fa مقایسهٔ مشکلات بین‌فردی و سبک‌های دلبستگی در بزرگسالان با و بدون اختلال نارسایی توجه/فزون‌کنشی روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">زمینه و هدف:</span></b><span lang="FA"> اختلال نارسایی توجه/فزون‌کنشی در بزرگسالان به‌عنوان اختلالی مزمن و ناتوان‌کننده شناخته شده است. پژوهش حاضر با هدف مقایسهٔ مشکلات بین‌فردی و سبک‌های دلبستگی در بزرگسالان با و بدون اختلال نارسایی توجه/فزون‌کنشی انجام شد.</span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">روش‌بررسی:</span></b><span lang="FA"> پژوهش حاضر توصیفی از نوع علّی‌مقایسه‌ای بود. جامعهٔ آماری پژوهش را مراجعه‌کنندگان به مراکز مشاوره و روان‌درمانی شهر تبریز در نیمهٔ دوم سال ۱۳۹۸ تشکیل دادند. یک گروه پنجاه‌نفری از بزرگسالان مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره و روان‌درمانی شهر تبریز در نیمهٔ دوم سال ۱۳۹۸ که با تشخیص روان‌پزشک، مبتلا به اختلال نارسایی توجه/فزون‌کنشی بودند، به‌روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. گروه مقایسه شامل پنجاه نفر از افراد بدون اختلال بود که با گروه اول همتاسازی شدند. سنجش هر دو گروه با استفاده از مقیاس دلبستگی بزرگسال (هازن و شور، ۱۹۸۷) و مقیاس مشکلات بین‌فردی (هرویتز و همکاران، ۱۹۸۸) صورت گرفت. تجزیه‌وتحلیل داده&rlm;های پژوهش ازطریق تحلیل واریانس چندمتغیری در سطح معناداری ۰٫۰۵ با نرم‌افزار </span><span dir="LTR">SPSS</span> نسخۀ ۲۳ انجام شد.</span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">یافته‌ها:</span></b><span lang="FA"> نتایج نشان داد، بین دو گروه در خرده‌مقیاس‌های مشکلات مربوط به مهارگری (۰٫۰۳۷=</span><i><span dir="LTR">p</span></i><span lang="FA">)، قاطعیت (۰٫۰۰۱></span><i><span dir="LTR">p</span></i><span lang="FA">)، مسئولیت‌پذیری (۰٫۰۱۳=</span><i><span dir="LTR">p</span></i><span lang="FA">) و صمیمیت (۰٫۰۳۶=</span><i><span dir="LTR">p</span></i><span lang="FA">) تفاوت معناداری وجود داشت؛ اما در مشکلات مربوط به اطاعت‌پذیری (۰٫۳۹۳=</span><i><span dir="LTR">p</span></i><span lang="FA">) و مردم‌آمیزی (۰٫۱۶۴=</span><i><span dir="LTR">p</span></i><span lang="FA">) بین دو گروه تفاوت معناداری مشاهده نشد. همچنین بین دو گروه در سبک‌های دلبستگی ایمن (۰٫۰۲۷=</span><i><span dir="LTR">p</span></i><span lang="FA">) و اجتنابی (۰٫۰۱۱=</span><i><span dir="LTR">p</span></i><span lang="FA">) تفاوت معناداری وجود داشت؛ اما در سبک دلبستگی دوسوگرا بین دو گروه تفاوت معناداری دیده نشد (۰٫۶۶۴=</span><i><span dir="LTR">p</span></i><span lang="FA">).</span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">نتیجه‌گیری:</span></b><span lang="FA"> براساس یافته‌های پژوهش نتیجه گرفته می‌شود که بزرگسالان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/فزون‌کنشی درمقایسه با بزرگسالان بدون اختلال در روابط بین‌فردی دچار مشکلات بیشتری هستند و سبک دلبستگی در این افراد از نوع سبک دلبستگی اجتنابی است؛‌ همچنین در قیاس با افراد بدون اختلال دلبستگی ایمن کمتری دارند.</span></span></span></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="unicode-bidi:embed"><strong>Background & Objectives:</strong> Attention&ndash;Deficit/hyperactivity Disorder (ADHD) is characterized by persistent and inappropriate developmental symptoms, such as inattention, hyperactivity, and impulsivity resulting in dysfunction. The symptoms of ADHD often lead to problems at school, the workplace, and social interactions and can be associated with interpersonal challenges. Interpersonal problems are unpredictable events; managing these problems can lead to various consequences. A set of interpersonal problems includes individuals&#39; problems in assertiveness, politeness, obedience, intimacy, responsibility, and restraint. Attachment is a psychological factor that can be linked to the symptoms of ADHD. Attachment style indicates the individual&#39;s inner embodiment of the attachment relationship with his caregivers as a child. Attachment theory is not just about childhood; it concerns the evolutionary theory of life. Overall, given the high prevalence of ADHD in adults and the widespread negative consequences of this disorder, this study aimed to compare interpersonal problems and attachment styles in adults with and without ADHD.</span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><strong>Methods:</strong> The was a causal&ndash;comparative descriptive study. The study&rsquo;s statistical population included individuals referring to Tabriz Counseling and Psychotherapy Center in 2020. The number of individuals in each subgroup in comparative causal research should not be less than 30; thus, the present study aimed to increase the validity and external validity of the findings by 50 individuals. Using the purposive sampling method, 50 patients with ADHD referred to Tabriz Counseling and Psychotherapy Center were selected. After a psychiatrist&#39;s definitive diagnosis of ADHD, the study participants were selected.</span><br> <span style="unicode-bidi:embed">Moreover, 50 healthy subjects were matched concerning gender, age, and education with the ADHD group. The inclusion criteria were psychiatrist&#39;s diagnosis of ADHD, the age range of 18&ndash;40 years, consent to participate in research, the lack of significant psychiatric disorders and neurological diseases (according to patient records and query), and no substance dependence. Both groups were assessed using the Adult Attachment SInventory (AAI) (Hazan & Shaver, 1987) and Inventory of Interpersonal Problems (IIP&ndash;60) (Herwitz et al., 1988). <span lang="EN" style="color:black">To analyze the obtained data, descriptive statistics, including mean, standard deviation, frequency, and percentage and inferential statistics, including Multivariate Analysis of Variance (MANOVA), were implemented at a significance level of 0.05 in SPSS.</span></span><br> <strong>Results:</strong> The obtained data suggested that the mean scores of the components of interpersonal problems, including inhibitory problems (<i>p</i>=0.037), determination problems (<i>p</i><0.001), Responsibility problems (<i>p</i>=0.013), and intimacy problems (<i>p</i>=0.037) in adults with ADHD significantly higher than healthy adults; however, in the problems related to obedience (<i>p</i>=0.393) and problems related to democratization (<i>p</i>=0.164) among adults with ADHD and healthy adults there was no significant difference. Furthermore, the mean score of safe attachment style in adults with ADHD was significantly lower than healthy adults (<i>p</i>=0.027). While the mean score of avoidant attachment in adults with ADHD was significantly higher than healthy adults (<i>p</i>=0.011), the mean score of bilateral attachment among adults with ADHD was significant. There was no significant difference between the adults with and without ADHD (<i>p</i>=0.664).<br> <strong>Conclusion:</strong> Adults with ADHD have more problems than normal adults in interpersonal relationships. Moreover, the attachment style in these subjects is of the avoidance attachment type, and they have less secure attachment than the healthy population.</span></span></p> مشکلات بین‌فردی, سبک‌های دلبستگی, بزرگسالان, اختلال نارسایی توجه/فزون‌کنشی Interpersonal problems, Attachment styles, Adults, Attention–Deficit/Hyperactivity Disorder 15 15 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-10-1484-2&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Rasooli Mihan زهرا رسولی میهن zahrarasoli12@yahoo.com 100319475328460047761 100319475328460047761 Yes Faculty of Psychology and Educational Sciences, Kharazmi University دانشکدهٔ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی