را دارد. به نظر میرسد اثرگذاری دیگر متغیرها بر عملکرد و شایستگی حرکتی کودکان، ناچیز یا غیرمعنادار باشد.
واژههای کلیدی: شایستگی حرکتی، مجموعهآزمون ارزیابی حرکت برای کودکان-۲ (MABC2)، ترتیب تولد، فعالیت جسمانی، عوامل فردیاجتماعی.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل |
موضوع مقاله:
روانشناسی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |