Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa تعیین اثربخشی درمان روان‌پویشی فشردهٔ کوتاه‌مدت بر سوگ و پریشانی روان‌شناختی در افراد سوگوار بهبودیافته از بیماری کووید-۱۹ Determining the Effectiveness of Short-Term Intensive Psychodynamic Therapy on Mourning and Psychological Distress in Bereaved People Recovered from COVID-19 روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article چکیده زمینه و هدف: شیوع بیماری کووید-۱۹ به‌عنوان معضلی جهانی سبب ایجاد بسیاری از اختلالات روانی و تجربهٔ سوگ در اقشار مختلف جامعه شد؛ بنابراین پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی درمان روان‌پویشی فشردهٔ کوتاه‌مدت بر سوگ و پریشانی روان‌شناختی افراد سوگوار بهبودیافته از بیماری کووید-۱۹ انجام گرفت. روش‌بررسی: روش پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. نمونهٔ پژوهش را سی نفر از افراد سوگوار و بهبودیافته از بیماری کووید-۱۹، در سال ۱۴۰۱ تشکیل دادند که با نمونه‌گیری گلوله‌برفی انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه پانزده نفر) قرار گرفتند و پرسش‌نامهٔ تجربهٔ سوگ (بارت و اسکات، ۱۹۸۹) و مقیاس کوتاه پریشانی روان‌شناختی (کسلر و همکاران، ۲۰۰۲) را در پیش‌آزمون و پس‌آزمون تکمیل کردند. برای گروه آزمایش طی دوازده جلسهٔ نوددقیقه‌ای گروه‌درمانی روان‌پویشی فشردهٔ کوتاه‌مدت ارائه شد؛ اما برای گروه گواه هیچ مداخله‌ای ارائه نشد. تحلیل داده‌ها ازطریق تحلیل کوواریانس تک‌متغیره در نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۶ صورت گرفت. سطح معناداری آزمون‌ها ۰٫۰۵ بود. یافته‌ها: نتایج پژوهش حاکی‌از آن بود که درمان روان‌پویشی فشردهٔ کوتاه‌مدت بر کاهش سوگ و پریشانی روان‌شناختی افراد سوگوار بهبودیافته از بیماری کووید-۱۹ در گروه آزمایش، اثربخشی داشت (۰٫۰۰۱>p)؛ همچنین اندازهٔ اثر درمان برای متغیرهای سوگ و پریشانی روان‌شناختی به‌ترتیب ۰٫۸۷ و ۰٫۹۳ بود. نتیجه‌گیری: براساس نتایج پژوهش، درمان روان‌پویشی فشردهٔ کوتاه‌مدت به‌شیوهٔ گروهی، درمانی مؤثر در بهبود سوگ و پریشانی روان‌شناختی افراد سوگوار بهبودیافته از بیماری کووید-۱۹ است. Abstract Background & Objectives: In 2019, during the coronavirus disease epidemic, restrictions on meetings and physical distancing from the patient led to an increase in psychological distress, including grief, among bereaved ones. Meanwhile, many researchers argue that coping with grief in the context of the COVID–19 pandemic might influence the grieving process. Therefore, it is expected that there is a higher risk of mental disorders or increased symptoms of grief and sadness. Such psychological distress affects personal mental and physical well–being and social functioning and places a financial burden on the individual, the healthcare system, and society. Thus, considering that complex grief requires professional treatment and can have many psychological consequences, such as depression, anxiety, and disruption in relationships or at work, it is necessary to treat it in the family members of the deceased. Therefore, this research was conducted to determine the effectiveness of short–term intensive psychodynamic therapy on the grief and psychological distress of people who have recovered from COVID–19. Methods: This quasi–experimental research employed a pretest–posttest design with a control group. The statistical population of this research consisted of all recovered persons who mourned the disease COVID–19 in Tehran City, Iran, in 2022. Thus, according to the infectious disease specialist, at least 6 weeks had passed since their full recovery, and in addition, they had lost one of their relatives to COVID–19. The sample was selected using the snowball sampling. Finally, 30 people who volunteered to participate in the study were selected and randomly assigned to the experimental and control groups. The experimental group received 12–session training (90 minutes per session) of the short–term psychodynamic intensive protocol in 8 weeks. The first 8 sessions were held in 4 weeks (two sessions per week), and the subsequent 4 sessions, one session per week. The control group received no training. Two groups completed the Grief Experience Questionnaire (Barrett & Scott, 1989) and the Short Scale of Psychological Distress (Kessler et al., 2002) at the pretest and posttest. The content validity ratio (CVR) and the content validity index (CVI) were used to test the content validity quantitatively. The CVR results were accepted as 0.40. The CVI index was also calculated and confirmed at 0.49. The pretest and posttest results were entered into SPSS version 26 software for analysis. Descriptive statistics methods (mean, standard deviation, frequency, and percentage) and univariate analyses of covariance were used to test the research hypotheses.   Results: Most participants were between 20 and 30 years old (43%). In addition, most participants (43%) had a bachelor's degree. The longest duration of illness was one month for the pastor (66%). Regarding the relationship with the deceased, the relationship between father, mother, grandfather and grandmother was the most common (36%). In addition, the age of the deceased was mostly between 20 and 40 (33%). The results of the study show that intensive short–term psychodynamic therapy effectively influences the grief and psychological distress of people who have recovered from COVID–19. In the experimental group, it led to a significant decrease in grief and psychological distress (p<0.001). The effect coefficient of treatment for grief and psychological distress was 0.87 and 0.93, respectively, indicating the effectiveness of short–term intensive psychodynamic therapy on the grief and psychological distress of people who have recovered from COVID–19. Conclusion: The results of the present study showed that short–term intensive psychodynamic therapy in a group setting is an effective therapy for improving the grief and psychological distress of bereaved people who have recovered from COVID–19.   درمان روان‌پویشی فشردهٔ کوتاه‌مدت, سوگ, پریشانی روان‌شناختی, کووید-۱۹ Short–term intensive psychodynamic therapy, Mourning, Psychological distress, COVID–19 119 119 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-11-2988-1&slc_lang=fa&sid=1 Arya Momeni آریا مومنی f.keshavarzi@iauctb.ac.ir 100319475328460067019 100319475328460067019 No PhD Student in Health Psychology, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran دانشجوی دکتری روان‌شناسی سلامت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Farnaz Keshavarzi Arshadi فرناز کشاورزی ارشدی aryam6495@gmail.com 100319475328460067020 100319475328460067020 Yes Associate Professor, Department of Psychology, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran دانشیار، گروه روان‌شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Shirin Kooshki شیرین کوشکی sh.kooshki@iauctb.com 100319475328460067021 100319475328460067021 No Associate Professor, Department of Psychology, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran دانشیار، گروه روان‌شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Mahnaz Askarian مهناز عسکریان Askarian.mahnaz@gmail.com 100319475328460067022 100319475328460067022 No Assistant Professor, Department of Psychology, Ashtian Branch, Islamic Azad University, Arak, Iran استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران