Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa مقایسهٔ تأثیر بازی‌های حرکتی و مجازی بر عملکرد حرکتی، تحصیلی و اجتماعی کودکان با اختلال هماهنگی رشدی Comparing the Effect of Motor and Virtual Games on Motor, Academic, and Social Performances in Children with Developmental Coordination Disorder توانبخشی Rehabilitation مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article چکیده زمینه و هدف: کودکان با اختلال هماهنگی رشدی مشکلاتی در هماهنگی دارند و این مشکلات در عملکردهای تحصیلی و اجتماعی آن‌ها تأثیر می‌گذارد. پژوهش حاضر باهدف مقایسهٔ تأثیر بازی‌های حرکتی و مجازی بر عملکردهای حرکتی و تحصیلی و اجتماعی کودکان با اختلال هماهنگی رشدی انجام شد. روش‌بررسی: تحقیق حاضر از نوع نیمه‌تجربی بود. جامعهٔ آماری پژوهش را کودکان پسر ۷تا۱۰ساله با اختلال هماهنگی رشدی شهر اردبیل تشکیل دادند. سی کودک واجد شرایط به‌صورت هدفمند وارد مطالعه شدند و به‌طور تصادفی در سه گروه بازی حرکتی و بازی مجازی و گواه (هر گروه ده نفر) قرار گرفتند. آزمودنی‌های گروه‌های مداخله به‌مدت هشت هفته، هر هفته دو جلسه مداخلهٔ مربوط را دریافت کردند؛ اما برای گروه گواه در این هشت هفته هیچ‌گونه مداخله‌ای ارائه نشد. برای گردآوری داده‌ها پرسش‌نامهٔ اختلال هماهنگی رشدی (ویلسون و همکاران، ۲۰۰۹)، پرسش‌نامهٔ مشاهدهٔ حرکتی برای آموزگاران (شوماکر و همکاران، ۲۰۰۸)، آزمون ارزیابی حرکات جنبشی کودکان-ویرایش دوم (هندرسون و همکاران، ۲۰۰۷)، بخش مهارت‌های اجتماعی مقیاس درجه‌بندی مهارت‌های اجتماعی (گرشام و الیوت، ۱۹۹۰) به‌کار رفت. برای ارزیابی عملکرد تحصیلی در هر سه گروه، پیش‌آزمون و پس‌آزمون دروس فارسی، ریاضی، علوم و املا برگزار شد و میانگین این نمرات به‌عنوان عملکرد تحصیلی مدنظر قرار گرفت. برای تحلیل داده‌ها ازطریق نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۴، تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری ۰٫۰۵ استفاده شد. یافته‌ها: بازی حرکتی و بازی مجازی اثر مثبتی بر عملکردهای حرکتی و تحصیلی و اجتماعی گروه‌های آزمایش درمقایسه با گروه گواه داشت (۰٫۰۵>p)؛ همچنین گروه بازی حرکتی درمقایسه با گروه بازی مجازی به‌طور معنا‌داری دارای میانگین نمرات بیشتری در عملکرد حرکتی (۰٫۰۰۱>p) و عمکرد اجتماعی (۰٫۰۰۱>p) بود؛ اما گروه مجازی میانگین نمرات بیشتری در عملکرد تحصیلی درمقایسه با گروه حرکتی داشت (۰٫۰۰۱>p). نتیجه‌گیری: براساس نتایج، بازی حرکتی باعث بهبود عملکردهای حرکتی و اجتماعی و بازی مجازی موجب بهبود عملکرد تحصیلی می‌شود. Abstract Background & Objectives: Developmental coordination disorder refers to children with coordination problems without a neurological disease or specific medical problem; these problems affect their academic and social performance. Many studies have been conducted on the effect of motor programs on the development of basic skills, most of which have focused on the role of traditional intervention programs on the development of basic skills in these children. Today, research has moved towards new technological methods and has provided a way for educators and occupational therapists for children with and without disorders. Wii Fit is an example of this type of game, a Microsoft product. The findings show that due to the educational and enjoyable way of Wii Fit exercises, they can be used as a suitable intervention to improve children's movement skills, which may improve the academic and social levels of these children. This study compared the effect of motor and virtual games on motor, educational, and social performance of children with developmental coordination disorder. Methods: The current research was quasi–experimental. The statistical population of the present study comprised 7–10 years boys with developmental coordination disorder living in Ardabil City, Iran. A total of 30 eligible children were included in the study and were randomly divided into three groups: movement, virtual, and control (10 children in each group). After completing the written consent form, the children were administered a pretest of motor, academic, and social performance. Motor and virtual game groups underwent intervention for 8 weeks, 2 sessions per week. No intervention was applied to the control group in these 8 weeks. Then, the posttest of the mentioned variables was taken. To ensure that these individuals had developmental coordination disorder, screening tools, including the Developmental Coordination Disorder Questionnaire (DCDQ) (Wilson et al., 2009) and the Motor Observation Questionnaire for Teachers (MOQ–T) (Schoemaker et al., 2008), were used. To measure motor performance, the Movement Assessment Battery for Children–2 (MABC–2) (Henderson et al., 2007), for academic performance, the average grades of Persian, Math, Science, and Spelling exams of the subjects, and for social performance, the Social Skills Rating Scale (SSRS) (Gresham & Elliott, 1990) were used. After collecting the raw data, descriptive statistics were used to calculate the mean and standard deviation of the data. Covariance analysis and Bonferroni post hoc test were used for data analysis. The significance level for all subjects was 0.05. SPSS version 24 software was used for data analysis. Results: The results of covariance analysis showed a significant difference between the motor, academic, and social performance scores in the posttest after removing the pretest among the three groups (p<0.001). The results of the Bonferroni post hoc test showed a significant difference between the mean score of motor performance of the control group with motor (p <0.001) and virtual (p =0.012) groups, and also between the motor and virtual groups in this variable (p <0.001). The mean motor performance score after the intervention in the motor group was significantly higher. There was a significant difference between the mean score of academic performance of the control group and the motor (p <0.001) and virtual (p <0.001) groups, as well as between the motor and virtual groups (p <0.001). Thus, the mean academic performance score after the intervention in the virtual group was significantly higher. There was a difference in this variable between the mean score of social performance of the control group and the motor (p <0.001) and virtual (p <0.001) groups, as well as between the motor and virtual groups (p <0.001). Therefore, the mean motor performance score after the intervention in the motor group was significantly higher. Conclusion: According to the findings, motor games improve motor and social performance values, and virtual games improve academic performance values. These games are suggested to be used as cheap, accessible, and applicable methods in schools and educational and rehabilitation environments to obtain optimal motor, academic, and social performance. بازی‌ مجازی, بازی‌ حرکتی, عملکرد تحصیلی, عملکرد حرکتی, عملکرد اجتماعی Virtual game, Motor game, Academic performance, Motor performance, Social performance 12 12 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-12-3573-1&slc_lang=fa&sid=1 Sina Malekzadeh سینا ملک زاده Sina.malekzadeh8@gmail.com 100319475328460065560 100319475328460065560 No MSc in Motor Development, Department of Sports Sciences, Faculty of Humanities, Islamic Azad University, Sari Branch, Sari, Iran کارشناسی‌ارشد رشد حرکتی، گروه علوم ورزشی، دانشکدهٔ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران Leyla Zameni لیلا ضامنی L_zameni@yahoo.com 100319475328460065561 100319475328460065561 Yes Assistant Professor of Motor Behavior Group, Department of Sports Sciences, Faculty of Humanities, Islamic Azad University, Sari Branch, Sari, Iran استادیار رفتار حرکتی، گروه علوم ورزشی، دانشکدهٔ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران