Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa مدل‌سازی معادلات ساختاری رابطهٔ بین ترومای دوران کودکی با ترس از صمیمیت بزرگسالان به‌همراه نقش واسطه‌ای خودشناسی انسجامی Structural Equation Modeling of the Relationship Between Childhood Trauma and Adults` Fear of Intimacy with the Mediating Role of Integrative Self-Knowledge روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article چکیده زمینه و هدف: مشکلات مربوط به نزدیکی هیجانی و ترس از صمیمیت با طیف وسیعی از مشکلات سلامت روان و نیز آثار مخرب جسمانی ‌‌‌‌ارتباط دارد؛ بنابراین لازم است عوامل واسطه‌ای مؤثر باهدف اثرگذاری بر این مشکل و تغییر آن بررسی شود. پژوهش حاضر باهدف مدل‌سازی معادلات ساختاری رابطهٔ بین ترومای دوران کودکی با ترس از صمیمیت بزرگسالان به‌همراه نقش واسطه‌ای خودشناسی انسجامی انجام شد. روش‌بررسی: این پژوهش از نوع همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعهٔ آماری پژوهش را زنان و مردان بزرگسال ۲۰تا۵۰سالهٔ شهر تهران در سال ۱۴۰۱ تشکیل دادند. در پژوهش حاضر با استفاده از روش نمونه‌گیری دردسترس، ۳۰۳ نفر به‌عنوان نمونهٔ آماری انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان مقیاس ترس از صمیمیت (دسکاتنر و ثلن، ۱۹۹۱) و پرسش‌نامهٔ ترومای دوران کودکی (برنشتاین و همکاران، ۲۰۰۳) و مقیاس خودشناسی انسجامی (قربانی و همکاران، ۲۰۰۸) را تکمیل کردند. برای تحلیل داده‌ها، ضریب همبستگی پیرسون و مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS نسخهٔ ۲۶ و AMOS نسخهٔ ۲۴ به‌کار رفت. سطح معناداری آزمون‌ها، برابر با ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد، مدل مفروض با داده‌های گردآوری‌شده برازش داشت (۰٫۰۷۹=RMSEA و ۰٫۹۵۱=CFI و (۰٫۹۴۷=GFI و ۲٫۸۶۴=x2/df)؛ همچنین اثر غیرمستقیم ترومای دوران کودکی بر ترس از صمیمیت با میانجیگری خودشناسی انسجامی معنادار بود (۰٫۰۰۱>p، ۰٫۰۶۵=β)؛ به‌علاوه اثر مستقیم ترومای دوران کودکی بر ترس از صمیمیت از نظر آماری معنادار بود (۰٫۰۴۰=p، ۰٫۱۷۶=β).‌ نتیجه‌گیری: براساس نتایج پژوهش، خودشناسی انسجامی به‌عنوان میانجی ناقص در این مدل عمل می‌‌کند و می‌توان با افزایش ظرفیت خودشناسی در افراد، ترس از صمیمیت را در آنان کاهش داد. Abstract Background & Objectives: Intimacy is a fundamental psychological need for every human being, driving them to connect with others. However, many individuals struggle to fulfill this need due to various negative experiences. Problems related to emotional closeness and fear of intimacy are associated with a wide range of mental health issues as well as harmful physical impacts. Recognizing intimacy as a crucial need rooted in our early relationships with caregivers, along with the harmful consequences of its absence in human connections, highlights the importance of investigating the underlying causes and factors contributing to avoidance of intimacy. Therefore, it is essential to explore the mediating factors that influence this issue and mitigate its negative effects. The aim of the present study was to model structural equations of the relationship between childhood trauma and by adults` fear of intimacy examining the mediating role of integrative self–knowledge. Methods: This study is a correlational and structural equation modeling study, and the statistical population of this study consisted of women and men aged 20 to 50 in Tehran. A total of 303 people were selected as a statistical sample using the available sampling method. The inclusion criteria included participants' satisfaction, age range between 20 and 50 years and the absence of a history of mental disorders. The exclusion criteria included failure to complete the questionnaire and suffering from mental disorders. Participants completed the Fear of Intimacy Scale (Descatner & Thelen, 1991), Childhood Trauma Questionnaire (Bernstein et al., 2003), and the Integrative Self–Knowledge Scale (Ghorbani et al., 2008). To analyze the research data at the descriptive level, frequency, percentage, standard deviation, and Pearson's correlation coefficient were used. At the inferential level, structural equation modeling was used in SPSS version 26 and AMOS version 24. Fit indices were used to check the model's fit, and a mean–engineered test was performed using the bootstrap method. The significant level of the tests was considered equal to 0.05. Results: The result showed that the proposed model was suitable with the collected data (RMSEA=0.079, CFI=0.951, GFI=0.947, χ2/df=2.864). The indirect effect of childhood trauma on fear of intimacy with the mediating role of integrative self–knowledge was significant (p<0.001, β=0.065). Additionally, the direct effect of childhood trauma on fear of intimacy (p=0.040, β=0.176) was statistically significant. Also, the direct effect of childhood trauma on integrative self–knowledge (p=0.020, β=– 0.207) was statistically significant. Also, the effect of integrative self–knowledge on the fear of intimacy (p=0.015, β=–0.314) was statistically significant. Conclusion: According to the results, integrative self–knowledge partially mediated the relationship between childhood trauma and fear of intimacy. Therefore, the results of this study may be promising to enhance the capacity of individuals` self–knowledge in psychotherapy sessions so that effective steps can be taken to reduce and prevent the detrimental effects of fear of intimacy in the adult population. ترس از صمیمیت, ترومای دوران کودکی, خودشناسی انسجامی, سلامت روان بزرگسالان Fear of intimacy, Childhood trauma, Integrative self–knowledge, Adults mental health 12 12 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-12-3683-1&slc_lang=fa&sid=1 Seyyedeh Sara Riazi سیده سارا ریاضی S.riazi.9877@gmail.com 100319475328460060968 100319475328460060968 No MSc in Clinical Psychology, Department of Clinical Psychology, Islamic Azad University of Medical Sciences, Faculty of Medicine, Tehran, Iran کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه علوم‌پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران Mehdi Manoochehri مهدی منوچهری manouchehri1978@gmail.com 100319475328460060969 100319475328460060969 Yes Assistant Professor, Department of Clinical Psychology, Islamic Azad University of Medical Sciences, Faculty of Medicine, Tehran, Iran استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه علوم‌پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران