Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa طراحی مدل اجتماع‌محور روش‌های سازگاری برای پیشگیری مثبت براساس وخامت ادراک‌شده با واسطهٔ راهبردهای مقابله‌ای در افراد مبتلا به اچ‌آی‌وی مثبت Designing a Community-Based Model of Compatibility Methods for Positive Prevention Based on Perceived Deterioration Mediated by Coping Strategies in People with HIV Positive روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article <div> <div id="_com_15" uage="JavaScript"> چکیده زمینه و هدف: ایدز از چالش‌های بسیار بزرگ بشریت و از عوامل عمده‌تر خطر سلامتی محسوب می‌شود؛ بنابراین، پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل اجتماع‌محور روش&lrm;های سازگاری برای پیشگیری مثبت براساس وخامت ادراک‌شده و راهبردهای مقابله‌ای در افراد مبتلا به اچ‌آی‌وی مثبت انجام شد. روش‌بررسی: مطالعهٔ حاضر از نوع پژوهش‌های کاربردی و در چهارچوب طرح‌های همبستگی بود. جامعهٔ آماری پژوهش را تمامی بیماران مبتلا به ایدز در شهر تهران در سال ۱۳۹۸ تشکیل دادند. تعداد ۲۵۰ نفر از آنان به‌روش دردسترس از بین بیماران مراجعه&lrm;کننده به باشگاه‌های مثبت تحت نظارت سازمان بهزیستی به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها از پرسش‌نامهٔ سبک‌های مقابله‌ای (فولکمن و لازاروس، ۱۹۸۰)، مقیاس سازگاری روانی-اجتماعی با بیماری (دروگتیس، ۱۹۸۶) و پرسش‌نامهٔ کوتاه ادراک بیماری (بردبنت و همکاران، ۲۰۰۶) استفاده شد. ارزیابی مدل پیشنهادی با روش مدل‌سازی معادلات ساختاری و برای بررسی همبستگی بین متغیرهای پژوهش، ضریب همبستگی پیرسون با استفاده از نرم‌افزارهای AMOS نسخهٔ ۲۱ و SPSS انجام گرفت. یافته‌ها: مدل پیشنهادی پس از تصحیح، برازش پذیرفتنی با داده‌ها نشان داد (۰٫۰۸۱=RMSEA و ۰٫۹۵=AGFI). همچنین ضریب مسیر غیرمستقیم وخامت ادراک‌شده بر سازگاری روانی-اجتماعی با میانجیگری راهبردهای مقابله‌ای معنادار بود (۰٫۵۳۱=β و ۰٫۰۰۱=p). بررسی مسیرهای مستقیم وخامت ادراک‌شده بر سازگاری روانی-اجتماعی (۰٫۳۴۶=β و ۰٫۰۰۱=p) و راهبردهای مقابله&lrm;ای بر سازگاری روانی-اجتماعی (۰٫۲۸۷=β و ۰٫۰۰۲=p) در افراد مبتلا به اچ‌آی‌وی مثبت حاکی‌از اثر مستقیم بود. نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر از یک&lrm;سو مشخص کرد، وخامت ادراک‌شده قادر به پیش&lrm;بینی روش&lrm;های سازگاری روانی-اجتماعی در افراد مبتلا به اچ&lrm;آی&lrm;وی است و ازسوی‌دیگر نقش میانجیگری عوامل گوناگون راهبردهای مقابله&lrm;ای را در این پیش&lrm;بینی نشان &lrm;می‌هد.   <div> <div> <div id="_com_1" uage="JavaScript"></div> </div> <div></div></div> </div> </div> Abstract Background & Objectives: AIDS is one of the main risk factors for health and affects all aspects of a person's life. AIDS lowers self–esteem and increases feelings of vulnerability, physical symptoms, and disturbing thoughts. A community–based model focuses on changing an individual's behaviors to reduce the risk factors in a community. The community–based model in this study sought to change the behaviors of the intervention group as part of the HIV–infected population and to use the study's results for a larger community of patients. To this end, recognizing the barriers to disease acceptance as an effective factor in reaching for treatment, on the one hand, and a lack of knowledge on cultural and health system barriers in Iran, on the other hand, lead us to determine the predictive share of the community–based model of coping strategies for positive prevention based on perceived deterioration mediated in HIV–positive patients. Therefore, this study aimed to determine the contribution of community–based adjustment approaches in positive prevention based on the perceived deterioration mediated by coping strategies in HIV–positive patients. Methods: This study was an applied research using correlational plans. The study population included all HIV–positive patients living in Tehran City, Iran, between March 2019 and March 2020. Of the mentioned population, 250 individuals referred to positive clubs under the supervision of the Welfare Organization were selected by available sampling. The inclusion criteria for patients in the study were as follows: being between 18 and 50 years old, having at least a high school diploma, having been diagnosed with the disease for one year, lacking diagnosed with another chronic physical illness before the HIV diagnosis, and lacking diagnosed with a severe mental disorder. In this study, patients were informed about the study and its purpose. All participants were also informed that their participation in the study was voluntary and that their information would remain confidential. The following questionnaires were applied for data collection: the Coping Styles Questionnaire (Lazarus and Folkman, 1980), the Psychosocial Adjustment to Illness Questionnaire (Derogatis, 1986), and the Brief Illness Perception Questionnaire (Broadbent et al., 2006). The proposed model was evaluated using structural equation modeling, and to examine the correlation between research variables, the Pearson correlation coefficient was used using AMOS version 21 and SPSS software. Results: Descriptive findings showed that participants' mean ± SD age was 37.9±5.48 years. The highest level of education was high school (77 people, 30.8%), and the lowest was university education (16 people, 6.4%). The highest marital status was divorced (89 people, 35.6%), and the lowest was single (28 people, 11.2%). The results of the Pearson correlation test showed a significant correlation between psychosocial adjustment variables and perceived severity and coping strategies. Specifically, there was a significant inverse relationship between the variables of negative emotion–focused coping strategies and psychosocial adjustment (p<0.05). Evaluation of direct pathways of perceived deterioration on psychosocial adjustment (β=0.346, p=0.001) and coping strategies on psychosocial adjustment (β=0.287, p=0.002) in HIV–positive patients indicated a direct effect. Indirect estimation of the model using the bootstrap method and according to the standardized values (β) confirmed the indirect path of perceived deterioration on psychosocial adjustment mediated by coping strategies in HIV–positive patients. Conclusion: This study showed that perceived deterioration predicts psychosocial coping strategies in HIV–positive patients. Furthermore, we showed the mediating role of various factors in predicting coping strategies. مدل اجتماع‌محور, روش‌های سازگاری, وخامت ادراک‌شده, راهبردهای مقابله‌ای, بیماران مبتلا به اچ‌آی‌وی Community–based model, Adjustment methods, Perceived deterioration, Coping strategies, HIV–positive patients 139 139 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-10-2153-1&slc_lang=fa&sid=1 Mehri Amiri مهری امیری m.amiri.mehri@gmail.com 100319475328460064723 100319475328460064723 No Department of Psychology, Kish International Branch, Islamic Azad University, Kish Island, Iran گروه روان‌شناسی، واحد بین‌الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیرهٔ کیش، ایران Peyman Hassani-Abharian پیمان حسنی ابهریان abharian@iricss.org 100319475328460064724 100319475328460064724 Yes Assistant Professor, Director of Cognitive Rehabilitation Group, Brain and Cognitive Clinic, Institute for Cognitive Science Studies, Tehran, Iran استادیار، مدیر گروه توان‌بخشی شناختی کلینیک مغز و شناخت، مؤسسهٔ آموزش عالی علوم شناختی، تهران، ایران Mohsen Roshanpajouh محسن روشن پژوه roshanpajouh@gmail.com 100319475328460064725 100319475328460064725 No Assistant Professor, Department of Addiction, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences (IUMS), Tehran, Iran استادیار، گروه اعتیاد دانشکدهٔ علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روان‌پزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران