fa مقایسهٔ اثربخشی آموزش تغییرات سبک زندگی و مؤلفه‌های روان‌شناسی مثبت‌گرا بر خودکارآمدی، انتظارات پیامد و سلامت روانی دانشجویان موضوع اول Subject 01 مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article <p style="font-style: normal; text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>زمینه و هدف:</strong> باتوجه به نقش خودکارآمدی و انتظارات پیامد در برخورد دانشجویان با چالش‌ها و فشارهای دوران تحصیل، ارائهٔ راهکارهایی برای بهبود این تعیین‌کننده‌های فردی‌آموزشی اهمیت دارد؛ بنابراین هدف پژوهش حاضر مقایسهٔ اثربخشی آموزش تغییرات سبک زندگی و آموزش مؤلفه‌های روان‌شناسی مثبت‌گرا بر خودکارآمدی، انتظارات پیامد و سلامت روانی دانشجویان بود.<br> <strong>روش‌بررسی:</strong> تحقیق حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعهٔ پژوهش را دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ تشکیل دادند. نمونه‌های این مطالعه شصت دانشجوی داوطلب و واجد شرایط ورود به پژوهش بودند که با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و یک‌ گروه گواه قرار گرفتند (هر گروه بیست نفر). ابزارهای پژوهش مقیاس خودکارآمدی عمومی (شوارزر و جروسلم، ۱۹۹۵)، مقیاس انتظارات پیامد دانشجو (لندری، ۲۰۰۳) و پرسشنامهٔ سلامت عمومی (گلدبرگ و هایلر، ۱۹۷۹) بودند. صرفاً برای گروه آزمایشی اول، آموزش تغییرات سبک زندگی (ون‌پی، ۲۰۱۸) و برای گروه آزمایشی دوم، آموزش مؤلفه‌های روان‌شناسی مثبت‌گرا (رشید و سلیگمن، ۲۰۱۴) در هشت جلسهٔ نوددقیقه‌ای برگزار شد. داده‌ها ازطریق آزمون کای‌اسکوئر، تحلیل کوواریانس تک‌متغیره و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار <span dir="LTR">SPSS</span> نسخهٔ ۲۴ در سطح معناداری ۰٫۰۵ تحلیل شد.<br> <strong>یافته‌ها:</strong> پس از کنترل اثر پیش‌آزمون، بین سه گروه در پس‌آزمون از لحاظ خودکارآمدی، انتظارات پیامد و سلامت روانی تفاوت معنادار وجود داشت (۰٫۰۰۱><em><span dir="LTR">p</span></em>). تفاوت بین گروه‌های آزمایش دوم و گواه (۰٫۰۰۳<em>=<span dir="LTR">p</span></em>) و تفاوت بین گروه‌های آزمایش اول و گواه در متغیر خودکارآمدی (۰٫۰۰۱><em><span dir="LTR">p</span></em>) معنادار بود. تفاوت بین گروه‌های آزمایش و گروه گواه در دو متغیر دیگر نیز معنادار به‌دست آمد (۰٫۰۰۱><em><span dir="LTR">p</span></em>). همچنین تفاوت بین گروه‌های آزمایش در متغیرهای خودکارآمدی (۰٫۰۰۱><em><span dir="LTR">p</span></em>)، انتظارات پیامد (۰٫۰۱۴=<em><span dir="LTR">p</span></em>) و سلامت روانی (۰٫۰۰۹=<em><span dir="LTR">p</span></em>) معنادار بود.<br> <strong>نتیجه‌گیری:</strong> براساس یافته‌های پژوهش، هم آموزش تغییرات سبک زندگی و هم آموزش مؤلفه‌های روان‌شناسی مثبت‌گرا بر ارتقای سلامت روانی دانشجویان و بهبود خودکارآمدی و انتظارات پیامد آنان اثربخش ‌است؛ ولی آموزش تغییرات سبک زندگی اثربخشی بیشتری درمقایسه با آموزش مؤلفه‌های روان‌شناسی مثبت‌گرا دارد.</span></span><span style="font-family:XB Niloofar;"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></p> <div style="text-align: justify;"><strong>Background & Objectives</strong>: Understanding the development of knowledge and skills, motivation, and attitudes of students in the learning process is essential. A motivational process that can be transformed is self&ndash;efficacy, i.e., the beliefs of individuals about their ability to learn and perform at a certain level. Another component of the social cognitive model is outcome expectations; it is defined as an individual&rsquo;s assessment and judgment of the extent to which a particular behavior will lead to certain outcomes. The role of self&ndash;efficacy and outcome expectations is crucial in confronting students with the challenges and pressures of the study period and as a result their mental health; thus, it is important to provide solutions to improve these individual&ndash;educational determinants. The present study aimed to compare the effects of lifestyle changes training and positive psychology components on students&#39; self&ndash;efficacy, outcome expectations, and mental health.<br> <strong>Methods:</strong> This was a quasi&ndash;experimental study with pretest&ndash;posttest and a control group design. The research population included the students of Tehran Research Sciences Branch, Islamic Azad University, in the academic year of 2020&ndash;2021. The study sample consisted of 60 volunteer and eligible students who were randomly assigned to two experimental groups (lifestyle changes training & positive psychology components training) and one control group (n=20/group). The inclusion criteria of the research were providing informed consent; not graduating for the next 6 months; no biopsychological illnesses requiring pharmacotherapy, and not regularly taking psychotropic drugs. The exclusion criteria of the study included simultaneous attendance at counseling and psychotherapy sessions other than research interventions, regular attendance at the sessions, and non&ndash;cooperation in completing the questionnaires. The research tool included the General Self&ndash;Efficacy Scale (Schwarzer and Jerusalem, 1995), the Student Outcome Expectation Scale (Landry, 2003), and General Health Questionnaire (Goldberg and Hiller, 1979). For the first experiment group, the lifestyle changes training (Van Pay, 2018) was provided in eight 90&ndash;minute sessions; for the second experiment group, the positive psychology components training (Rashid and Seligman, 2013) was held in eight 90&ndash;minute sessions; however, the controls received no intervention. The obtained data were analyzed by descriptive statistics (frequency, percentage, mean, & standard deviation) as well as inferential statistics, including Chi&ndash;square test, univariate Analysis of Covariance (ANCOVA), and Bonferroni post hoc test in SPSS at the significance level of 0.05.<br> <strong>Results</strong>: After controlling the pretest effects, the obtained results suggested a significant difference between the study groups in the posttest concerning self&ndash;efficacy (<em>p</em><0.001), outcome expectations (<em>p</em><0.001), and mental health (<em>p</em><0.001). The difference between the groups of positive psychology components training and control (<em>p</em>=0.003), as well as the difference between the group of lifestyle changes training and control in self&ndash;efficacy (p<0.001), were significant. The difference between the experimental groups and the control group in outcome expectations (<em>p</em><0.001) and mental health (<em>p</em><0.001) was also significant. The differences between the treatment groups were also significant respecting self&ndash;efficacy (<em>p</em><0.001), outcome expectations (<em>p</em>=0.014), and mental health (<em>p</em>=0.009).<br> <strong>Conclusion:</strong> According to the present research findings, both provided interventions were effective in promoting students&#39; mental health and improving their self&ndash;efficacy and outcome expectations; however, lifestyle changes training was more effective than positive psychology components training.</div> آموزش تغییرات سبک زندگی, آموزش مؤلفه‌های روان‌شناسی مثبت‌گرا, خودکارآمدی, انتظارات پیامد, سلامت روانی, دانشجویان Lifestyle changes training, Positive psychology components training, Self–Efficacy, Outcome expectations, Mental health, Students 119 119 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-10-2788-1&slc_lang=fa&sid=1 Zohreh Mohammad Alipour زهره محمدعلی‌پور zohreh.alipour79@gmail.com 100319475328460044637 100319475328460044637 No Islamic Azad University, Science and Research Branch دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات Seyed Abdol Majid Bahrainian سیدعبدالمجید بحرینیان majid.bahrainian@gmail.com 100319475328460044638 100319475328460044638 Yes Department of Psychology, Tehran Medical Branch, Islamic Azad University گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم‌پزشکی Ali Asghar Asgharnejad Farid علی‌اصغر اصغرنژاد فرید asgharnejadfarid.as@iums.ac.ir 100319475328460044639 100319475328460044639 No Department of Psychology, Iran University of Medical Sciences گروه روان‌شناسی، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران