Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa بررسی تأثیر تحریک الکتریکی آندی لوب فرونتال چپ بر روی اضطراب اجتماعی و شدت لکنت بزرگسالان مبتلا به لکنت Investigating the Effect of Anodal Electrical Stimulation of the Left Frontal Lobe on the Social Anxiety and Severity of Stuttering in Adults with Stuttering Disorder توانبخشی Rehabilitation مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article چکیده زمینه و هدف: لکنت، وقفه‌ای در جریان گفتار است که با انواع خاصی از ناهماهنگی‌ها ازجمله تکرار صداها و هجاها و کلمات تک‌هجا همراه می‌شود و در بیمار اضطراب ایجاد می‌کند. پژوهش حاضر باهدف بررسی تأثیر تحریک الکتریکی آندی لوب فرونتال چپ بر اضطراب اجتماعی و شدت لکنت بزرگسالان مبتلا به لکنت انجام شد. روش‌بررسی: روش این مطالعه، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. از بین بزرگسالان مبتلا به لکنت مراجعه‌کننده به کلینیک‌های روان‌شناسی و توان‌بخشی شهرستان یزد، سی نفر داوطلب واجد شرایط به‌شکل تصادفی ساده در دامنهٔ سنی ۲۰تا۳۰ سال وارد مطالعه شدند. سپس پانزده نفر در گروه مداخله و پانزده نفر در گروه گواه قرار گرفتند. نمرات متغیر اضطراب اجتماعی به‌وسیلهٔ پرسش‌نامۀ اضطراب اجتماعی (کانور و همکاران، ۲۰۰۰) و متغیر شدت لکنت به‌وسیلهٔ آزمون تعیین شدت لکنت (SSI-3) (فرازی و همکاران، ۱۳۹۲) در دو نوبت زمانی قبل از درمان تحریک الکتریکی و بعد از درمان مقایسه شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس در نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۱۷ صورت پذیرفت. سطح معناداری آزمون‌ها ۰٫۰۵ بود. یافته‌ها: نتایج مشخص کرد، میانگین نمرات متغیرهای اضطراب اجتماعی و شدت لکنت در بزرگسالان مبتلا به لکنت در گروه مداخله و بعد از دریافت درمان درمقایسه با گروه گواه، به‌طور معناداری کاهش پیدا کرد (۰٫۰۰۱>p). براساس نتایج مربوط به اندازهٔ اثر، ۵۴درصد از تفاوت بین گروه مداخله و گروه گواه در متغیر اضطراب اجتماعی ناشی‌از تحریک الکتریکی مغز بود؛ این میزان برای متغیر شدت لکنت ۵۶‌درصد بود. نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد، از تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای مغز می‌توان به‌عنوان درمانی مکمل برای بهبود اضطراب اجتماعی و شدت لکنت در بزرگسالان مبتلا به لکنت استفاده کرد. Abstract Background & Objectives: Stuttering is an interruption in the flow of speech associated with certain types of inconsistencies, such as repetition of sounds, syllables, and monosyllabic words. Transcranial Direct Current Stimulation (tDCS) is a non–invasive method of brain stimulation that may improve speech disorders in people who stutter. tDCS involves applying a weak electrical current across the head through electrodes placed on the scalp, modulating the membrane potential of neurons in the underlying cortex. Anodal tDCS over the left frontal cortex reduces attentional bias for threat in individuals with social anxiety, and the results confirm that this region influences the severity of attentional bias for threat among individuals with social anxiety disorder, thereby reducing social anxiety in individuals. Therefore, this study aims to investigate the effect of tDCS on the left frontal lobe on social anxiety and stuttering severity in adults with Persian–speaking stuttering. Methods: The method of this study was quasi–experimental with a pretest–posttest design and a control group. Among stuttering patients referred to the neurology and rehabilitation clinic in Yazd City, Iran, 30 people aged 20 to 30 years were selected. They were divided into the intervention group (n=15) and the control group (n=15). The inclusion criteria were as follows: having a stutter by approval of the speech therapist, having an age range of 20 to 30 years, being a Persian speaker, not using other treatment methods such as speech therapy and drug therapy, and lacking motivation to participate in research. The exclusion criteria included absence from a tDCS session and not completing the questionnaires during the study. The scores of the social anxiety variable measured by the Social Anxiety Inventory (Connor et al., 2000) and the stuttering severity variable by the Stuttering Severity Test (SSI–3) (Farazi et al., 2014) were compared at two time points: before and after the electrical stimulation treatment. In the control group, each patient received 10 sessions of repetitive artificial magnetic stimulation of the brain from the skull (20 minutes), and in the experimental group, 10 sessions of anodal tDCS (20 minutes) with a current of 2 milliamps in the left frontal cortex. Data analysis was done using covariance analysis in SPSS 17. The significance level of the tests was set at 0.05. Results: Findings showed that the score on the social anxiety test and severity of stuttering in stuttering patients in the intervention group and after receiving treatment had decreased significantly compared to the control group (p<0.001). The results related to the effect size showed that 54% of the difference between the intervention group and the control group in the variable of social anxiety was due to brain electrical stimulation. This rate for the stuttering severity variable was 56%. Conclusion: According to the results of this research, anodal tDCS of the left frontal lobe improves social anxiety and stuttering severity in adult stuttering patients, and these methods can be used along with other methods used as treatment to rehabilitate stuttering patients. تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای مغز, اضطراب اجتماعی, شدت لکنت, بزرگسالان مبتلا به لکنت Transcranial direct current stimulation, Social anxiety, Stuttering severity, Stuttering adults 27 27 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-11-3017-3&slc_lang=fa&sid=1 Soheila Eil سهیلا ایل mohsen.sau1400@gmail.com 100319475328460061274 100319475328460061274 Yes MA in Clinical Psychology, Islamic Azad University, Chalus, Iran کارشناسی‌ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران Zahra Fazeli زهرا فاضلی mitraghdiri75@gmail.com 100319475328460061275 100319475328460061275 No MA in Clinical Psychology, Islamic Azad University, Medical Sciences Unit, Tehran, Iran کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم‌پزشکی تهران،‌ تهران، ایران Mehdi Dehghanian مهدی دهقانیان mahdi.dehghan4006@gmail.com 100319475328460061276 100319475328460061276 No MA in Clinical Psychology, Science and Arts University, Yazd, Iran کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران Sepideh Semsar Yazdi سپیده سمسار یزدی sepidselen99@gmail.com 100319475328460061277 100319475328460061277 No MA in Clinical Psychology, Science and Arts University, Yazd, Iran کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران Maryam Ardani مریم اردانی maryamardani.psychologist@gmail.com 100319475328460061278 100319475328460061278 No MA in General Psychology, Islamic Azad University, Maybod, Iran کارشناسی‌ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، میبد، ایران Farzad Kazemian فرزاد کاظمیان farzad3609@gmail.com 100319475328460061279 100319475328460061279 No MA in Clinical Psychology, Science and Arts University, Yazd, Iran کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران Amane Mohammadi آمنه محمدی m_smanesh@yahoo.com 100319475328460061280 100319475328460061280 No MA in Clinical Psychology, Science and Arts University, Yazd, Iran کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران Zohre Alipour Ismaili Anari زهره علیپور اسماعیلی اناری zohrees8200@gmail.com 100319475328460061281 100319475328460061281 No MA in Clinical Psychology, Science and Arts University, Yazd, Iran کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران Mohsen Saeidmanesh محسن سعیدمنش m.saeidmanesh@yahoo.com 100319475328460061282 100319475328460061282 No Associate Professor, Science and Arts University, Yazd, Iran دانشیار، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران