fa بررسی تاثیر استفاده از اسپلینت اکستنشن بر روی عملکرد دست بیماران سکته ی مغزی مزمن توانبخشی Rehabilitation مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article <p dir="RTL"><strong>هدف</strong>: هدف از مطالعه ما بررسی تأثیر استفاده از اسپلینت اکستنشن بر روی عملکرد دست بیماران سکته مغزی مزمن بود.</p> <p dir="RTL"><strong>روش</strong> <strong>بررسی</strong>: ۱۴ بیمار سکته مغزی مزمن بر اساس معیارهای ورود در این مطالعه شرکت کردند و پس از ارزیابی‌های اولیه اسپلینت به آن‌ها داده شد. برای ارزیابی دامنه حرکتی از گونیا متری، عملکرد اندام فوقانی از مقیاس فوگل مایر و برای اندام اسپاستیسیتی از مقیاس آشورث تعدیل یافته استفاده شد. بیماران موظف بودند اسپلینت اکستنشن را به مدت ۱ ماه و به صورت ۲ ساعت در روز و تمام طول شب (۶ تا ۸ ساعت) بپوشند. ارزیابی‌ها در پایان هفته اول، سوم و چهارم دوباره تکرار شدند.</p> <p dir="RTL"><strong>یافته‌ها</strong>: تفاوت شدت اسپاستیسیتی دست و دامنه حرکتی غیرفعال مچ دست قبل و بعد از استفاده ۱ ماهه از اسپلینت اکستنشن معنادار بود (۰٫۰۰۱>p) و تغییرات در سایر متغیرها معنادار نبود. همچنین نتایج به دست آمده نشان دهنده این است در تمام متغیرها بهبودی نسبی به دست آمده است و این تغییرات به صورت هفته به هفته در هیچ کدام از متغیرها معنادار نبود.</p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه گیری</strong>: نتایج تحقیق نشان می‌دهد که با استفاده ۱ ماهه از اسپلینت اکستنشن در زاویه ۳۰ درجه اسپاستیسیتی کاهش و دامنه حرکتی پاسیو مچ افزایش می‌یابد. ولی تغییرات در سایر متغیرها قابل توجه نمی‌باشد.</p> <p dir="ltr"><strong>Objective</strong>: Spasticity and contracture in the flexor muscles of the wrist may occur after stroke, especially in which early recovery did not appear. Splints are prescribed to reduce spasticity and to prevent contracture after stroke. Although there is a few research in this field. The aim of our study is to examine the impact of the Extension splint on function of upper extremity in chronic stroke patients.</p> <p dir="ltr"><strong>Material & Methods</strong>: Fourteen patients with chronic cerebrovascular accident participated in the study according to inclusion criteria, and after initial assessments they were given splints. Goniometry was the method of assessing range of motion, and Fugl-Meyer assessment was used to examine the function of upper extremity, and spasticity of upper limb was evaluated by Modified Ashworth Scale. Patients were instructed to wear the extension splints for 1 month and 2 hours a day and all night (6 to 8 hours). Assessments were repeated at the end of the first, third and fourth weeks.</p> <p dir="ltr"><strong>Results</strong>: The difference of wrist`s spasticity level and passive range of motion of wrist were significant before and after 1 month (<em>P</em><0.001, <em>P</em>=0.01). And other items did not significantly improve (<em>P</em>>0.05). Also a result indicates that there are improvements in all outcomes to some extent and these results were not significantly different in the outcomes.</p> <p dir="ltr"><strong>Conclusion</strong>: The results show that 1-month using of this splint with 30-degrees of wrist extension reduces spasticity and improves passive wrist range of motion. But changes in other outcomes were not significant.</p> سکته مغزی, اسپلینت, اسپاستیسیتی, دامنه حرکتی, عملکرد stroke, splint, spasticity, range of motion, function 23 28 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-10-175-1&slc_lang=fa&sid=1 Malek Amini مالک امینی 10031947532846003403 10031947532846003403 Yes Tehran University of Medical Science دانشگاه علوم پزشکی تهران Aryan Shamily آریان شمیلی 10031947532846003404 10031947532846003404 No Tehran University of Medical Science دانشگاه علوم پزشکی تهران Sorena Moosavi سورنا موسوی 10031947532846003405 10031947532846003405 No Tehran University of Medical Science دانشگاه علوم پزشکی تهران Ruzbe Kazemi روزبه کاظمی 10031947532846003406 10031947532846003406 No Tabassom Rehabilitation Center مرکز توانبخشی تبسم Mostafa Qorbani مصطفی قربانی 10031947532846003407 10031947532846003407 No Tehran University of Medical Science دانشگاه علوم پزشکی تهران