Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa بررسی اثربخشی روایت‌درمانی بر خودافشایی هیجانی و نشخوار خشم زنان مطلقه در شهر مشهد Examining the Effectiveness of Narrative Therapy on Emotional Self-Disclosure and Anger Rumination of Divorced Women Living in Mashhad City, Iran روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article چکیده زمینه و هدف: طلاق، رویدادی استرس‌زا است که هیجانات منفی فراوانی را در بر می‌گیرد و افشانکردن هیجانات منفی منجربه کاهش کیفیت زندگی و ایجاد نشخوار خشم در فرد می‌شود. پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی روایت‌درمانی بر خودافشاگری هیجانی و نشخوار خشم زنان مطلقه در شهر مشهد انجام شد. روش‌بررسی: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه گواه و پیگیری سه‌ماهه بود. جامعهٔ آماری را تمامی زنان مطلقهٔ مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره و خدمات روان‌شناختی در سال ۱۳۹۹ در نواحی یک و دو و سه شهر مشهد تشکیل دادند. از بین آن‌ها ۲۴ زن مطلقهٔ داوطلب واجد شرایط به‌روش نمونه‌گیری دردسترس وارد مطالعه شدند و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه دوازده نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی هشت جلسه روایت‌درمانی گروهی را دریافت کرد؛ اما برای گروه گواه هیچ مداخله‌ای ارائه نشد. جمع‌آوری داده‌ها بااستفاده از مقیاس خودافشایی هیجانی (اسنل و همکاران، ۱۹۹۸) و مقیاس نشخوار خشم (ساکودولسکی و همکاران، ۲۰۰۱) صورت گرفت. داده‌ها توسط آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی LSDدر نرم‌افزار آماری SPSS نسخهٔ ۲۶ تحلیل شد. سطح معناداری آزمون‌های آماری ۰٫۰۵ بود. یافته‌ها: نتایج نشان داد، اثر زمان و اثر گروه و اثر تعامل زمان و گروه بر متغیرهای نشخوار خشم و خودافشایی هیجانی معنادار بود (۰٫۰۰۱>p). همچنین در متغیرهای نشخوار خشم و خودافشایی هیجانی در گروه روایت‌درمانی، تفاوت بین میانگین نمرات پیش‌آزمون با پس‌آزمون و پیگیری معنادار بود (۰٫۰۰۱>p). در گروه روایت‌درمانی در متغیرهای نشخوار خشم (۰٫۰۰۲=p) و خودافشایی هیجانی (۰٫۰۰۳=p)، بین میانگین نمرات پس‌آزمون و پیگیری تفاوت معنادار مشاهده شد که حاکی از ماندگاری اثربخشی درمان در طول دورهٔ‌ پیگیری سه‌ماهه بود. نتیجه‌گیری: باتوجه به یافته‌های پژوهش، روایت‌درمانی در افزایش خودافشایی هیجانی و کاهش نشخوار خشم در زنان مطلقه سودمند بوده و اثربخشی آن در طول زمان پایدار است. Abstract Background & Objectives: Divorce is an undesirable social phenomenon and a complex and stressful event for the people involved. The negative consequences of divorce affect both couples, but according to research, women are more vulnerable than men. Among the problems after divorce, economic issues, feelings of anxiety and depression, and reduction in quality of life have been the most significant problems of people, especially women. Therefore, divorce is associated with a wide range of adverse psychological consequences. Expression of emotions plays a crucial role in externalizing negative emotions caused by divorce and helps a person manage the experience of negative emotions. Also, rumination of anger is one of the strong predictors in reducing the mental health of divorced women. Therefore, it is essential to use psychological interventions that help release the emotions of divorced women. The present study was conducted to investigate the effectiveness of narrative therapy on emotional self–disclosure and anger rumination of divorced women living in Mashhad City, Iran. Methods: The research method was quasi–experimental with a pretest–posttest and a 3–month follow–up design with a control group. The statistical population consisted of all divorced women referred to psychological counseling and service centers in 2019 in districts 1, 2, and 3 of Mashhad City. Among them, 24 qualified volunteer divorced women were included in the study using the available sampling method. They were randomly assigned to the experimental and control groups (12 women in each group). The inclusion criteria were as follows: personal satisfaction to participate in the research, the first experience of divorce, the age range of 25 to 40 years, having at least a diploma education, lacking a serious emotional relationship at the time of conducting the research with the help of the psychologist's diagnosis, and at least three years have passed since the divorce process. The exclusion criteria were as follows: absence of more than two sessions during training, entering into a new emotional relationship, and remarriage. The experimental group underwent group therapy in 8 sessions, and the control group did not receive any intervention. Data were collected using the Emotional Self–Disclosure Scale (Snell et al., 1988) and the Anger Rumination Scale (Sukhodolsky et al., 2001). Next, the data were analyzed using variance analysis with repeated measures and an LSD post hoc test using SPSS statistical software version 26. The significance level of the tests was considered 0.05. Results: The results showed that the time effect and group effects and the interaction effect of time and group on the variables of anger rumination and emotional self–disclosure were significant (p<0.001). Also, in the variables of anger rumination and emotional self–disclosure in the narrative therapy group, the difference between the average scores of the pretest with posttest and follow–up was significant (p<0.001). In the narrative therapy group, a significant difference was observed between the average scores of posttest and follow–up in the variables of anger rumination (p=0.002) and emotional self–disclosure (p=0.003), indicating the persistence of the effectiveness of the treatment during the 3–month follow–up period. Conclusion: According to the results of the research, the use of non–pharmacological intervention of narrative therapy is effective in increasing emotional self–disclosure, reducing rumination of anger, and improving psychological problems in divorced women. Therefore, it is recommended to use a narrative therapy program in welfare and counseling centers for divorced women. روایت‌درمانی, خودافشایی هیجانی, نشخوار خشم, طلاق Narrative therapy, Emotional self–disclosure, Anger rumination, Divorce 94 94 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-11-3502-1&slc_lang=fa&sid=1 Amir Ghavipaykar امیر قوی‌پیکر sh.payam94@gmail.com 100319475328460063147 100319475328460063147 No PhD Student, Department of Psychology, Gorgan Branch, Islamic Azad University, Gorgan, Iran دانشجوی دکتری تخصصی، گروه روان‌شناسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران Afsaneh Khajevand Khoshely افسانه خواجه‌وند خوشلی abmahmoodi.1400@gmail.com 100319475328460063148 100319475328460063148 Yes Associate Professor, Department of Psychology, Gorgan Branch, Islamic Azad University, Gorgan, Iran دانشیار، ‌گروه روان‌شناسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران Hamzeh Akbari حمزه اکبری alizade1400nasrin@gmail.com 100319475328460063149 100319475328460063149 No Assistant Professor, Department of Psychology, Azadshahr Branch, Islamic Azad University, Azadshahr, Iran استادیار، ‌گروه روان‌شناسی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران