Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa تعیین اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر خشونت خانگی (خشونت جسمانی-روان‌شناختی و خشونت جنسی) در زنان در شرف طلاق Effects of Acceptance and Commitment Therapy on Domestic Physical, Psychological and Sexual Violence in Women on the Verge of Divorce روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article  زمینه و هدف: شناسایی عوامل تأثیرگذار بر طلاق می‌تواند نقش مهمی در پیشگیری از وقوع آن بازی کند. از دلایل اصلی طلاق پدیدهٔ خشونت خانگی علیه زنان است؛ بنابراین هدف مطالعهٔ حاضر تعیین اثربخشی درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد بر خشونت خانگی (خشونت جسمانی-روان‌شناختی و خشونت جنسی) در زنان در شرف طلاق بود. روش‌بررسی: روش پژوهش حاضر، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعهٔ آماری را تمامی زنان در شرف طلاق مراجعه‌کننده به اورژانس‌های اجتماعی شهر تهران در شش ماه دوم سال ۱۳۹۷ به تعداد ۴۴۰ نفر تشکیل دادند. از جامعهٔ مذکور سی نفر، داوطلب مشارکت در پژوهش به‌صورت نمونه‌گیری دردسترس وارد مطالعه شدند. سپس به‌طور تصادفی در گروه گواه (پانزده نفر) و گروه آزمایش (پانزده نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها در پیش‌آزمون و پس‌آزمون برای هر دو گروه، پرسش‌نامه‌ٔ خشونت خانگی (نوری و همکاران، ۲۰۱۲) بود. گروه آزمایش در هشت جلسه به‌مدت شصت دقیقه به‌صورت هفتگی، درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد (هریس و هیز، ۲۰۱۹) را دریافت کرد؛ ولی برای گروه گواه هیچ مداخله‌ای ارائه نشد. به‌منظور تحلیل داده‌ها از آزمون خی‌دو و روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری در سطح معنا‌داری ۰٫۰۱=α از طریق نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۲ استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد، پس از تعدیل نمرات پیش‌آزمون، میانگین نمرات خشونت جسمانی-روان‌شناختی (۰٫۰۰۱>p) و خشونت جنسی (۰٫۰۰۴=p<m:omath><m:ssub><m:ssubpr></m:ssubpr></m:ssub></m:omath><m:omath><m:ssub><m:ssubpr><m:ctrlpr></m:ctrlpr></m:ssubpr><m:e></m:e></m:ssub></m:omath><m:omath><m:ssub><m:e></m:e></m:ssub></m:omath><m:omath><m:ssub><m:e></m:e></m:ssub></m:omath><m:omath><m:ssub><m:e><m:r><m:rpr><m:scr m:val="roman"><m:sty m:val="p"></m:sty></m:scr></m:rpr></m:r></m:e><m:sub></m:sub></m:ssub></m:omath><m:omath><m:ssub><m:sub></m:sub></m:ssub></m:omath><m:omath><m:ssub><m:sub></m:sub></m:ssub></m:omath><m:omath><m:ssub><m:sub><m:r><m:rpr><m:scr m:val="roman"><m:sty m:val="p"></m:sty></m:scr></m:rpr></m:r></m:sub></m:ssub></m:omath>  ) گروه آزمایش درمقایسه با گروه گواه در پس‌آزمون به‌طور معنا‌داری کاهش داشت. نتیجه‌گیری: براساس نتایج این پژوهش نتیجه گرفته می‌شود که درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد موجب کاهش خشونت خانگی (خشونت جسمانی-روان‌شناختی و خشونت جنسی) در زنان در شرف طلاق می‌شود؛ ازاین‌رو می‌توان از آن به‌عنوان درمانی اثربخش درجهت کاهش مشکلات روان‌شناختی در زنان در شرف طلاق بهره برد.  Background & Objectives: Achieving a satisfying or romantic marriage is almost a universal goal. Furthermore, engaging in a romantic relationship affects an individual's daily life and optimal sense; however, breaking down a relationship, called divorce, can adversely impact numerous couples. Given its highly negative social consequences, it is critical to identify divorce–concerned factors. Domestic violence against women is among the most common reasons for divorce. Moreover, it occurs in various forms, including physical violence (making injury the body parts with beatings strike using hands or other tools), psychological violence (threatening, humiliating, verbal blame, obscenity, control of women's behavior, social isolation, ban on contact with others), and sexual violence which happens at home, work, or public places. One of the most effective psychological theories that address the complications of human relations is Acceptance and Commitment Therapy (ACT). Thus, this study aimed to determine the effects of ACT on domestic physical, psychological, and sexual violence among women who were about to divorce. Methods: This was a quasi–experimental study with a pretest–posttest and a control group design. The statistical population included all women on the verge of divorce referring to social emergencies in Tehran City, Iran, 2018 (N=440); 30 volunteers were selected by the convenience sampling method and randomly assigned to the control and experimental groups (n=15/group). The study's inclusion criteria were providing written informed consent forms; a minimum literacy; female gender; at least one year of living with the spouse, and the age range of 20–50 years. The exclusion criteria for the experimental group included absence from more than two therapeutic sessions and participation in other psychological interventions simultaneously. The data collection tool in pretest and posttest was the Domestic Violence Questionnaire (Nouri et al., 2012). Then, the experimental group was treated by ACT (Harris & Hyes, 2019) in eight 60–minute weekly sessions; however, the control group received no intervention. To analyze the obtained data, descriptive statistics, including mean and standard deviation and inferential statistics, including Chi–square test and Multivariate Analysis of Covariance (MANCOVA), were used at the significance level of 0.01 in SPSS. Results: The present research results suggested that after adjusting the pretest scores, the mean scores of physical–psychological violence (p<0.001) and sexual violence (p=0.004) in the experimental group were significantly lower than the control group in the posttest. Also, the effect size for physical–psychological violence and sexual violence components was obtained equal to 0.350 and 0.278, respectively; thus, the effect of acceptance and commitment–based therapy on reducing the components of domestic violence in women on the verge of divorce. Conclusion: Based on the obtained results, ACT reduces domestic violence (physical, psychological, and sexual violence) in women on the verge of divorce. Therefore, ACT can be used as an effective treatment to reduce psychological problems among women on the verge of divorce. درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد, خشونت خانگی, زنان در شرف طلاق Acceptance and commitment therapy, Domestic violence, Women on the verge of divorce 6 6 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-10-2418-1&slc_lang=fa&sid=1 Leila Behnia لیلا بهنیا behnia.leila68@gmail.com 100319475328460047543 100319475328460047543 No Department of Psychology, Research and Science Branch, Islamic Azad University دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات Shohreh Ghorban Shirodi شهره قربان شیرودی sh.ghorbanshiroudi@toniau.ac.ir 100319475328460047544 100319475328460047544 Yes Department of Psychology, Research and Science Branch, Islamic Azad University گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات Javad Khalatbari جواد خلعتبری j.khalatbari@toniau.ac.ir 100319475328460047545 100319475328460047545 No Department of Psychology, Research and Science Branch, Islamic Azad University گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات