fa تکدی‌گری در ایران: رویه‌ها، روندها و علت‌ها توانبخشی Rehabilitation مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article ‫هدف: تکدی‌گری یکی از پدیده‌های اجتماعی شایع در بسیاری از شهرها است که پیامدهای اجتماعی ناگواری دربردارد. به همین دلیل، مطالعه علمی این پدیده ضروری، و البته گام نخست در مواجهه منطقی با آن است.‫روش بررسی: مطالعه حاضر متکی بر دو روش تحلیل ثانویه داده‌های موجود در خصوص متکدیان جمع‌آوری شده در سطح شهرها، در طول سال‌های ۸۶ تا ۸۹ و همچنین فراتحلیل برخی از مهمترین مطالعات انجام شده در ایران در سالهای ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۷ است.‫یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد که عموم متکدیان (نزدیک به ۶۸ درصد) مرد هستند. از نظر سنی در سال‌های اخیر سهم گروه‌های سنی کمتر از ۲۰ سال در جمعیت متکدیان افزایش یافته است؛ با این حال عموم متکدیان در گروه‌های سنی ۴۰ سال و بیشتر قرار دارند. علاوه بر آن سهم بی‌سوادها از گروه‌های متکدی بسیار کاهش یافته و از ۸۰٫۷ درصد در سال ۱۳۷۰ به حدود ۲۸٫۱ درصد در سال ۱۳۸۶ رسیده است. همچنین سهم مجردها از گروه‌های متکدی نیز افزایش بسیاری یافته است، هر چند عموم متکدیان هنوز متأهل هستند. علاوه بر آن درصد افراد دارای معلولیت از خیل متکدیان کم شده و افراد فاقد معلولیت زیادی نیز به جامعه متکدیان اضافه شده‌اند، هر چند که بسیاری از متکدیان خود را دارای معلولیت نشان داده و از این حربه برای جمع‌آوری اعانه استفاده می‌کنند.‫نتیجه‌گیری: در ایران تکدی‌گری هنوز پدیده‌ای مردانه است و علت‌های آن نیز عموماً فقر و بی‌کاری است. بنابراین ایجاد فرصت‌های اشتغال برای مردان از اهمیت ویژه‌ای در این زمینه برخوردار است، خصوصاً که عموم متکدیان متأهل بوده و همواره متکدیان مجرد درصد کمتری از متکدیان را شامل شده‌اند. علاوه بر آن، افزایش سهم افراد سالم در جمعیت متکدیان، مدخلیت داشتن دو پدیده فقر و بی‌کاری در گرایش به تکدی‌گری را تقویت می‌کند. البته نباید از نظر دور داشت که برخی متکدیان به این پدیده به چشم یک حرفه پردرآمد می‌نگرند و لذا به‌راحتی حاضر به ترک آن نبوده و حتی برای افزایش درآمد، خود را دارای معلولیت نشان می‌دهند. <strong>Objective: </strong>Beggary is a commom phenomenon in many urban areas that has unpleasant social implications. This study attempted to demonstrate an image of beggary and its forms in Iran and to explain it.<br> <strong>Methods: </strong>This study relied on secondary analysis of data collected on beggars in 2007&ndash;2010 in Iran. Moreover, meta-analysis of some of the most important studies conducted in Iran during the years 1991&ndash;2008 was also done.<br> <strong>Results:</strong> According to the results most of the beggars (approximately 68%) are male. The proportion of beggars younger than 20 years has increased in recent years. However, most of them are 40 and above. Furthermore, the proportion of illiterate groups has greatly decreased and has fallen from 80.7% in 1991 to 28.1% in 2007. Single beggars have also increased in number, although the majority of beggars are still married. The percentage of disabled beggars has also decreased, though many of them use disability as a means of gaining sympathy.<br> <strong>Conclusion:</strong> In general, beggary is still a male phenomenon in Iran, the main causes of which are poverty and unemployment. Thus creating job opportunities for men is very important, given that usually beggars are married, not single. The rise in numbers of un-maimed beggars is another indication that poverty & unemployment encourage beggary. Nevertheless, it should be noted that some beggars see begging as a lucrative profession, and therefore are not willing to abandon it easily and even feign disability to increase their income. تکدی‌گری, متکدی , فقر, بی‌کاری, معلولیت Begging, Beggar, Unemployment, Poverty, Disability 45 54 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-10-193-1&slc_lang=fa&sid=1 Farhad Nosratinejad فرهاد نصرتی نژاد farhad.nosrati@gmail.com 100319475328460018633 100319475328460018633 Yes Ali Akhavan Behbahani علی اخوان بهبهانی 100319475328460018634 100319475328460018634 No Mansur Dayhol منصور دیهول 100319475328460018635 100319475328460018635 No