fa مقایسۀ سطح فعالیت‌ بدنی در کودکان و نوجوانان با اختلال طیف اتیسم ایران برحسب جنسیت، مقطع تحصیلی، شدت اختلال و نوع اختلالات همبود توانبخشی Rehabilitation مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA"><span style="color:#231f20"><span style="letter-spacing:-.2pt">چکیده</span></span></span></b></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">زمینه و هدف:</span></b><span lang="FA"> سطح فعالیت ‌بدنی در کودکان و نوجوانان با اختلال طیف اتیسم پایین‌تر از همتایان آنان است. مطالعۀ حاضر با هدف مقایسۀ سطح فعالیت بدنی در کودکان و نوجوانان با اختلال طیف اتیسم برحسب جنسیت، مقطع تحصیلی، شدت اختلال و نوع اختلالات همبود انجام شد.</span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">روش‌بررسی: </span></b><span lang="FA">روش<b> </b>پژوهش توصیفی‌تحلیلی بود. نمونۀ آماری پژوهش را ۳۷۰ کودک و نوجوان با اختلال طیف اتیسم در سنین ۸تا۲۰ سال و از هر دو جنسیت تشکیل دادند. شیوۀ نمونه‌گیری به‌صورت خوشه‌ای چندمرحله‌ای بود. برای سنجش سطح فعالیت ‌بدنی از پرسش‌نامۀ فعالیت ‌بدنی برای کودکان (کراکر و همکاران، ۱۹۹۷) و پرسش‌نامۀ فعالیت ‌بدنی برای نوجوانان (کوالسکی و همکاران، ۱۹۹۷) استفاده شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تی مستقل، آزمون تحلیل واریانس یک‌طرفه (آنوا) و </span><span lang="FA">آزمون تعقیبی شفه </span><span lang="FA">در نرم‌افزار </span><span dir="LTR" lang="EN-US">SPSS</span><span lang="FA"> نسخۀ ۲۳ در سطح معناداری ۰٫۰۵ صورت گرفت.</span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">یافته‌ها:</span></b><span lang="FA"> تفاوت معناداری میان سطح فعالیت‌ بدنی دختران و پسران با اختلال طیف اتیسم وجود نداشت (۰٫۱۴۷=</span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">).</span><span lang="FA"> بین میزان فعالیت ‌بدنی کودکان و نوجوانان با اختلال طیف اتیسم باتوجه به مقطع تحصیلی (</span><span lang="FA">۰٫۰۰۱></span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">) و شدت اختلال (۰٫۰۰۱></span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">) تفاوت معناداری مشاهده شد؛ اما بین سطح فعالیت ‌بدنی باتوجه به نوع اختلالات همبود تفاوت معناداری وجود نداشت (۰٫۰۵۷</span><span lang="FA">=</span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">). بین کودکان ابتدایی با نوجوانان متوسطهٔ دوم </span><span lang="FA">(۰٫۰۱۰=</span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">)</span><span lang="FA"> و بین کودکان متوسطهٔ اول با کودکان متوسطهٔ دوم </span><span lang="FA">(۰٫۰۴۹=</span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">)</span><span lang="FA"> در میزان فعالیت ‌بدنی تفاوت معناداری وجود داشت. بین کودکان و نوجوانان با اختلال اتیسم خفیف با کودکان و نوجوانان با اختلال اتیسم شدید </span><span lang="FA">(۰٫۰۳۶=</span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">)</span><span lang="FA">، آسپرگر </span><span lang="FA">(۰٫۰۱۲=</span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">)</span><span lang="FA"> و سندرم رت </span><span lang="FA">(۰٫۰۰۲=</span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">)</span><span lang="FA">، میان کودکان و نوجوانان با اختلال اتیسم متوسط با کودکان و نوجوانان با اتیسم شدید </span><span lang="FA">(۰٫۰۳۱=</span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">) </span><span lang="FA">و آسپرگر </span><span lang="FA">(۰٫۰۰۶=</span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">) و</span><span lang="FA"> بین کودکان و نوجوانان با اتیسم شدید و آسپرگر </span><span lang="FA">(۰٫</span><span lang="FA">۰۴۶</span><span lang="FA">=</span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">) </span><span lang="FA">در میزان فعالیت ‌بدنی تفاوت معناداری وجود داشت. <span style="font-family:&quot;XB Niloofar&quot;"></span></span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">نتیجه‌گیری:</span></b><span lang="FA"> براساس نتایج مطالعه، مقطع تحصیلی و شدت اختلال در میزان فعالیت ‌بدنی کودکان و نوجوانان با اختلال طیف اتیسم مؤثر است.</span></span></span></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN-US"><span style="color:#231f20"><span style="letter-spacing:-.2pt">Abstract</span></span></span></b><span lang="EN-US"><span style="color:black"></span></span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN-US"><span style="background:white"><span style="color:black">Background & Objectives</span></span>: </span></b><span lang="EN-US">Autism spectrum disorder (ASD) is a lifetime neurodevelopmental disorder. Children and adolescents with ASD participate less in physical activities than typically developed peers</span><span lang="EN-US">. Participation in physical activities can promote physical health and bring useful experiences in creating and maintaining effective social communication interactions for children and adolescents with ASD.</span><span lang="EN-US"> In comparison,</span><span lang="EN-US"> a low level of physical activity can lead to the risk of health&ndash;related disease. This<b> </b>study compares physical activity levels in children and adolescents with autism spectrum disorder in terms of gender, educational status, severity of disorder, and type of comorbid disorders.</span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><b>Methods:</b> The method of this present study was descriptive&ndash;analytic. The research samples were 370 children and adolescents with autism spectrum disorders ages 8 to 20 years from both genders. The sampling method was a multi&ndash;stage cluster. About 63% of participants (n=233) were boys, while 37% of participants (n=137) were girls. According to the <i>Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 5th Edition</i>, all participants received a clinical diagnosis. According to educational grade, 62.2% of participants were studying in elementary school (230 people), 23.8% in junior high school (88 people), 13.5% in senior high school (50 people), and 1.1% in preschool (4 people). Also, in terms of autism severity, 23.5% of participants had mild autism (87 people), 37.3% moderate autism (138 people), 23.8% severe autism (88 people), 5.9% (22 people) Asperger syndrome, 0.5% Rett syndrome (2 people) and 7.6% other types. For measuring physical activity, the Physical Activity Questionnaire for Older Children (PAQ&ndash;C) (Crocker et al., 1997) and the Physical Activity Questionnaire for Adolescents (PAQ&ndash;A) (Kowlaski et al., 1997) were used. Descriptive statistics (frequency, percentage, mean and standard deviation) and inferential statistics (the independent t test, 1&ndash;way analysis of variance and Scheff&eacute; post hoc test) were used to analyze the data. All tests were performed using SPSS version 23 software at a significance level of 0.05.</span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN-US">Results:</span></b><span lang="EN-US"> There was no significant difference between the physical activity level of girls and boys with </span><span lang="EN-US">ASD </span><span lang="EN-US">(<i>p</i>=0.147). Significant differences were observed between the amount of physical activity of children and adolescents with </span><span lang="EN-US">ASD </span><span lang="EN-US">according to the level of education (<i>p</i><0.001) and the severity of the disorder (<i>p</i><0.001). However, there was no significant difference between the level of physical activity according to the type of </span><span lang="EN-US">comorbidity </span><span lang="EN-US">disorders (<i>p</i>=0.057). There were significant differences in physical activity between elementary school children and junior high school teenagers (<i>p</i>=0.010) and between junior high school children and senior high school children (<i>p</i>=0.049). There were significant differences in the amount of physical activity between children and adolescents with mild autism disorder and children and adolescents with severe autism disorder (<i>p</i>=0.036), Asperger syndrome (<i>p</i>=0.012) and Rett syndrome (<i>p</i>=0.002), also among children and adolescents with moderate autism disorder with children and adolescents with severe autism (<i>p</i>=0.031) and Asperger syndrome (<i>p</i>=0.006) and between children and adolescents with severe autism and Asperger syndrome (<i>p</i>=0.046)</span><span dir="RTL" lang="FA">.</span><span lang="EN-US" style="font-size:8.0pt"></span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN-US">Conclusion:</span></b><span lang="EN-US"> Based on the study results, the educational level and the severity of the disorder are effective in the amount of physical activity of children and adolescents with ASD. Also, it is suggested that physical activity in higher education grades be given more attention in schools, and appropriate interventions be designed based on this item.</span></span></span></span></p> اختلال طیف اتیسم, فعالیت‌ بدنی, اختلال همبود, کودکان, شدت اختلال Autism Spectrum Disorder, Physical activity, Comorbid disorder, Children, Severity of disorder 92 92 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-12-2595-2&slc_lang=fa&sid=1 Sarvin Salar سروین سالار ssalar@phd.guilan.ac.ir 100319475328460058246 100319475328460058246 Yes PhD Candidate, Adapted Physical Education, Faculty of Sport Science, University of Guilan, Rasht, Iran دانشجوی دکترای حرکات اصلاحی (تربیت‌بدنی سازگارانه)، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Hassan Daneshmandi حسن دانشمندی danesh@guilan.ac.ir 100319475328460058247 100319475328460058247 No Professor, Department of Sports Injuries and Corrective Exercises, Faculty of Sport Science, University of Guilan, Rasht, Iran استاد گروه آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Lauren J Lieberman لورن جی لیبرمن lieberman@brockport.edu 100319475328460058248 100319475328460058248 No Professor, Department of Adapted Physical Education, Faculty of Kinesiology, Sports Studies and Physical Education, College at Brockport, The State University of New York, New York, United States استاد گروه تربیت‌بدنی سازگارانه، دانشکدۀ حرکت‌شناسی، تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه ایالتی نیویورک-براکپورت، نیویورک، آمریکا Ali Kashi علی کاشی kashi.ssrc@gmail.com 100319475328460058249 100319475328460058249 No Associate Professor, Department of Behavioral Sciences in Sport, Sport Sciences Research Institute, Tehran, Iran دانشیار گروه علوم رفتاری در ورزش، پژوهشگاه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران Shahram Shafiee شهرام شفیعی shafiee_shahram@guilan.ac.ir 100319475328460058250 100319475328460058250 No Associate Professor, Department of Sports Management, Faculty of Sports Science, University of Guilan, Rasht, Iran دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران