fa مقایسهٔ اثربخشی معنادرمانی و درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد بر امید به زندگی سالمندان روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA"><span style="color:#231f20"><span style="letter-spacing:-.2pt">چکیده</span></span></span></b></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><a name="_Hlk134780832"><b><span lang="FA">زمینه و هدف:</span></b></a><span lang="FA"> با افزایش جمعیت سالمندان بحث دربارهٔ این دورهٔ زندگی و راه‌های کاهش مسائل و مشکلات پیش روی آن‌ها در این دوره، ضروری است. پژوهش حاضر باهدف مقایسهٔ اثربخشی معنادرمانی و درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد بر امید به زندگی سالمندان انجام شد. </span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">روش‌بررسی: </span></b><span lang="FA">روش پژوهش نیمه‌‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه‌ٔ آماری را تمامی سالمندان مراجعه‌کننده به خانه‌های ‌‌سلامت شهرداری تهران در شش‌ماههٔ ‌اول سال ۱۴۰۰ تشکیل دادند. ازاین‌بین ۴۵ نفر داوطلب واجد شرایط به‌شیوهٔ دردسترس وارد مطالعه شدند و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه (هر گروه پانزده نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش اول، معنادرمانی را طی ده جلسه و گروه آزمایش دوم، درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد را طی هشت جلسه دریافت کرد. ابزار پژوهش پرسش‌نامهٔ امید به زندگی (اشنایدر و همکاران، ۱۹۹۱) بود. تحلیل </span><span lang="FA">داده‌ها با استفاده از آزمون خی‌دو، آزمون تحلیل واریانس، روش تحلیل کوواریانس تک‌متغیری و آزمون تعقیبی بونفرونی در</span><span lang="FA"> نرم‌افزار SPSS&nbsp;</span><span lang="FA">نسخهٔ ۲۳ در سطح معناداری ۰٫۰۵ انجام شد. </span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">یافته‌ها: </span></b><span lang="FA">نتایج نشان داد، تفاوت میانگین نمرات امید به زندگی کل (۰٫۰۰۱<i>>p)</i>&nbsp;و مؤلفه‌های امید عاملی (۰٫۰۰۱<i>>p)</i> و امید راهبردی (۰٫۰۱۸</span><span lang="FA">=</span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">) در پس‌آزمون بعد از کنترل نمرات پیش‌آزمون در سه گروه معنادار بود. نمرات کل امید به زندگی (۰٫۰۰۹=</span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">) و مؤلفهٔ امید عاملی (۰٫۰۳۲=</span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">) بین گروه‌های آزمایش تفاوت معنادار داشت. تنها آموزش معنادرمانی بر نمرات کل امید به زندگی (۰٫۰۰۱<i>>p)</i> و مؤلفه‌های امید عاملی (۰٫۰۰۱<i>>p)</i> و امید راهبردی (۰٫۰۰۵=</span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">) درمقایسه با گروه گواه دارای تأثیر معناداری بود. </span><span lang="EN-US" dir="LTR" style="font-size:8.0pt"></span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">نتیجه‌گیری: </span></b><span lang="FA">براساس یافته‌ها، معنادرمانی درمقایسه با درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد بر امید به زندگی سالمندان اثربخش‌تر است و می‌توان از این رویکرد درمانی به‌‌عنوان روش مداخله‌ای مؤثر بر امید به زندگی سالمندان بهره‌مند شد.</span></span></span></span></span></p> <br> <span style="font-size:10pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black"><span style="font-family:"B Nazanin"" lang="AR-SA"></span></span></span></span></span></span> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN-US"><span style="color:#231f20"><span style="letter-spacing:-.2pt">Abstract</span></span></span></b><span lang="EN-US"><span style="color:black"></span></span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN-US">Background & Objectives: </span></b><span lang="EN-US">Aging is a natural process of change that affects a person&#39;s social and psychological status and brings about new developments. Life expectancy is one of the factors closely associated with getting older. Because the presence of psychological symptoms, such as low life expectancy, in addition to imposing high costs on the health care system, results in poor treatment outcomes. Timely diagnosis and treatment of psychological symptoms in older people increased recovery, longer maintenance on other treatments, and improved overall quality of life. Consequently, psychological therapy can assist older adults in recovering from their individual, societal, and economic impairments. Logotherapy is one of these psychological procedures that assists clients in discovering the purpose of their lives. Acceptance and Commitment Therapy (ACT) is another subgroup of third&ndash;wave psychotherapy that can lessen some of the secondary effects of aging by increasing the life expectancy of older adults. The present study was done to compare the effects of logotherapy and ACT on the life expectancy of older adults.</span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN-US">Methods:</span></b> <span lang="EN">This research method was quasi&ndash;experimental with a pretest&ndash;posttest design with a control group</span><span lang="EN-US">. In the first six months of 2021, all elderly residents referred to the municipality&#39;s health homes in Tehran City, Iran, were included in the statistical population. Of whom, 45 qualified participants entered the study by the available sampling and were randomly assigned to two experimental groups and one control group (each group with 15 people). In this way, by announcing the call for 3 weeks, eligible older people were registered to enter the research (76 people). Then, the Life Expectancy Questionnaire (Schneider et al., 1991) was implemented as a data collection tool. Next, 45 older adults who scored lower than average in the questionnaire (average score=36) were included in the study. </span><span lang="EN">The inclusion criteria were as follows: having at least 60 years and at most 75 years, having a level of literacy in reading and writing, appropriate listening and speaking ability, lacking a history of hospitalization in a psychiatric hospital, and providing informed consent to participate in research</span><span lang="EN-US">. The </span><span lang="EN-US">exclusion criteria included missing two or more intervention sessions and withdrawing from the study. In the current study, the intervention method of logotherapy (Frankl, 1967) was employed in ten 75&ndash; to 90&ndash;minute sessions for the first experimental group. </span><span lang="EN">In the second experimental group, ACT (Hayes, 2004) was used in eight sessions of 75&ndash;90 minutes.</span> <span lang="EN">After collecting the data, they were analyzed using the Chi&ndash;square test, analysis of variance, univariate analysis of covariance, and Bonferroni post hoc test using SPSS statistical software version 23 at a significance level of 0.05. </span><span lang="EN" style="font-size:8.0pt"></span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN-US">Results</span><span dir="RTL" lang="FA">: </span></b><span lang="EN">The results showed that the difference in the average scores of total life expectancy (<i>p</i><0.001) and components of functional hope (<i>p</i><0.001) and strategic hope (<i>p</i>=0.018) in the posttest after controlling the pretest scores in the three groups was significant. The total scores of life expectancy (<i>p</i> = 0.009) and hope component (<i>p</i>=0.032) significantly differed between the experimental groups. Only logotherapy training had a significant effect on the total scores of life expectancy (<i>p</i><0.001) components of functional hope (<i>p</i><0.001) and strategic hope (<i>p</i>=0.005) compared to the control group. However, the ACT did not have a significant effect on life expectancy (<i>p</i>=0.213) and factors of functional hope (<i>p</i>=0.172) and strategic hope (<i>p</i>=0.142) compared with the control group. </span><span lang="EN-US" style="font-size:8.0pt"></span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN-US">Conclusion: </span></b><span lang="EN">Based on the findings, </span><span lang="EN-US">logotherapy</span><span lang="EN"> is more effective in older people&#39;s life expectancy than acceptance and commitment therapy, and this therapeutic approach can be an effective intervention method for the life expectancy of older people.</span></span></span></span><span style="font-size:11pt"><span style="text-justify:inter-ideograph"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:&quot;Liberation Serif&quot;,serif"><span lang="EN-US" style="font-size:8.0pt"></span></span></span></span></span></p> معنادرمانی, درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد, امید به زندگی, سالمندان Logotherapy, Acceptance and commitment therapy, Life expectancy, Older people 51 51 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-12-494-6&slc_lang=fa&sid=1 Mozhgan Naghdi مژگان نقدی mojgan_ns@yahoo.com 100319475328460062273 100319475328460062273 No PhD Student, Faculty of General Psychology, Shahrud Branch, Islamic Azad University, Shahrud, Iran دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی عمومی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران Mahboubeh Taher محبوبه طاهر mahboobe.taher@yahoo.com 100319475328460062274 100319475328460062274 Yes Assistant Professor, Faculty of Psychology, Shahrud Branch, Islamic Azad University, Shahrud, Iran استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران Hakimeh Aghayi حکیمه آقایی h.aghaei@-shahrood.ac.ir 100319475328460062275 100319475328460062275 No Assistant Professor, Faculty of Psychology, Shahrud Branch, Islamic Azad University, Shahrud, Iran استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران Abbas Ali Hosseinkhanzade عباسعلی حسین‌خانزاده khanzadehabbas@guilan.ac.ir 100319475328460062276 100319475328460062276 No Associate Professor, Faculty of Psychology, Literature and Humanities, Guilan University, Rasht, Iran دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران