fa بررسی تأثیر درمان رشدی-عصبی بر عملکرد حرکتی درشت و کیفیت زندگی کودکان فلج مغزی ۸-۴ ساله توانبخشی Rehabilitation مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article ‫هدف: مشکل عمدهٔ کودکان فلج مغزی، آسیب در عملکرد حرکتی درشت و متعاقباً کاهش کیفیت زندگی آنان است. هدف این مطالعه بررسی تأثیر اختصاص زمان بیشتر به درمان رشدی‒عصبی طی جلسات درمانی بر عملکرد حرکتی درشت و کیفیت زندگی کودکان مبتلا به فلج مغزی است.‫روش بررسی: در این مطالعه مداخله‌ای شبه تجربی، ۳۶ نفر از کودکان فلج مغزی در محدوده سنی ۸-۴ سال از کلینیک‌های خصوصی شهر تهران به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی به دو گروه ۱۸ نفره تقسیم شدند. تمامی آزمودنی‌ها به‌مدت ۳ماه، ۳جلسه در هر هفته در جلسات درمانی شرکت نمودند؛ با این تفاوت که گروه مداخله نیمی از جلسه را اختصاصاً درمان رشدی‒عصبی (NDT) دریافت نمود. آزمودنی‌ها قبل و بعد از دوره درمانی با استفاده از ابزار GMFM‒66، GMFCS و پرسشنامهٔ CP‒QOL، ارزیابی شدند. داده‌ها با استفاده از SPSS نسخهٔ ۱۶، تجزیه‌وتحلیل شد.‫یافته‌ها: بین میانگین تفاضل نمرات کودکان فلج مغزی دو گروه مداخله و کنترل از لحاظ عملکرد حرکتی درشت در مراحل پیش آزمون‒پس آزمون تفاوت معناداری وجود داشت (۰٫۰۳۷=p). اما بین میانگین تفاضل نمرات کیفیت زندگی دو گروه در مراحل پیش آزمون‒پس آزمون تفاوت معناداری وجود نداشت.‫نتیجه‌گیری: اگر طی جلسات کاردرمانی زمان بیشتری به روش رشدی‒عصبی اختصاص یابد، در بهبود عملکرد حرکتی درشت کودکان فلج مغزی مؤثر خواهد بود. اما در هیچ‌یک از حیطه‌های کیفیت زندگی موثر واقع نمی‌گردد. <strong>Objectives:</strong> Impairment of gross motor function is the main problem in children with cerebral palsy which lowers quality of life. The aim of this study was to assess the impact of devoting more time to NDT (intensive Neuro‒developmental therapy) sessions on gross motor function (GMF) and quality of life (QOL) in children with cerebral palsy.&nbsp;<br> <strong>Methods:</strong> In this quasi‒experimental‒interventional study 36 children with cerebral palsy aged 4‒8 years were selected through convenient sampling. They were then randomly & equally divided into two groups of control and intervention. Both groups received conventional occupational therapy 3 times per week, for 3 months. In the intervention group however, half of each therapy session was devoted to NDT. All subjects were evaluated by the GMFM, GMFCS and CP‒QOL scales before and after treatment. All data were analyzed by SPSS 16.&nbsp;<br> <strong>Results:</strong> A significant increase in GMFM was observed in the intervention group (p=0.037) However, changes in QOL were not statistically significant between the two groups.&nbsp;<br> <strong>Conclusions:</strong> Devoting more time to NDT led to an improvement in GMFM in children with cerebral palsy. However, the intervention had no effect on the domains of QOL. فلج مغزی, عملکرد حرکتی درشت, کیفیت زندگی, درمان رشدی‒عصبی Cerebral Palsy, Gross Motor Function, Quality of Life, Neuro‒Developmental Treatment 20 26 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-10-75-1&slc_lang=fa&sid=1 Sahar Nuranigharaborghe سحر نورانی قرابرقع 100319475328460018138 100319475328460018138 Yes Saeid Fatorehchy سعید فطوره چی saeidfatorehchy@yahoo.com 100319475328460018139 100319475328460018139 No دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی Hojjatollah Haghgoo حجت اله حق گو 100319475328460018140 100319475328460018140 No Mahdi Rassafiani مهدی رصافیانی 100319475328460018141 100319475328460018141 No