fa تعیین اثربخشی آموزش مهارت‌های اجتماعی-هیجانی بر باورهای غیرمنطقی نوجوانان پسر دورهٔ اول متوسطه دارای اختلال نافرمانی مقابله‌ای روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA"><span style="color:#231f20"><span style="letter-spacing:-.2pt">چکیده</span></span></span></b></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">زمینه و هدف:</span></b><span lang="FA"> اختلال نافرمانی مقابله‌ای یکی از اختلالات شایع روان‌پزشکی در بین نوجوانان است. پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی آموزش مهارت‌های اجتماعی-هیجانی بر باور‌های غیرمنطقی نوجوانان پسر دورهٔ اول متوسطه دارای اختلال نافرمانی مقابله‌ای انجام شد. </span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">روش‌بررسی:</span></b><span lang="FA"> روش این مطالعه، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعهٔ آماری را تمامی پسران دارای اختلال نافرمانی مقابله‌ای دورهٔ اول متوسطهٔ شهرستان بابلسر در سال ۱۴۰۲ تشکیل دادند. از بین آن‌ها سی نفر داوطب واجد شرایط و براساس مقیاس درجه‌بندی اختلال نافرمانی مقابله‌ای (هومرسون و همکاران، ۲۰۰۶) به‌طور هدفمند وارد مطالعه شدند و به‌تصادف در گروه‌های مداخله و گواه (هر گروه پانزده نفر) قرار گرفتند. دو گروه در پیش‌آزمون و پس‌آزمون، پرسش‌نامهٔ باورهای غیرمنطقی اهواز (معتمدین و همکاران، ۱۳۹۱) را تکمیل کرد. آموزش مهارت‌های اجتماعی-هیجانی روی گروه مداخله به‌صورت دوازده جلسهٔ شصت‌دقیقه‌ای و هر جلسه هفته‌ای یک‌بار اجرا شد؛ اما گروه گواه هیچ برنامهٔ درمانی دریافت نکرد. تحلیل داده‌ها بااستفاده از روش تحلیل کوواریانس در نرم‌افزار SPSS&nbsp;</span><span lang="FA">نسخهٔ ۲۷ صورت گرفت. سطح معناداری آزمون‌ها ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد. </span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">یافته‌ها:</span></b><span lang="FA"> نتایج نشان داد، امتیاز متغیر باورهای غیرمنطقی در دانش‌آموزان دارای اختلال نافرمانی مقابله‌ای در گروه مداخله و بعد از دریافت درمان، درمقایسه با گروه گواه به‌طور معناداری کاهش پیدا کرده است (۰٫۰۰۱></span><i><span dir="LTR" lang="EN-US">p</span></i><span lang="FA">). نتایج مربوط به اندازهٔ اثر مشخص کرد، ۶۰درصد از تفاوت بین گروه مداخله و گروه گواه در متغیر باورهای غیرمنطقی ناشی‌از اجرای آموزش مهارت‌های اجتماعی-هیجانی است. </span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">نتیجه‌گیری:</span></b><span lang="FA"> براساس نتایج این پژوهش، می‌توان از آموزش مهارت‌های اجتماعی-هیجانی به‌عنوان درمان مکمل در کنار سایر روش‌های آموزشی و درمانی برای کاهش مشکلات افراد مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله‌ای استفاده کرد. </span></span></span></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN-US"><span style="color:#231f20"><span style="letter-spacing:-.2pt">Abstract</span></span></span></b><span lang="EN-US"><span style="color:black"></span></span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN-US">Background & Objectives:</span></b><span lang="EN-US"> Oppositional defiant disorder is a persistent pattern of hostile, negative, and deviant behavior associated with extensive psychosocial problems. Considering the signs and symptoms such as anger outbursts, not following norms, and inability to control behavior in people with oppositional defiant disorder, there is a possibility of cognitive distortions and irrational beliefs in these people. Irrational beliefs are false and inconsistent thoughts about oneself and the world. Accordingly, it is essential to use effective interventions to improve irrational beliefs. So, the present study aimed to determine the effectiveness of social-emotional skills training on the irrational beliefs of junior high school male students with oppositional defiant disorder.</span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN-US">Methods:</span></b><span lang="EN-US"> This quasi-experimental study employed a pretest-posttest design with a control group. The statistical population consisted of all the boys with oppositional defiant disorder in the first year of high school in Babolsar County, Iran, in 2023. Among the statistical population, 30 qualified volunteers were selected by purposive sampling based on the Oppositional Defiant Disorder Rating Scale (Hommersen et al., 2006). They entered the study and were randomly assigned to the experimental and control groups (each group included 15 people). The inclusion criteria were as follows: having oppositional disobedience disorder, being in the first year of high school, providing parental consent to participate in the research, and lacking other acute and chronic psychological disorders. The exclusion criteria for teenagers to leave the research included not attending two training sessions and not cooperating or not performing specified tasks during the training period. This research observed ethical standards including obtaining informed consent and guaranteeing privacy and confidentiality.</span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><span lang="EN-US">Also, the participants were free to withdraw or provide personal information during the research. They were assured that the information would remain confidential and that it would be fully respected. After the end of the research, social-emotional skills training was implemented for the people in the control group. Both groups completed the Irrational Beliefs Test-Ahvaz (Motamedin et al., 2012).<b> </b>The social-emotional skills training program was implemented for the experimental group in 12 60-minute sessions, and every session was held once a week. However, the control group did not receive any treatment plan.<b> </b>Data analysis was carried out in two parts: descriptive statistics and inferential statistics. At the level of descriptive statistics, frequency, mean, and standard deviation were calculated. For the inferential statistics, an analysis of covariance was used. Data analysis was done in SPSS software version 27, and the significance level of the tests was considered to be 0.05. </span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN-US">Results:</span></b><span lang="EN-US"> The analysis of the data showed that the score of the irrational beliefs in adolescent boys with oppositional defiant disorder in the intervention group and after receiving treatment decreased significantly compared to the control group (<i>p</i><0.001). The results related to the effect size showed that 60% of the difference between the intervention group and the control group in the irrational beliefs was due to the implementation of social-emotional skills training.</span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN-US">Conclusion:</span></b><span lang="EN-US"> Based on the results of this research, social-emotional skills training can be used as a complementary treatment to improve irrational beliefs in people with oppositional defiant disorder.</span></span></span></span></p> اختلال نافرمانی مقابله‌ای, باورهای غیرمنطقی, آموزش مهارت‌های اجتماعی-هیجانی Oppositional defiant disorder, Irrational beliefs, Social-Emotional skills training 120 120 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-11-3852-1&slc_lang=fa&sid=1 Fatemeh Salari فاطمه سالاری Nahidsalary@yahoo.com 100319475328460064280 100319475328460064280 No PhD Student in Counseling Department, Bojnord Branch, Islamic Azad University, Bojnord, Iran دانشجوی دکتری گروه مشاوره، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران Fatemeh Shahamat Dehsorkh فاطمه شهامت ده سرخ f.shahamat@khayyam.ac.ir 100319475328460064281 100319475328460064281 Yes Assistant Professor, Department of Psychology, Faculty of Humanities, Khayyam University, Mashhad, Iran استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکدهٔ علوم انسانی، دانشگاه خیام، مشهد، ایران Narges Rasouli نرگس رسولی Rasouli.M@yaho.cm 100319475328460064282 100319475328460064282 No Assistant Professor, Department of Psychology, Faculty of Medicine, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکدهٔ پزشکی، علوم‌پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران