Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa اثربخشی روان‌درمانی گروهی مثبت‌نگر بر افزایش تاب‌آوری و کاهش فرسودگی شغلی کارکنان بخش کرونا The Effectiveness of Positive Group Psychotherapy on Increasing Resilience and Reducing Burnout Job Among Employees in the Coronavirus Department روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article چکیده زمینه و هدف: روان‌درمانی گروهی مثبت‌نگر می‌تواند بر توان مقاومت و تاب‌آوری دربرابر فشارهای روانی و در ادامه کاهش فرسودگی شغلی مؤثر باشد؛ بنابراین پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی روان‌درمانی گروهی مثبت‌نگر بر افزایش تاب‌آوری و کاهش فرسودگی شغلی کارکنان بخش مراقبت‌های کرونا انجام شد. روش‌بررسی: روش تحقیق حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه آزمایش و گروه گواه بود. جامعهٔ آماری را پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژهٔ کرونا (از شهریور تا دی ۱۴۰۰) در دو بیمارستان شریعتی و قائم مشهد (خط اول ارجاع مبتلایان به کووید۱۹) تشکیل دادند. ازاین‌بین ۲۶ نفر داوطلب دارای معیارهای ورود به پژوهش به‌صورت دردسترس وارد مطالعه شدند و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش (روان‌درمانی مثبت‌نگر) و گواه (هر گروه سیزده نفر) قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش، مقیاس تاب‌آوری کانر-دیویدسون (کانر و دیویدسون، ۲۰۰۳) و پرسش‌نامهٔ فرسودگی شغلی مسلش (مسلش و جسکون، ۱۹۸۱) بود. اجرای درمان طی هشت جلسه به‌شکل هفته‌ای صورت گرفت. داده‌ها با تحلیل کوواریانس تک‌متغیری (ANCOVA) در سطح معناداری ۰٫۰۵ به‌کمک نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۲ تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد، میانگین نمرات تاب‌آوری و فرسودگی شغلی بین دو گروه آزمایش و گواه در پس‌آزمون، بعد از حذف اثر پیش‌آزمون تفاوت معناداری داشت (۰٫۰۰۱>p)؛ لذا، درمان مثبت‌نگر بر افزایش تاب‌آوری و کاهش فرسودگی شغلی کارکنان شاغل در بخش مراقبت‌های کرونا مؤثر بود. نتیجه‌گیری: براساس نتایج، درمان مثبت‌نگر افزایش تاب‌آوری و کاهش فرسودگی شغلی را به‌همراه دارد. به‌نظر می‌رسد این مداخلهٔ درمانی، در بهبود شرایط روان‌شناختی کارکنان بخش مراقبت‌های کرونا تأثیرگذار است. Abstract Background & Objectives: The COVID–19 pandemic has posed major challenges to health systems worldwide, resulting in psychological stress and workload for healthcare workers. The experience of working on the front lines of the healthcare crisis has been a traumatic experience for healthcare workers. In this regard, psychological resources such as resilience and adaptive defense mechanisms are essential to protect individuals from severe stress and job burnout. Psychological interventions are needed to improve the negative psychological consequences of coronavirus because researchers have shown that the psychological pressure caused by working in the COVID–19 care sector can affect the performance of hospital staff. Many psychological treatments can be effective in this situation, but researchers have found positive group psychotherapy to be effective in resisting and resiliency against psychological pressures and reducing job burnout. Therefore, the present study was conducted to investigate the effectiveness of positive group psychotherapy in increasing the resilience and job burnout of the Coronacare department employees. Methods: It is a quasi–experimental research with a pretest–posttest design with an experimental group and a control group. The statistical population comprised the hospital staff working in the coronavirus special care units (from September to December 1400) of the referral hospitals (Shariati and Ghaem) for COVID–19 patients in Mashhad City, Iran. A total of 26 people who met the research inclusion criteria were selected and randomly assigned to the positive psychotherapy group (13 people) and the control group (13 people). The inclusion criteria for entering the research were as follows: completion of the research consent form and declaration of consent based on knowledge of the treatment process and meetings, having at least one year of experience of employment in nursing, at least a bachelor's degree in nursing, having a minimum of 22 years of age and a maximum of 50 years of age, non–smoking and participation with continuous attendance in meetings. Also, the exclusion criteria from the study were as follows: not participating in more than two group therapy sessions and contracting COVID–19 while participating in the sessions, or other chronic diseases or psychological disorders. The process of conducting the research was such that after selecting the people of the sample group and before starting the therapeutic intervention, the research tools, which included the Connor–Davidson Resilience Scale (Connor & Davidson, 2003) and the Maslach Burnout Inventory (MBI) (Maslach & Jackson, 1981), were used as a pretest by all contributors completed. Then, the treatment was done in 8 weekly sessions (90 minutes each). The control group did not receive any treatment program during the therapeutic intervention. In the end, the posttest was taken again from both groups. Data analysis was carried out in two parts: descriptive and inferential statistics. Data were analyzed with univariate analysis of covariance (ANCOVA) in SPSS 22 software. The significance level of the tests was considered to be 0.05. Results: The results showed a significant difference between the average scores of resilience and burnout of the experimental and control groups in the posttest (P<0.001). In other words, positive treatment effectively increased resilience and reduced job burnout of hospital staff working in the Coronacare Department. Conclusion: According to the results, positive treatment increases resilience and decreases job burnout. Also, this therapeutic intervention can be used to improve the psychological conditions of hospital staff and reduce the level of work stress of hospital staff (especially in the Coronacare Department). درمان مثبت‌نگر, تاب‌آوری, فرسودگی شغلی, کارکنان بیمارستان Positive treatment, Resilience, Job burnout, Hospital staff 115 115 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-12-3779-1&slc_lang=fa&sid=1 Seyed Hamed Ghodsi سید حامد قدسی mr.qodsi5493@gmail.com 100319475328460064431 100319475328460064431 No PhD Student, Department of Psychology, Bojnourd Branch, Islamic Azad University, Bojnourd, Iran دانشجوی دکتری تخصصی، گروه روان‌شناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران Shahed Masoudi شاهد مسعودی shahed_masoudi@yahoo.com 100319475328460064432 100319475328460064432 Yes Assistant Professor of Psychology, Faculty of Psychology and Counselling, Quchan Branch, Islamic Azad University, Quchan, Iran استادیار روان‌شناسی، گروه مشاوره و روان‌شناسی، واحد قوچان، دانشگاه آزاد اسلامی، قوچان، ایران Hossein Ebrahimi Moghadam حسین ابراهیمی مقدم H.ebrahimi@riau.ac.ir 100319475328460064433 100319475328460064433 No Associate Professor of Psychology, Faculty of Psychology and Social Science, Islamic Azad University, Rudhen, Iran دانشیار روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران