Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa بررسی اثر یک دوره تمرینات ترکیبی پلایومتریکی و مقاومتی بر عملکرد قدرتی و توانی و ارتباط آن با مؤلفه‌های کیفیت زندگی، سلامت عمومی، خودپندارهٔ بدنی، ادراک درد و استرس در زنان بسکتبالیست با ویلچر تیم ملی ایران Studying the Effect of Combined Plyometric and Resistance Exercise Program on Strength and Power Performance and Its Relationship with the Components of Quality of Life, General Health, Physical Self-concept, Perception of Pain, and Stress in the Female Wheelchair Basketball Players of Iran National Team توانبخشی Rehabilitation مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article چکیده زمینه و هدف: فعالیت‌های ورزشیِ رقابتی برای افراد دارای معلولیت نظیر بسکتبال با ویلچر به‌سرعت درحال رشد است. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر یک دوره تمرینات ترکیبی پلایومتریکی و مقاومتی بر عملکرد قدرتی و توانی و ارتباط آن با مؤلفه‌های کیفیت زندگی، سلامت عمومی، خودپندارهٔ بدنی، ادراک درد و استرس در زنان بسکتبالیست‌ با ویلچر تیم ملی ایران بود. روش‌بررسی: در پژوهش نیمه‌تجربی حاضر، از بین تمامی ورزشکاران زن دعوت‌شده به اردوی تیم ملی (۳۰=N)، بیست داوطلب واجد شرایط وارد مطالعه شدند و در دو گروه گواه و تجربی (هر گروه ده نفر) قرار گرفتند. گروه تجربی به‌مدت چهار هفته تمرینات ترکیبی پلایومتریک و مقاومتی را انجام داد. سپس، در ابتدا و انتهای پژوهش، مؤلفه‌های عملکرد جسمانی در آزمودنی‌ها بررسی شد؛ همچنین آزمودنی‌ها پرسش‌نامه‌ٔ کیفیت زندگی (وار و همکاران، ۱۹۹۳)، پرسش‌نامه‌ٔ درد مک‌گیل (ملزاک، ۱۹۸۷)، پرسش‌نامه‌ٔ کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (گروه WHOQOL سازمان بهداشت جهانی، ۱۹۹۸)، پرسش‌نامه‌ٔ استرس ادراک‌شده (کوهن و همکاران، ۱۹۸۳) و پرسش‌نامه‌ٔ خودتوصیفگری بدنی (مارش، ۱۹۹۶) را تکمیل کردند. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون آنالیز کوواریانس (آنکوا) و ضریب همبستگی‌ بخشی پیرسون در نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۶ و تعیین اندازهٔ اثر مداخلهٔ تمرینی&rlm; در نرم‌افزار آماری STATA نسخهٔ ۱۲ صورت گرفت. سطح معناداری آزمون‌ها ۰٫۰۵ بود. یافته‌ها: برنامهٔ تمرینات ترکیبی باعث افزایش معنادار عملکرد قدرتی جلوبازو (۰٫۰۰۱>p)، عملکرد قدرتی خم‌شدن تنه (۰٫۰۰۱>p)، عملکرد قدرتی فلکشن شانه از کنار (۰٫۰۰۱>p)، عملکرد انفجاری پاس سینه (۰٫۰۰۲=p) و عملکرد انفجاری پرتاب به پشت (۰٫۰۰۱>p) در گروه تجربی شد. همچنین مداخلهٔ تمرینی باعث کاهش معنادار زمان در عملکرد سرعتی کوتاه بدون‌توپ (۰٫۰۳۲=p)، عملکرد چابکی باتوپ (۰٫۰۰۱>p) و عملکرد چابکی بدون‌توپ (۰٫۰۰۳=p) در گروه تجربی شد. نتیجه‌گیری: احتمالاً مداخلهٔ برنامهٔ تمرینات ترکیبی پلایومتریکی و مقاومتی موجب بهبود عملکرد جسمانی بانوان بسکتبالیست با ویلچر می‌شود و می‌تواند به‌عنوان راهکاری عملی در برنامه‌های تمرینی به‌کار رود. Abstract Background & Objectives: Competitive sports such as wheelchair basketball for people with disabilities are growing rapidly and are probably one of the most popular sports for people with disabilities. Moreover, the conducted studies have demonstrated that the evaluation of physical performance by field tests in different classes of wheelchair basketball could be very important for the optimal design of training programs to improve the performance of wheelchair basketball players. Furthermore, studies have shown that sports activity positively affects the quality of life of athletes with physical disabilities. In addition, athletes with physical disabilities had a better sense of physical ability and self–esteem. Therefore, the purpose of this research was to determine the effect of a combined plyometric and resistance exercise program on strength and power performance and its relationship with the components of quality of life, general health, physical self–concept, perception of pain, and stress in the female wheelchair basketball players of Iran national team. <a name="_Hlk180193444">Methods:</a> In this quasi–experimental and applied study, twenty female athletes who were the Iranian national basketball team members were divided into the control (10 people) and experimental (10 people) groups. Our participants performed combined plyometric and resistance training for 4 weeks in this study. In the present study, the participants warmed up for 10 minutes at the beginning of each session using Circuit Resistance Training. After that, two exercises were performed for each muscle group, including shoulder, chest, back, abdomen, biceps, triceps, forearm, and wrist, with 50% of one maximum repetition, or 1RM, for three sets with 20 repetitions in each set. In the session, plyometric exercises started 10 minutes after finishing resistance exercises. Plyometric exercises, including throwing a 5–kg medicine ball, were performed for two sets with six repetitions in each set. Then, at the beginning and the end of the research, physical performance factors, the 36–Item Short Form Survey (SF–36) (Ware et al., 1993), The McGill Pain Questionnaire (MPQ) (Melzack, 1987), the World Health Organization Quality–of–Life Scale (WHOQOL–BREF) (WHOQOL group, 1998), the Perceived Stress Scale (Cohen et al., 1983), and the Physical Self–description Questionnaire (Marsh, 1996) were taken. Data analysis was done using ANOVA and the Pearson partial correlation coefficient in SPSS version 26, and the effect size of the training intervention was determined using STATA version 12 statistical software. The significance level of the tests was 0.05. Results: The results of comparing the strength as well as explosive performance of the upper limbs of the wheelchair basketball players in the experimental group (10 people) and the control group (10 people) demonstrated that the training intervention significantly increased the strength performance of the biceps muscle (p<0.001), strength performance of trunk flexion (p<0.001), strength performance of shoulder flexion (p<0.001), explosive performance of chest pass (p=0.002) as well as explosive performance of backward throw (p<0.001) in the experimental group. Moreover, training intervention caused a significant reduction in time of short–distance speed performance without a ball (p=0.032), agility performance with a ball (p<0.001), and agility performance without a ball (p=0.003) in the experimental group. Finally, the results of the correlation analysis showed a direct and significant relationship between the explosive performance variable of the chest pass and the quality of life (p=0.044). Furthermore, there was a negative and significant relationship between the variables of pain perception and perceived stress and physical performance components (p<0.05). Conclusion: According to the findings of the present research, combined plyometric and resistance exercises can improve the physical performance of national team wheelchair female basketball players and can be proposed as a practical solution to be used in the training programs of the coaches of these athletes. بسکتبال با ویلچر, تمرینات ترکیبی, عزت‌نفس, قدرت عضلانی, کیفیت زندگی Wheelchair basketball, Combined exercises, Self–esteem, Muscle strength, Quality of life 96 96 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-11-3753-1&slc_lang=fa&sid=1 Sadegh Abbasian صادق عباسیان : S.abbasian@cfu.ac.ir 100319475328460063169 100319475328460063169 Yes Department of Physical Education, Farhangian University, Tehran, Iran گروه آموزش تربیت‌بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Mehri Usefzadeh مهری یوسف زاده usefzadehmehri1@gmail.com 100319475328460063170 100319475328460063170 No Department of Sport Sciences, Khavaran Institute of Higher Education, Mashhad, Iran گروه علوم ورزشی، مؤسسهٔ آموزش عالی خاوران، مشهد، ایران Hamid Moghavemi حمید مقومی hamidmoghavemi96@gmail.com 100319475328460063171 100319475328460063171 No Department of Exercise Physiology, Faculty of Sports Sciences, Ferdowsi University of Mashhad, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهٔ علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Fariborz Ramezani فریبزر رمضانی fariborzramezani86@gmail.com 100319475328460063172 100319475328460063172 No Department of Physical Education, Farhangian University, Tehran, Iran گروه آموزش تربیت‌بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران