Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa مقایسهٔ اثربخشی مداخلهٔ مبتنی‌بر سرمایه‌های روان‌شناختی و مداخلهٔ شناختی-رفتاری بر افسردگی Comparing the Effectiveness of Psychological Capital Intervention and Cognitive-Behavioral Intervention on Depression روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article چکیده زمینه و هدف: افسردگی از شایع‌ترین اختلالات روان‌پزشکی است و عوامل متعددی در کاهش علائم و بهبودی آن تأثیر می‌گذارد. پژوهش حاضر به‌منظور مقایسهٔ اثربخشی مداخلهٔ مبتنی‌بر سرمایه‌های روان‌شناختی و مداخلهٔ شناختی-رفتاری بر کاهش افسردگی انجام شد. روش‌بررسی: این پژوهش از نوع نیمه‌‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دوماهه با گروه گواه بود. جامعهٔ آماری را افرادی تشکیل دادند که در سال ۱۳۹۷به مرکز مشاورهٔ آفتاب شهرستان نجف‌آباد مراجعه کردند. تعداد ۴۵ داوطلب واجد شرایط وارد مطالعه شدند و به‌صورت تصادفی در سه گروه پانزده‌نفری، مداخلۀ مبتنی‌بر سرمایه‌های روان‌شناختی و مداخلهٔ شناختی‌رفتاری و گواه قرار گرفتند. به‌منظور سنجش میزان افسردگی داوطلبان، پرسشنامهٔ افسردگی بک-ویرایش دوم (بک و همکاران، ۱۹۹6) به‌کار رفت. برای هرکدام از گروه‌های مداخلۀ مبتنی‌بر سرمایه‌های روان‌شناختی و مداخلۀ شناختی‌رفتاری هشت جلسهٔ آموزشی نوددقیقه‌ای به‌صورت گروهی برگزار شد؛ اما گروه گواه مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از آزمون کای‌دو، روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۴ تحلیل شدند. سطح معناداری تمام آزمون‌ها ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد، در مراحل پس‌آزمون و پیگیری، میانگین نمره‌های هر دو گروه سرمایه‌های روان‌شناختی و شناختی-رفتاری در متغیر افسردگی درمقایسه با گروه گواه کاهش معناداری داشت (۰٫۰۰۱>p)؛ همچنین مقایسۀ دو گروه آزمایش با یکدیگر نشان داد که مداخلهٔ مبتنی‌بر سرمایه‌های روان‌شناختی در مرحلۀ پیگیری از اثربخشی بیشتری درمقایسه با مداخلهٔ شناختی-رفتاری برخوردار بود (۰٫۰۴۵=p). نتیجه‌گیری: براساس یافته‌های پژوهش حاضر، هر دو نوع مداخلهٔ مبتنی‌بر سرمایه‌های روان‌شناختی و مداخلهٔ شناختی-رفتاری تأثیر معناداری بر کاهش علائم افسردگی در بیماران مبتلا به افسردگی خفیف تا متوسط دارند؛ بااین‌حال مداخلهٔ مبتنی‌بر سرمایه‌های روان‌شناختی در طول زمان دارای تأثیر پایدارتری بر کاهش افسردگی است و سرمایه‌های روان‌شناختی می‌توانند به‌عنوان عوامل محافظت‌کننده دربرابر افسردگی عمل کنند. Abstract Background & Objectives: Depression is the most common and socially costly of the psychiatric disorders. A depressed person must have at least four other symptoms, including changes in sleep, appetite, or weight; psychomotor slowness or restlessness; decreased energy; feelings of guilt or worthlessness; problems in thinking, concentrating, and making decisions; recurrent thoughts of death or suicide; and plans or attempts to commit suicide. The most common treatment for mild to moderate monopolar depression is cognitive–behavioral therapy. This treatment emphasizes the continuity of thoughts, feelings, and behaviors. In this approach, it is believed that people can deal with stress more effectively by reconstructing their thoughts. Also, psychological capital intervention is a model that emphasizes the construction and creation of components, each of which can serve as a powerful tool to strengthen individuals against life's challenges. In most intervention models, the role of positive psychological components such as hope, optimism, self–efficacy, and resilience is less considered. This study aimed to compare the effectiveness of psychological capital intervention and cognitive–behavioral intervention in patients with mild to moderate depression. Methods: The present study was a quasi–experimental one that employed a pretest–posttest and two–month follow–up design with a control group. The study population consisted of all people with mild to moderate depression who were referred to Aftab Counseling Center in Najafabad City, Iran, in the first half of 2018. The inclusion criteria included a score of 14 to 28 on the Beck Depression Inventory–II, being aged greater than 18 years, the ability to read and write, and willingness to participate in the study. Severe depression, receiving individual counseling services outside of group sessions, and missing more than two sessions were the exclusion criteria. Among depressed patients applying for training sessions based on inclusion and exclusion criteria, 45 clients who had a score of 14 to 28 in the Beck Depression Inventory–II were randomly assigned to two experimental groups and one control group. The study tool in the pretest, posttest, and follow–up was the Beck Depression Inventory–II (Beck et al., 1996). For patients in one experimental group, psychological capital intervention was conducted in 8 sessions of 90 minutes in a group manner. For the other experimental group, the cognitive–behavioral intervention session was conducted in 8 sessions, each lasting 90 minutes, in a group setting. The control group did not receive any intervention. In this study, the provisions of the Declaration of Helsinki were observed, including explaining the research objectives and obtaining informed consent from the study subjects, voluntary participation in the study, the right to withdraw from the study, the harmlessness of the intervention, answering questions, and providing results if desired. In the present study, descriptive statistics indicators, including mean and standard deviation, were used to describe the study subjects in different research groups. Also, inferential statistics, including the Chi–square test, were used to compare the distribution of demographic characteristics of the research groups in the pretest. Also, the statistical method of analysis of variance with repeated measures was used to test the research hypotheses, and the Bonferroni posttest was used. Statistical analyses were performed using SPSS version 24 software. The significance level of all tests was considered to be 0.05. Results: The results showed that in the posttest and follow–up, the mean scores of psychological capital intervention and cognitive–behavioral intervention groups in the depression variable decreased significantly compared to the control group (p<0.001). Also, comparing the two experimental groups with each other showed that the psychological capital intervention was more effective in the follow–up stage compared to the cognitive–behavioral intervention (p=0.045). Conclusion: Based on the findings of the present study, both types of intervention, based on psychological capital and cognitive–behavioral intervention, have a significant effect on reducing depressive symptoms in patients with mild to moderate depression. However, intervention based on psychological capital has a more lasting impact on reducing depression over time, and psychological capital can act as a protective factor against depression. <pre> </pre> مداخلهٔ مبتنی‌بر سرمایه‌های روان‌شناختی, مداخلهٔ شناختی-رفتاری, افسردگی Psychological capital Intervention, Cognitive–behavioral intervention, Depression 48 48 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-10-2266-1&slc_lang=fa&sid=1 Abbas Mokhtari عباس مختاری mokhtari_20001@yahoo.com 100319475328460066696 100319475328460066696 No PhD Student in Psychology, Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran دانشجوی دکتری روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، دانشکدهٔ علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Mohammad Bagher Kajbaf محمد باقر کجباف m.kajbaf2006@gmail.com 100319475328460066697 100319475328460066697 Yes Professor, Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Isfahan University, Isfahan, Iran استاد، گروه روان‌شناسی، دانشکدهٔ علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Mohammad Reza Abedi محمد رضا عابدی dr.mr.abedi@gmail.com 100319475328460066698 100319475328460066698 No Professor, Department of Counseling, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Isfahan University, Isfahan, Iran استاد، گروه مشاوره، دانشکدهٔ علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران