Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa مقایسهٔ اثربخشی و تداوم تأثیر درمان ذهن‌آگاهی مثبت‌محور و درمان مبتنی‌بر شفقت بر احساس شرم و اجتناب تجربه‌ای در زنان خشونت‌دیده Comparing the Effectiveness and Stability of Positive Mindfulness Therapy and Compassion-Based Therapy on Inner Shame and Experimental Avoidance in Abused Women روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article چکیده زمینه و هدف: براساس مرور پیشینه‌های نظری و تجربی، درمان ذهن‌آگاهی مثبت‌محور و درمان مبتنی‌بر شفقت بر احساس شرم و اجتناب تجربه‌ای تأثیرگذارند؛ اما هنوز مشخص نیست کدام‌یک از این مداخلات در طول زمان اثربخشی بیشتر و پایدارتری دارند. پژوهش حاضر با هدف مقایسهٔ اثربخشی و تداوم تأثیرات درمان ذهن‌آگاهی مثبت‌محور و درمان مبتنی‌بر شفقت بر احساس شرم و اجتناب تجربه‌ای در زنان خشونت‌دیده انجام پذیرفت. روش‌بررسی: روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون چندگروهی همراه با گروه گواه با یک مرحله پیگیری سه‌ماهه بود. جامعهٔ آماری پژوهش را تمامی زنان قربانی خشونت خانگی تشکیل دادند که در سال ۹۹-۱۳۹۸ عضو خانه‌های امن شیراز بودند. از این میان به‌روش داوطلبانه ۶۰نفر واجد شرایط وارد مطالعه شدند و به‌روش تصادفی در گروه‌های بیست‌نفرهٔ آزمایش (درمان مبتنی‌بر شفقت و درمان ذهن‌آگاهی مثبت‌محور) و گواه قرار گرفتند. ابزارهای سنجش، پرسش‌نامهٔ اجتناب تجربی (باند و همکاران، ۲۰۱۱) و پرسش‌نامهٔ احساس شرم درونی‌شده (کوک، ۱۹۸۸) بود. یکی از گروه‌های آزمایش مداخلهٔ ذهن‌آگاهی مثبت‌محور (هافمن و همکاران، ۲۰۱۴) و گروه دیگر آزمایش درمان متمرکز بر شفقت (گیلبرت، ۲۰۱۰) را هرکدام در هشت جلسهٔ نوددقیقه‌ای دریافت کرد؛ اما برای گروه گواه هیچ مداخله‌ای ارائه نشد. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌ مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری ۰٫۰۱ توسط نرم‌افزار SPSS صورت گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد، درمان مبتنی‌بر شفقت و درمان ذهن‌آگاهی مثبت‌محور بر احساس شرم و اجتناب تجربه‌ای تأثیرگذار بود (۰٫۰۰۱>p). روش درمان مبتنی‌بر شفقت درمقایسه با درمان ذهن‌آگاهی در کاهش احساس شرم و اجتناب تجربه‌ای اثربخش‌تر بود(۰٫۰۰۱>p). نتیجه‌گیری: درمان مبتنی‌بر شفقت درمقایسه با درمان ذهن‌آگاهی مثبت‌محور اثربخش‌تر است؛ درنتیجه درمان مبتنی‌بر شفقت می‌تواند به‌عنوان امری پیشگیرانه و بهبوددهنده در افزایش سلامت روان و کیفیت زندگی زنان قربانی خشونت خانگی استفاده شود.   Abstract Background & Objectives: The family is one of society's main pillars and institutions. The internalization of values and norms begins in the family. Nevertheless, the family may suffer from traumas such as divorce, marital disputes, suicide, runaway children, and domestic violence. Meanwhile, domestic violence, or violence in the private sphere, is a phenomenon that shakes and destroys healthy family relationships that are necessary for the survival and strengthening of the family. A review of theoretical and empirical background shows that a positive, mindful, and compassionate treatment effectively internalizes feelings of shame and avoids experiences. However, it is unclear which interventions is more effective and stable over time. This study aimed to compare the effectiveness and sustenance of the effect of positive mindful–based and compassion–based therapies on feelings of internalized shame and experiential avoidance in abused women. Methods: The present study was applied in terms of purpose and quasi–experimental in terms of nature, and it employed a pretest–posttest with a 3–month follow–up design using several study groups, including a control group. The statistical population of the present study consisted of all women victims of domestic violence who were members of safe houses in Shiraz City, Iran, in 2019–2020. A total of 30 people were considered in this study in 3 groups. Since there is a possibility of some participants falling and also in similar studies, the volume of 15 people in each group has been suggested. In this study, 60 samples were selected and divided into three groups of 20 people (40 people in two experimental groups and 20 people in one control group). After selecting the samples, the participants were explained the subject, the courses, their goals, and the research's ethical considerations. The control group waited during this period, and no treatment was applied to them. After 3 months of re–testing, a follow–up test was performed on participants. Assessment tools included the Experience Avoidance Questionnaire (Bond et al., 2011) and the Internalized Shame Scale (Cook, 1988). One group received the Hoffman et al. (2014) positive mindfulness intervention in 8 sessions of 90 minutes, and the other group received the Gilbert (2010) compassionate therapy experiment in 8 sessions of 90 minutes. The control group did not receive any intervention. The obtained data were analyzed by variance analysis with repeated measurements and a Bonferroni post hoc test with a significance level of 0.01 using SPSS software. Results: The results showed that compassion–based therapy and positive mindfulness therapy effectively internalize feelings of shame and avoid experiences (p<0.01). Compassion–based treatment is more effective than mindfulness therapy in reducing internalized shame and avoiding experiential experiences (p<0.01). Conclusions: Compassion–based therapy and positive mindfulness–based therapy can be used as a preventive and remedial measure in increasing the mental health and quality of life of women victims of domestic violence.   درمان ذهن‌آگاهی مثبت‌محور, درمان مبتنی‌بر شفقت, احساس شرم, اجتناب تجربه‌ای, زنان خشونت‌دیده Positive mindfulness therapy, Compassion–based therapy, Internalized shame, Experiential avoidance, Abused women 4 4 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-12-3055-1&slc_lang=fa&sid=1 Minoosh Homayooni مینوش همایونی Minoosh.homayooni@yahoo.com 100319475328460060744 100319475328460060744 No PhD Student in Specialized Psychology, Bushehr Branch, Islamic Azad University, Bushehr, Iran دانشجوی دکتری روان‌شناسی تخصصی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران Moloud Keykhosrovani مولود کیخسروانی Moloud.keykhosravani@gmail.com 100319475328460060745 100319475328460060745 Yes Assistant Professor, Department of Psychology, Bushehr Branch, Islamic Azad University, Bushehr, Iran استادیار گروه روان‌شناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران Ali Pouladi Reishehri علی پولادی ریشهری Alipoladi@yahoo.com 100319475328460060746 100319475328460060746 No Assistant Professor, Department of Psychology, Bushehr Branch, Islamic Azad University, Bushehr, Iran استادیار گروه روان‌شناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران