Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa بررسی اثربخشی تحریک مستقیم الکتریکی فراجمجمه‌ای مغز بر اضطراب پسران ۸تا۱۱سالهٔ دارای خانوادهٔ طلاق Investigating the Effectiveness of Transcranial Direct Current Stimulation on the Anxiety of 8- to 11-Year-Old Children of Divorced Families توانبخشی Rehabilitation مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article چکیده زمینه و هدف: طلاق اغلب والدین را درمقابل یکدیگر قرار می‌دهد و این تغییرات می‌تواند منجربه اضطراب در فرزندان طلاق شود. اخیراً تحریک مستقیم الکتریکی فراجمجمه‌ای مغز به‌عنوان روشی مؤثر برای درمان اختلالات خُلقی مطرح شده است. پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی تحریک مستقیم الکتریکی فراجمجمه‌ای مغز بر اضطراب پسران ۸تا۱۱سالهٔ دارای خانوادهٔ طلاق انجام شد. روش‌بررسی: روش این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. از بین کودکان ۸تا۱۱سالهٔ دارای خانوادهٔ طلاق مراجعه&rlm; کننده به کلینیک &rlm;های روان‌پزشکی شهر اصفهان، سی پسر داوطلب واجد شرایط با روش نمونه‌گیری دردسترس وارد مطالعه شدند. سپس به‌طور تصادفی پانزده نفر در گروه مداخلهٔ تحریک مستقیم الکتریکی فراجمجمه‌ای مغز و پانزده نفر در گروه گواه قرار گرفتند. امتیازات متغیر اضطراب به‌کمک مقیاس اضطراب اسپنس نسخهٔ کودکان (اسپنس، ۱۹۹۷) در دو نوبت زمانی قبل و بعد از درمان تحریک مستقیم الکتریکی فراجمجمه‌ای مغز مقایسه شد. تحلیل داده‌ها بااستفاده از نرم‌‌افزار SPSS نسخهٔ ۱۷ و تحلیل کوواریانس صورت گرفت. سطح معناداری آزمون‌ها ۰٫۰۵ بود. یافته‌ها: نتایج نشان داد، امتیاز مقیاس اضطراب اسپنس در کودکان دارای خانوادهٔ طلاق در گروه مداخله و بعد از دریافت تحریک مستقیم الکتریکی درمقایسه با گروه گواه به‌طور معناداری کاهش پیدا کرد (۰٫۰۰۱>p). براساس نتایج مربوط به اندازهٔ اثر، ۶۸درصد از تفاوت بین گروه مداخله و گروه گواه در متغیر اضطراب ناشی‌از اجرای تحریک مستقیم الکتریکی فراجمجمه‌ای مغز بود. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه مشخص کرد، می‌توان از تحریک مستقیم الکتریکی فراجمجمه‌ای مغز به‌عنوان درمانی برای بهبود اضطراب پسران دارای خانوادهٔ طلاق استفاده کرد. Abstract Background & Objectives: Parental divorce has many negative consequences in the short and long term. Compared to children from non–divorced families, children and adolescents from divorced families show more internalizing and externalizing problems, lower academic achievement, or more attachment insecurity in the short term. In the long term, parental divorce as a negative factor causes various psychological issues for children in adulthood. Unfortunately, in today's world, divorce is increasing day by day, and more children have to adapt to the new style and distance of parents from each other. Divorced children have many psychological and behavioral problems, and it seems necessary to attend to the treatment of these children. Anxiety can lead to more psychological problems and mood problems in the future of these children. Considering the various treatments that have been done for these children so far, no study has been conducted to investigate the effect of direct transcranial electrical stimulation of the brain on the anxiety of divorced children. Therefore, this research aimed to examine the effectiveness of transcranial Direct Current Stimulation (tDCS) on the anxiety of 8– to 11–year–old children with divorced families. Methods: This research was quasi–experimental with a pretest–posttest design with a control group. Among children aged 8 to 11 years with divorced families referring to the psychiatric clinics of Isfahan City, 30 qualified volunteers were included in the study with the available sampling method. Then, 15 were randomly assigned to the intervention group and 15 to the control group. The inclusion criteria were as follows: having a divorced family; age range 8–11 years; not using other treatment methods such as medication and psychotherapy. The exclusion criteria were as follows: missing a session of tDCS and not completing the questionnaire during the study. Anxiety variable scores were compared using the Spence Children's Anxiety Scale–Child Version (SCAS–Child) (Spence, 1997) at two time points before and after tDCS. An initial assessment of each child was conducted on the first day and lasted 1.5 hours. Family history and previous treatments were also recorded in each child's file. Before the study began, all subjects signed a sample consent form and were assured that their clinical information would remain confidential in the file. Data analysis was performed using SPSS version 17. The descriptive statistics section extracted the mean and standard deviation of the scores related to the variables. Then, in the inferential statistics section, data analysis was performed using the analysis of covariance. Before performing the analysis of covariance, its assumptions were checked using the Kolmogorov–Smirnov and Levene's tests, homogeneity of group interaction effect, and pretest of the slope of the regression lines. The significance level of the tests was set at 0.05. Results: Data analysis showed that the score of the SCAS–Child version in the intervention group and after receiving tDCS decreased significantly compared to the control group (p<0.001). Based on the effect size results, 68% of the difference between the intervention and control groups in the anxiety variable was due to the implementation of tDCS. Conclusion: The results of this study indicated that tDCS can be used as a treatment to improve anxiety in boys from divorced families. تحریک مستقیم الکتریکی فراجمجمه‌ای مغز, اضطراب, کودکان دارای خانوادهٔ طلاق Transcranial direct current stimulation, Anxiety, Divorced children 33 33 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-11-3628-1&slc_lang=fa&sid=1 Leila Khodsiani لیلا خوسیانی leilakhodsiani476@gmail.com 100319475328460066265 100319475328460066265 No MSc in Clinical Psychology, Science and Arts University, Yazd, Iran کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران Mohsen Saeidmanesh محسن سعیدمنش m.saeidmanesh@yahoo.com 100319475328460066266 100319475328460066266 Yes Associate Professor, Science and Arts University, Yazd, Iran دانشیار، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران