Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa مقایسهٔ تأثیر فیدبک تصویری و کلامی بر فعالیت الکتریکی عضلات منتخب کتف در زنان دارای دیسکنزی کتف Comparing the Effect of Visual and Verbal Feedback on Electrical Activity of Selected Scapular Muscles in Women with Scapular Dyskinesia توانبخشی Rehabilitation مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article چکیده زمینه و هدف: حرکت و موقعیت بهینهٔ کتف به عملکرد طبیعی تثبیت‌کننده‌های آن بستگی دارد. تحقیقات نشان داد، کاهش قدرت این عضلات در افراد مبتلا به دیسکنزی کتف رایج است. بیوفیدبک می‌تواند ابزار مفیدی برای درمان دیسکنزی کتف با افزودن انگیزه و بهبود پایبندی به برنامهٔ توان‌بخشی باشد؛ لذا، تحقیق حاضر باهدف مقایسهٔ تأثیر فیدبک‌ تصویری و فیدبک کلامی بر فعالیت الکتریکی عضلات منتخب کتف در زنان دارای دیسکنزی کتف انجام شد. روش‌بررسی: این مطالعه از نوع نیمه‌تجربی با جامعهٔ آماری زنان دارای دیسکنزی کتف شهر کرج بود. از این میان ۴۵ نفر انتخاب شدند و در دو گروه مداخله (فیدبک تصویری و فیدبک کلامی) و یک گروه گواه (هرگروه پانزده نفر) قرار گرفتند. به‌منظور بررسی دیسکنزی کتف از آزمون لغزش جانبی کیبلر و برای ثبت فعالیت عضلانی از الکترومایوگرافی و به‌منظور اصلاح راستای کتف از فیدبک کلامی استفاده شد. داده‌ها به‌کمک تحلیل واریانس، تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۱۹ در سطح معناداری ۰٫۰۵ تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج تحقیق بیانگر آن بود که بین تأثیرات فیدبک کلامی و فیدبک تصویری و بدون‌فیدبک (در گروه گواه) بر میزان فعالیت الکتریکی عضلات منتخب کتف در حرکت خم‌کردن شانه در زنان مبتلا به دیسکنزی کتف، در نمرات پس‌آزمون تفاوت معناداری وجود داشت (۰٫۰۵>p)؛ همچنین در نسبت فعالیت تراپزیوس فوقانی به تراپزیوس تحتانی گروه فیدبک تصویری بهبود چشمگیری درمقایسه با گروه فیدبک کلامی و گروه گواه مشاهده شد (۰٫۰۵>p). نتیجه‌گیری: براساس نتایج پژوهش، فیدبک تصویری تأثیر مثبت بیشتری درمقایسه با فیدبک کلامی بر بهبود فعالیت عضلانی در هردو صفحهٔ ساجیتال و فرونتال دارد؛ ازاین‌رو و باتوجه به نگرانی‌های افراد دارای دیسکنزیای کتف، برای بهبود و بازگشت آن‌ها به وضعیت طبیعی پیشنهاد می‌شود، به‌منظور بهبود فعالیت عضلانی و حرکت کتف افراد دارای دیسکنزیای کتف از فیدبک تصویری به‌همراه مداخلات اصلاحی استفاده شود. Abstract Background & Objective: The scapula's optimal movement and position depend on the scapular stabilizers' normal function. Treatment for scapular dyskinesia relies on the severity of the dysfunction. Typically, scapular dyskinesia is treated with a program to strengthen the scapular stabilizers, assess for any muscle imbalances, stretch tight muscles, and develop conscious control of proper shoulder position and movement. There are a variety of treatments for scapular disorders, including manual therapy, electrotherapy, scapular mobilization, cervical and lumbar spine manipulation, and surgery. Conscious control or exercises with feedback are other training components that improve proprioception, normalize the resting position of the shoulder, and enhance the activity of the trapezius muscle. Research has shown that decreased strength of these muscles is common among people with scapular dyskinesia. Biofeedback can be a valuable tool for treating scapular dyskinesia by increasing motivation and improving adherence to the rehabilitation program. Therefore, this research aimed to collect and combine the results of the electrical activity of scapular muscles in verbal and visual feedback for scapular dyskinesia. Methods: The present study was quasi–experimental with a pretest–posttest design, using two intervention groups and one control group. The study's statistical population consisted of women with scapular dyskinesia living in Karaj City, Iran. Of whom, 45 women were purposefully included in the study based on the inclusion criteria. Then, they were randomly assigned to two intervention groups (verbal and visual feedback) and one control group. To determine the sample size, G*Power software was used. Based on the effect size of 0.4, alpha of 0.05, and power of 0.85, 15 people were determined in each group. The inclusion criteria for the study were as follows: women aged 20 to 30 years with no history of regular exercise, having scapular dyskinesia, positive scapular lateral glide test, no shoulder pain on the day of the test, no shoulder joint instability injury and no history of dislocation in the past year, no history of trauma, fracture, or surgery in the shoulder joint, no pain or limited range of motion in the shoulder joint (10,11), no abnormal body mass index (outside the range of 18 to 25), no history of fracture or surgery of the spine, upper limbs, or shoulders, and no use of sedatives or painkillers 24 hours before the test. The exclusion criteria were unwillingness to continue the study or injury or pain during the study. Ethical considerations included the confidentiality of personal information and the researchers' commitment to reporting information collected from the study. The scapular lateral sliding test, presented by Kibler, was used to diagnose scapular dyskinesia. An electromyography device was used to record muscle activity. Verbal or visual feedback was used to correct shoulder alignment. Data were analyzed using analysis of variance, analysis of covariance, and Bonferroni post hoc test in SPSS software version 19 at a significance level of 0.05. Results: The results showed a significant difference between the effect of verbal and visual feedback on the amount of electrical activity of selected scapular muscles in shoulder flexion movement in female athletes with scapular dyskinesis (p<0.05). In the activity ratio of the upper trapezius to the lower trapezius, the visual feedback group significantly improved compared to the verbal feedback group (p<0.05). Conclusion: According to the study results, visual feedback has a more positive effect than verbal feedback on improving muscle activity in both the sagittal and frontal planes. Therefore, it is suggested that visual feedback be used along with corrective interventions to improve muscle activity and shoulder movement in people with scapular dyskinesia. فیدبک تصویری, فیدبک کلامی, فعالیت الکتریکی, دیسکنزی کتف Visual feedback, Verbal feedback, Electromyography, Scapular dyskinesia 144 144 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-12-3552-1&slc_lang=fa&sid=1 Elham Seyed Nasiri الهام سیدنصیری elhamnasiri503@gmail.com 100319475328460064906 100319475328460064906 No PhD Student in Sport Injury, Department of Physical Education and Sports Sciences, Kish International Campus, University of Tehran, Kish, Iran دانشجوی دکتری آسیب‌شناسی ورزشی، گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشکدهٔ پردیس بین‌الملل کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران Hooman Minoonejad هومن مینونژاد h.minoonejad@ut.ac.ir 100319475328460064907 100319475328460064907 Yes Associate Professor, Department of Health and Sports Medicine, Faculty of Physical Education, University of Tehran, Tehran, Iran دانشیار، گروه تربیت بهداشت و طب ورزشی، دانشکدهٔ تربیت‌بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Mohammad Karimzade محمد کریم زاده m.karimzadeh@ut.ac.ir 100319475328460064909 100319475328460064909 No Assistant Professor, Department of Health and Sports Medicine, Faculty of Physical Education, University of Tehran, Tehran, Iran استادیار، گروه تربیت بهداشت و طب ورزشی، دانشکدهٔ تربیت‌بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Amir Letafatkar امیر لطافت کار letafatkaramir@yahoo.com 100319475328460064908 100319475328460064908 No Associate Professor, Department of Biomechanics and Sports Injury, Faculty of Physical Education, Kharazmi University, Tehran, Iran دانشیار، گروه بیومکانیک و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشکدهٔ تربیت‌بدنی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران