Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa مدل‌سازی معادلات ساختاری رابطهٔ بین الگوهای ارتباط خانوادگی گفت‌و‌شنود و هم‌نوایی با احساس تنهایی به‌همراه نقش میانجی پریشانی روان‌شناختی در دانشجویان با تجربهٔ شکست عاطفی Structural Equation Modeling of the Relationship between Conversational and Conformity Family Communication Patterns and Loneliness with the Mediating Role of Psychological Distress among Students with Emotional Breakdown Experience روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article چکیده زمینه و هدف: دانشگاه برای جوانان همراه با تجربه‌های جدید ارتباط با جنس مکمل است. همچنین شکست عاطفی به‌عنوان تجربه‌ای اجتناب‌ناپذیر و آسیب‌زا، موجب ناراحتی روانی و عاطفی و جسمی در فرد می‌شود. پژوهش حاضر باهدف مدل‌سازی معادلات ساختاری رابطهٔ بین الگوهای ارتباط خانوادگی گفت‌و‌شنود و هم‌نوایی با احساس تنهایی به‌همراه نقش میانجی پریشانی روان‌شناختی در دانشجویان با تجربهٔ شکست عاطفی انجام شد. روش‌بررسی: روش تحقیق از نوع توصیفی‌همبستگی با تکیه بر مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعهٔ آماری را تمامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ تشکیل دادند. نمونهٔ پژوهش ۳۱۴ نفر از جامعهٔ مذکور بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای استفاده‌شده در پژوهش، پرسش‌نامۀ نشانگان ضربهٔ عشق (راس، ۲۰۰۱)، پرسش‌نامهٔ احساس تنهایی (آشر و همکاران، ۱۹۸۴)، پرسش‌نامهٔ الگوهای ارتباطی خانواده (کوئرنر و فیتزپاتریک، ۲۰۰۲) و مقیاس پریشانی روان‌شناختی (کسلر و همکاران، ۲۰۰۲) بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و روش معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS نسخهٔ ۲۶ و AMOS نسخهٔ ۲۴ صورت گرفت. سطح معناداری آزمون‌ها، آلفای ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد، مسیر غیرمستقیم پریشانی روان‌شناختی در ارتباط بین الگوی ارتباط خانوادگی گفت‌وشنود با احساس تنهایی عاطفی (۰٫۰۰۱>p، ۰٫۰۷-=b) و احساس تنهایی اجتماعی (۰٫۰۰۱>p، ۰٫۰۷-=b)، منفی و معنادار و مسیر غیرمستقیم پریشانی روان‌شناختی در ارتباط بین الگوی ارتباط خانوادگی هم‌نوایی با احساس تنهایی عاطفی (۰٫۰۰۱>p، ۰٫۲۹=b) و احساس تنهایی اجتماعی (۰٫۰۰۱>p، ۰٫۱۵=b)، مثبت و معنادار بود. براساس شاخص‌های نکویی برازش، مدل از برازش مطلوبی برخوردار بود (۲٫۸۹=X2/df، ۰٫۰۷=RMSEA، ۰٫۹۸=GFI، ۰٫۹۸=CFI، ۰٫۹۸=NFI، ۰٫۹۳=AGFI، ۰٫۹۷=TLI، ۰٫۹۸=IFI). نتیجه‌گیری: طبق نتایج، در ارتباط بین الگوهای ارتباط خانوادگی گفت‌و‌شنود و هم‌نوایی با احساس تنهایی در دانشجویان با تجربهٔ شکست عاطفی، نقش میانجی پریشانی روان‌شناختی تأیید می‌شود. Abstract Background & Objectives: University admission is a very sensitive stage with new communication experiences with the opposite sex. Love trauma syndrome is a set of severe signs and symptoms that appear after the breakup of a romantic relationship and disrupt a person's performance in many social, academic, and professional fields. Studies have shown that strong family relationships protect young people from experiencing a wide range of adversities and mental health problems; the family relationship is an essential variable in increasing or decreasing feelings of loneliness in young people. It also seems that the relationship between family communication patterns and loneliness sometimes occurs due to the mediating effect of another variable, such as psychological distress. The present study used structural equation modeling for the relationship between conversational and conformity family communication patterns and loneliness with the mediating role of psychological distress among university students with emotional breakdown experiences. Methods: The method of this research was descriptive correlational based on structural equation modeling. The research population included all the female students of Islamic Azad University, Rasht Branch, Rasht City, Iran, in the 2021–2022 academic year. A total of 314 qualified volunteers of this population were included in the study by the purposive sampling method according to the inclusion and exclusion criteria. The inclusion criteria included participants' satisfaction, experience of emotional failure (a score greater than 20 from the Rosse love trauma syndrome questionnaire), age range between 18 and 35 years, and at least three months passed since the end of the relationship. The exclusion criteria included failure to complete the questionnaire and acute physical and mental disorders such as psychosis, bipolar disorder, or borderline personality disorder (self–report). The instruments used in this research were the Love Trauma Syndrome Questionnaire (Rosse, 2001), Loneliness Questionnaire (Asher et al., 1984), Family Communication Patterns Questionnaire (Koerner & Fitzpatrick, 2002), and Psychological Distress Scale (Kessler et al., 2002). The Pearson correlation coefficient and structural equation method were performed in SPSS version 26 and AMOS version 24 at a significance level of 0.05 to analyze the data. Results: In the fitted model, the direct effects of the conversational family communication pattern on emotional loneliness (b=–0.22, p<0.001) and on social loneliness (b=–0.16, p<0.001) were negative and significant. Also, the direct effects of the conformity family communication pattern on emotional loneliness (b=0.53, p<0.001) and social loneliness (b=0.48, p<0.001) were positive and significant. The direct effects of psychological distress on emotional loneliness (b=0.41, p<0.001) and social loneliness (b=0.39, p<0.001) were positive and significant. In addition, the direct effect of the conversational family communication pattern on psychological distress (b=–0.18, p<0.001) was negative and significant, and the direct impact of the conformity family communication pattern on psychological distress (b=0.89, p<0.001) was positive and significant. Also, the indirect effects of psychological distress in the relationship between conversational family communication patterns and two variables of emotional loneliness (b=–0.07, p<0.001) and social loneliness (b=–0.07, p<0.001) were negative and significant. Also, the indirect effects of psychological distress in the relationship between the conformity family communication pattern and two variables of emotional loneliness (b=0.29, p<0.001) and social loneliness (b=0.15, p<0.001) were positive and significant. According to the goodness of fit indices, the collected data showed that the model has a good fit (RMSEA=0.07, χ2/df=2.89, CFI=0.98, GFI=0.98, NFI=0.98, IFI=0.98, AGFI=0.93, TLI=0.97). Conclusions: According to the results, the mediating role of psychological distress in the relationship between conversational and conformity family communication patterns with loneliness in students with emotional breakdown experiences is confirmed. Therefore, the results of this study may be promising to improve the conditions of students who experience emotional breakdown so that effective steps can be taken to reduce and prevent the anomalies and injuries of the future generation of society. الگوهای ارتباط خانوادگی گفت‌و‌شنود و هم‌نوایی, احساس تنهایی, پریشانی روان‌شناختی, دانشجویان, شکست عاطفی Conversational and conformity family communication patterns, Loneliness, Psychological distress, Students, Emotional breakdown 170 170 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-12-3344-2&slc_lang=fa&sid=1 Mozhdeh Azarian مژده آذریان mozhdehaazariyan@gmail.com 100319475328460059538 100319475328460059538 No PhD Student in Psychology, Department of Psychology, Rasht Branch, Islamic Azad University, Rasht, Iran دانشجوی دکتری روان‌شناسی عمومی، گروه روان‌شناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران Samereh Asadi Majreh سامره اسدی مجره s.asadi@iaurasht.ac.ir 100319475328460059539 100319475328460059539 Yes Assistant Professor, Department of Psychology, Rasht Branch, Islamic Azad University, Rasht, Iran استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران Maryam Mousavi مریم موسوی mousavi@iaurasht.ac.ir 100319475328460059540 100319475328460059540 No Assistant Professor, Department of Nursing and Midwifery, Rasht Branch, Islamic Azad University, Rasht, Iran استادیار، گروه پرستاری و مامایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران