fa مقایسهٔ اثربخشی شیوهٔ یکپارچگی حسی همراه و بدون ربات بر برقراری ارتباطات پسران ۷تا۹سالهٔ مبتلا به اختلال طیف اتیسم روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><b><span lang="FA">زمینه و هدف:</span></b> <span lang="FA">اختلال در برقراری ارتباطات مانع اصلی مشارکت در محیط‌های اجتماعی برای افراد مبتلا به اختلال طیف اتیسم است. هدف پژوهش حاضر، مقایسهٔ اثر‌بخشی شیوهٔ یکپارچگی‌ حسی همراه و بدون ربات، بر برقراری ارتباطات پسران ۷تا۹سالهٔ مبتلا به اختلال طیف اتیسم بود. </span><br> <b><span lang="FA">روش‌بررسی<font color="#0782c1">:</font></span></b>&nbsp;<span lang="FA">روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری<b> </b>همراه<b> </b>با گروه گواه بود. جامعهٔ پژوهش را پسران ۷تا۹ساله با طیف اتیسم سطح متوسط از مدارس پسرانهٔ اتیسم شهر تهران در سال تحصیلی ۹۸-۱۳۹۷ تشکیل دادند. از داوطلبان&nbsp;&nbsp;واجد شرایط، ۴۵ نفر به‌شیوهٔ در‌دسترس انتخاب‌ شدند و به‌صورت تصادفی در سه گروه پانزده‌نفری تمرینات یکپارچگی ‌حسی به‌همراه ربات و یکپارچگی‌ حسی به‌تنهایی و گواه قرار ‌گرفتند. برای آزمودنی‌ها پیش‌آزمون، پس‌آزمون و آزمون پیگیری پس از دو ماه، با دومین ویرایش مقیاس اندازه‌گیری طیف اتیسم گلیام (گارز-۲) (تشخیص اتیسم گلیام، ۲۰۰۶) انجام‌ گرفت. برای هر دو گروه آزمایش پانزده جلسه شیوهٔ یکپارچگی ‌حسی ارائه شد. هم‌زمان یک گروه آزمایش پانزده جلسه از درمان با ربات نیز بهره ‌برد. گروه گواه درمانی دریافت ‌نکرد. داده‌ها با استفاده از </span><span lang="FA">آزمون‌های تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر، تعقیبی بونفرونی و کروسکال‌والیس </span><span lang="FA">در نرم‌افزار </span><span dir="LTR">SPSS</span><span lang="FA"> نسخهٔ ۲۲ در سطح معناداری ۰٫۰۵ تحلیل‌ شد. </span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">یافته‌ها:&nbsp;</span></b><span lang="FA">&nbsp;تفاوت معناداری بین گروه یکپارچگی ‌حسی همراه و بدون ربات در برقراری ‌ارتباطات کودکان با اختلال طیف‌ اتیسم وجود داشت (۰٫۰۰۱=<em>p</em>)،&nbsp;</span><span lang="FA">همچنین </span><span lang="FA">در گروه‌های یکپارچگی حسی همراه و </span><span lang="FA">بدون </span><span lang="FA">ربات، </span><span lang="FA">از لحاظ نمرۀ متغیر برقراری ارتباطات، بین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون و بین </span><span lang="FA">نمرات </span><span lang="FA">پیش‌آزمون و </span><span lang="FA">پیگیری </span><span lang="FA">اختلاف معناداری وجود داشت </span><span lang="FA">(۰٫۰۰۱></span><i><span dir="LTR">p</span></i><span lang="FA">)؛ اما بین نمرات </span><span lang="FA">پس‌آزمون و </span><span lang="FA">پیگیری در دو گروه </span><span lang="FA">یکپارچگی حسی همراه و </span><span lang="FA">بدون </span><span lang="FA">ربات</span><span lang="FA"> اختلاف معناداری دیده نشد </span><span lang="FA">که نشان می‌دهد مداخلۀ یکپارچگی حسی همراه و </span><span lang="FA">بدون </span><span lang="FA">ربات</span> <span lang="FA">در مرحلۀ پیگیری تداوم داشته است. <span style="font-family:&quot;XB Niloofar&quot;"></span></span></span></span><br> <b><span lang="FA">نتیجه‌گیری: </span></b><span lang="FA">براساس یافته‌های پژوهش نتیجه گرفته می‌شود،</span> <span lang="FA">تلفیق شیوهٔ یکپارچگی حسی با درمان به‌وسیلهٔ ربات، مؤثرتر از به‌کارگیری شیوهٔ یکپارچگی حسی به‌تنهایی است و موجب افزایش بیشتر توانمندی کودکان با اختلال طیف اتیسم با احتمال متوسط در برقراری ارتباطات مؤثر با دیگران می‌شود. </span></span></span><span style="text-justify:inter-ideograph"><span lang="FA" style="font-size:8.0pt"><span style="font-family:&quot;XB Niloofar&quot;"></span></span></span></p> <div style="text-align: justify;"><strong>Background & Objectives</strong>: Today, autism spectrum disorder is defined as a group of developmental neurological syndromes, and impairment in social interactions is a major barrier to participation in social environments for people with autism. Given the importance of this issue, it seems necessary to use approaches that help children with autism to solve this problem. Sensory integration is a therapeutic method often used to treat sensory processing in children with an autism spectrum disorder. Sensory integration exercises are a neurological process that requires the organization of sensations received from the main and key receptors for use in daily activities. Currently, the use of robots in therapy is progressing as a suitable method to improve people&#39;s quality of life. One of the prominent fields of treatment with the help of technology is the use of robots to help communicate directly with people, which is called social robotics. This study aimed to evaluate and compare the effectiveness of sensory integration methods with and without robots on communication in autistic children.&nbsp;<br> <strong>Methods</strong>: The research method was quasi-experimental with pretest, posttest, and two-months follow-up with a control group. The study&rsquo;s statistical population comprised 7-9 years old boys with moderate autism spectrum studying in Tehran schools, Iran in the academic year 2018-2019. The research participants were diagnosed with the average probability of the autism spectrum by the Gilliam Autism Rating Scale: The Second Edition (GARS-2) (2006) and they were diagnosed with autism by at least two psychiatrists. Sampling was done by convenience sampling and 45 eligible children with autism spectrum were randomly assigned to two experimental and one control groups. In all three stages of pretest, posttest, and follow-up, the communication section of the Gilliam Autism Rating Scale: Second Edition (GARS-2) (2006) was used. After the test was performed, the first group was treated with only sensory integration method for 45 minutes, and the second group not only treated with the sensory integration method for 45 minutes but also with robot therapy for 45 minutes. The sensory integration method was performed according to Ayers&#39;s (1972) protocols. Robot therapy was performed with a sensory robot based on the nature of the robot and the robot treatment protocols from Scassellati et al. (2012) and Kumazaki et al. (2018). The robot used in this study was a sensory robot in the shape of a cat and the name of this robot was Toby Orange Cat. At the end of the sessions, the social interaction part of the GARS-2 (2006) was performed again and after two months, the same test was performed to follow up the treatment. The results were analyzed with SPSS version 22 software at a significance level of 0.05. Data analysis was done using descriptive statistics (mean and standard deviation) and inferential statistics (variance analysis with repeated measurements, Bonferroni&#39;s post hoc test, and the Kruskal-Wallis test).<br> <strong>Results</strong>: Based on the results, there was a significant difference between the sensory integration group with and without robot in the communication of children with the autism spectrum (<em>p</em>=0.001). Also, in the sensory integration groups with and without the robot, there was a significant difference between the pretest and posttest scores (<em>p</em><0.001) and between the pretest and follow-up scores (<em>p</em><0.001) in terms of the communication variable score. However, there was no significant difference between the posttest and follow-up scores in the two groups of sensory integration with and without the robot, indicating that the intervention of sensory integration with and without the robot continued in the follow-up phase.<br> <strong>Conclusion</strong>: Based on the findings of this study, the combination of two therapies of integration-sensory therapy and robot therapy can improve the communication disorders of children with autism spectrum disorder, more than integration-sensory therapy alone.</div> اختلال طیف اتیسم, ربات, یکپارچگی حسی, برقراری ارتباطات Autism spectrum disorder, Robot, Sensory integration, Communication 67 67 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-11-2183-2&slc_lang=fa&sid=1 Vahideh Emad وحیده عماد vahidehemad@yahoo.com 100319475328460049247 100319475328460049247 No Department of Psychology, Central Tehran Branch, Islamic Azad University گروه روان‌شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی Mahnaz Estaki مهناز استکی mah.estaki@iauctb.ac.ir 100319475328460049248 100319475328460049248 Yes Department of Psychology, Central Tehran Branch, Islamic Azad University گروه روان‌شناسی دانشکدهٔ روان‌شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی Roya Koochak Entezar رویا کوچک انتظار roy.kochakentezar@iauctb.ac.ir 100319475328460049249 100319475328460049249 No Department of Psychology, Central Tehran Branch, Islamic Azad University گروه روان‌شناسی دانشکدهٔ روان‌شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی