مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش گفتار نشانه‌دار بر افزایش آگاهی واجی و زیر‌مقیاس‌های آگاهی واجی (نامیدن و حذف واج آغازین، شناسایی کلمات دارای واج آغازین یکسان، نامیدن و حذف واج پایانی، شناسایی کلمات دارای واج پایانی یکسان و حذف واج میانی) کودکان کم‌توان ذهنی آموزش‌پذیر بود. 

روش‌بررسی: این مطالعه، شبه‌تجربی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. تعداد ۱۰ نفر از کودکانی که دارای این شرایط هوشی تشخیص داده شده بودند به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌طور مساوی در دو گروه آزمایش و کنترل همتا‌سازی شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامهٔ آگاهی واج‌شناختی) سلیمانی ۱۳۸۷) بود. برنامهٔ آموزش گفتار نشانه‌دار در قالب ۴۰ جلسهٔ نود دقیقه‌ای در گروه آزمایشی اجرا شد. در پایان دورهٔ آموزشی دو گروه پرسشنامهٔ مذکور را به‌عنوان پس‌آزمون تکمیل کردند.

یافته‌ها: بررسی و تحلیل نتایج با استفاده از نمرهٔ افزوده و آزمون تی، بیانگر تأثیر آموزش گفتار نشانه‌دار بر افزایش آگاهی واج‌شناختی و زیر‌مقیاس‌های آن، شامل نامیدن و حذف واج آغازین، شناسایی کلمات دارای واج آغازین یکسان، شناسایی کلمات دارای واج پایانی یکسان و حذف واج میانی بود (۰٫۰۵

نتیجه‌گیری: به‌صورت کلی یافته‌ها نشان دادند که آموزش گفتار نشانه‌دار به کودکان کم‌توان ذهنی، مشکلات خواندن این کودکان را کاهش داده و از مشکلات ارتباطی در حیطهٔ خواندن پیشگیری به عمل آورده است.