Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa مقایسهٔ اثربخشی رویکرد معنادرمانی و آموزش مبتنی‌بر پذیرش و تعهد بر بهزیستی عمومی بیماران‌ مبتلا به مالتیپل‌اسکلروزیس در شرایط کووید۱۹ Comparing the Effectiveness of Logotherapy Approach and Education Based on Acceptance and Commitment on the General Wellbeing of Patients with Multiple Sclerosis During COVID-19 Pandemics روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article چکیده زمینه و هدف: مطالعات پیشین نشان داد، معنادرمانی و درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد بر بهزیستی بیماران مبتلا به مالتیپل‌اسکلروزیس مؤثر است؛ براین‌اساس هدف پژوهش حاضر مقایسهٔ اثربخشی رویکرد معنادرمانی و آموزش مبتنی‌بر پذیرش و تعهد بر بهزیستی عمومی بیماران‌ مبتلا به مالتیپل‌اسکلروزیس در شرایط کووید۱۹ بود. روش‌بررسی: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعهٔ آماری پژوهش را تمامی بیماران مبتلا به مالتیپل‌اسکلروزیس مؤسسهٔ نیکوکاری رعد مهربانی شهر اراک در سال ۱۴۰۰ تشکیل دادند. از بین افراد داوطلب واجد شرایط، ۴۵ بیمار با نمونه‌گیری دردسترس وارد مطالعه شدند و با گمارش تصادفی در سه گروه پانزده‌نفره (گروه آزمایش معنادرمانی، گروه آزمایش درمان مبتنی‌بر تعهد و پذیرش، گروه گواه) قرار گرفتند. گروه‌های آزمایش، معنادرمانی و درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد را به‌مدت چهارده جلسهٔ ۴۵دقیقه‌ای دریافت کردند؛ اما برای گروه گواه درمانی ارائه نشد. ابزار اندازه‌گیری در این پژوهش مقیاس بهزیستی عمومی (داپوی، ۱۹۷۸) بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک‌راهه، آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۳ صورت گرفت. سطح معناداری آزمون‌ها ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بعد از مداخله، هر دو روش معنادرمانی و درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد بر ارتقای بهزیستی عمومی بیماران‌ مبتلا به مالتیپل‌اسکلروزیس مؤثر بودند (۰٫۰۰۱>p)؛ اما درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد درمقایسه با معنادرمانی در ارتقای بهزیستی عمومی این بیماران تأثیر بیشتری داشت (۰٫۰۰۱>p). نتیجه‌گیری: براساس یافته‌های پژوهش نتیجه گرفته می‌شود، درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد درمقایسه با معنادرمانی بر ارتقای بهزیستی عمومی بیماران‌ مبتلا به مالتیپل‌اسکلروزیس اثربخش‌تر است. Abstract Background & Objectives: The pandemic of COVID–19 disease and the implementation of preventive policies have greatly impacted society from a psychological and physical point of view. Accordingly, the general wellbeing of multiple sclerosis (MS) patients was affected during this period. In other words, the mental health of multiple sclerosis patients has declined due to the daily stresses of this disease, frequent visits to hospital centers, and economic problems caused by this disease. The wellbeing and quality of life of MS patients significantly decreases compared to normal people and limits their functions. In treating MS, it seems logical to use non–non-pharmacological methods that can reduce the problems and improve the quality of life of these patients. The present study aimed to compare the effectiveness of the logotherapy approach and education based on acceptance and commitment to the general wellbeing of patients with MS. Methods: The research method was quasi–experimental with a pretest–posttest design and a control group. The statistical population included all patients with MS at the Raad Mehrabani Charitable Institute in Arak City, Iran, in 2021. A total of 45 patients were included in the study with available sampling and then were randomly assigned to 3 groups of 15, including two experimental groups, logotherapy and commitment and acceptance therapy group, and one control group. The experimental groups received logotherapy and acceptance and commitment therapy for 14 sessions of 45 minutes. The inclusion criteria were as follows: suffering from primary progressive MS, female gender, age range from 20 to 50 years, sufficient reading and writing literacy to complete the questionnaires, participation in training sessions, participants' willingness and written consent, not suffering from psychological disorders and chronic physical diseases, not participating in other counseling and therapy groups at the same time (based on the participant's medical record and self–report). The exclusion criteria were as follows: the absence of more than two sessions in the treatment protocol, not having enough trust in the group, unwillingness to continue cooperation, not doing the tasks included in the treatment protocol, and not completing the questionnaire. The measurement tool in this research was the General Wellbeing Scale (Dupuy, 1978). To statistically analyze the data, descriptive statistics and inferential statistics methods were used. For descriptive data analysis, percentage, frequency, mean, and standard deviation were used. For inferential analysis of data, 1–way analysis of variance, analysis of covariance, and Bonferroni's post hoc test were used in SPSS version 23. The significance level of the tests was 0.05. Results: After adjusting for the pretest effect, there was a significant difference between the average scores of the experimental groups and the control group in the posttest in the general wellbeing variable (p<0.001). Also, the eta square value indicated that 53.7% of the changes in the scores of the groups in the general wellbeing variable (difference between the groups in the posttest) was due to the implementation of the independent variable (logotherapy and acceptance and commitment therapy). Both intervention of logotherapy and acceptance and commitment therapy significantly affected general wellbeing in patients with MS compared to the control group (p<0.001). Regarding the effectiveness of the two treatment methods, there was a statistically significant difference in the general wellbeing variable between the groups of logotherapy and acceptance and commitment therapy (p<0.001). Conclusion: Based on the research findings, both logotherapy and acceptance and commitment therapy effectively improve the general wellbeing of patients with MS. However, in terms of comparison, acceptance and commitment therapy is significantly more effective than logotherapy. معنادرمانی, درمان مبتنی پذیرش و تعهد, بهزیستی عمومی, بیماران‌ مبتلا به مالتیپل‌اسکلروزیس Logotherapy, Acceptance and commitment therapy, General wellbeing, Patients with MS 62 62 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-11-3278-1&slc_lang=fa&sid=1 Elahe Najafi الهه نجفی najafielaheh@gmail.com 100319475328460056842 100319475328460056842 No PhD Student, Department of Psychology, Sanandaj Branch, Islamic Azad University, Sanandaj, Iran دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران Saied Moosavipour سعید موسوی پور s-moosavipour@araku.ac.ir 100319475328460056843 100319475328460056843 Yes Associate Professor, Department of Psychology, Faculty of Humanities, Arak University, Arak, Iran دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدهٔ علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران Marziyeh Sadat Sajadi Nezhad مرضیه السادات سجادی نژاد msadat.sajadi60@gmail.com 100319475328460056844 100319475328460056844 No Assistant Professor, Department of Psychology, Faculty of Humanities, Arak University, Arak, Iran استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدهٔ علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران