Middle Eastern Journal of Disability Studies

fa مقایسهٔ تأثیر یک دوره برنامهٔ تمرینی عملکردی و فعالیت بدنی منتخب بر رشد اجتماعی کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم Comparing the Effect of a Selected Functional Training and Physical Activity Program on the Social Growth of Children with Autism Spectrum Disorder روانشناسی Psychology مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article چکیده زمینه و هدف: روش‌های مداخله‌ای متعددی برای بهبود روابط اجتماعی و کاهش مشکلات کودکان با اختلال طیف اوتیسم وجود دارد. فعالیت‌های بدنی از مهم‌ترین این روش‌های مداخله‌ای است. مطالعهٔ حاضر باهدف مقایسهٔ تأثیر یک دوره برنامهٔ تمرینی عملکردی و فعالیت بدنی منتخب بر رشد اجتماعی کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم انجام شد. روش‌بررسی: روش پژوهش حاضر نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعهٔ آماری پژوهش را تمامی کودکان ۸تا۱۰سالهٔ دارای اختلال اوتیسم شهرستان زنجان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل دادند. در این پژوهش ۳۶ کودک مبتلا به اختلال اوتیسم داوطلب واجد شرایط بااستفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند براساس پرسش‌نامهٔ سنجش دامنهٔ طیف اوتیسم به‌عنوان نمونه وارد مطالعه شدند. سپس در سه گروه دوازده‌نفری شامل گروه فعالیت بدنی منتخب و گروه تمرینات عملکردی و گروه گواه به‌شیوهٔ تصادفی قرار گرفتند. به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس درجه‌بندی مهارت‌های اجتماعی-نسخهٔ والدین (گرشام و الیوت، ۱۹۹۰) در دو مرحلهٔ پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شد. در ادامه افراد گروه‌های تمرینی به‌مدت شش هفته و سه روز در هفته (هر جلسه ۴۵ دقیقه) و درمجموع هیجده جلسه مطابق با برنامهٔ تمرینی مدنظر به اجرای برنامه و مداخلات مربوط پرداختند. تحلیل داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری ۰٫۰۵ و در نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۴ انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد، دو روش برنامهٔ تمرینی عملکردی و فعالیت بدنی منتخب بر رشد اجتماعی کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم تأثیر معناداری داشت (۰٫۰۰۱>p). همچنین در مقایسهٔ دو گروه مشخص شد، بین تأثیر فعالیت بدنی منتخب‌ و تمرینات عملکردی بر رشد اجتماعی کودکان طیف اوتیسم تفاوت معناداری وجود نداشت (۰٫۹۹۰=p). نتیجه‌گیری: یافته‌های حاضر نشان‌دهندهٔ اثربخشی روش‌های مداخله‌ای برنامهٔ تمرینی عملکردی و فعالیت بدنی منتخب بر رشد اجتماعی کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم بود؛ به‌طوری‌که در مقایسهٔ دو روش برتری به‌نفع روش خاصی مشاهده نشد. <div dir="ltr" style="text-align: right;"></div> Abstract Background & Objectives: There is a specific and critical period for social development, during which the basis of social behaviors must be formed in the child, and only after that can they establish appropriate social interactions. Autism is a neurodevelopmental disorder that begins in childhood and affects 1 in 5 children, and at the same time, its prevalence continues to increase. Healthy children naturally participate in motor activities, but it has been observed that autistic children do not participate properly in motor activities and group games. As a result, they are unable to progress in most developmental areas. Interventions related to games and physical activities in autistic children can change their challenging behaviors, resulting in a shift from these behaviors to more positive ones. The findings also show that acquiring play skills early in life may prevent the increase in challenging behaviors in autistic children. The present study aimed to compare the effect of a functional training program and selected physical activity on the social development of children with autism spectrum disorders. Methods: The present research employed a quasi–experimental design with a pretest–posttest approach and a control group. The statistical population of the study included all children aged 8–10 years with autism disorder living in Zanjan City, Iran, during the academic year 2024–2025. In this study, 36 children with autism disorder were selected as samples using purposive sampling based on the Autism Spectrum Assessment Questionnaire from the autism treatment center and schools in the city. After meeting the inclusion criteria, they were randomly assigned to three groups of 12 people: the selected physical activity group, the functional training group, and the control group. The inclusion criteria for the subjects in the study were as follows: age range of 8–10 years; diagnosis of high–functioning autism by a psychiatrist and through the Autism Spectrum Assessment Questionnaire, having a health record indicating the absence of specific physical and mental illnesses, having healthy vision and hearing, not participating in organized sports, and obtaining parental consent. The exclusion criteria for the study subjects included not participating in the pretest and posttest, missing more than two training sessions, and receiving other interventions such as play therapy, psychotherapy, or medication to reduce autism symptoms. The parents signed the informed consent form. The purpose of the study is stated in this consent form. In addition to respecting the confidentiality of the information, participants may refuse to continue participating in the study at any time if they wish. After grouping, children participated in a pretest, which included the Social Skills Rating System (SSRS)–Parents Form (Gresham & Elliott, 1990). Then, the training groups practiced for six weeks, three days a week (45 minutes per session), for a total of 18 sessions, as outlined in the desired training program. The control group did not receive a specific training program during this period and continued with their daily activities. At the end of the training period, all three groups participated in a posttest (similar to the pretest). To analyze the data, analysis of covariance and Bonferroni post hoc test were used at a significance level of 0.05 using SPSS version 24 software. Results: The results showed that both the functional exercise program and selected physical activity methods had a significant effect on the social development of children with autism spectrum disorder. Both methods of selected physical activity exercises (p < 0.001) and functional exercises (p<0.001) improved the social development of children with autism spectrum disorder. Additionally, when comparing the two groups, the findings revealed no significant difference in the effect of selected physical activity and functional exercises on the social development of children with autism spectrum disorder (p=0.990). Conclusion: The present findings indicate the effectiveness of the intervention methods, including a functional exercise program and selected physical activity, on the social development of children with autism spectrum disorder. Thus, no superiority was observed in favor of either method when comparing the two. تمرینات عملکردی, فعالیت بدنی, رشد اجتماعی, دورهٔ کودکی, اختلال طیف اوتیسم Functional training, Physical activity, Social development, Childhood, Autism spectrum disorder 78 78 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-11-4041-1&slc_lang=fa&sid=1 Hashem Mohebbi هاشم محبی hashemmohebbi.58@gmail.com 100319475328460067431 100319475328460067431 No PhD Student in Motor Behavior, College of Physical Education, CT.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، دانشکدهٔ تربیت‌بدنی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Negar Arazeshi نگار آرازشی negar.arazeshi@iau.ir 100319475328460067432 100319475328460067432 Yes Assistant Professor, Department of Motor Behavior, CT.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran استادیار، گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Behnam Maleki بهنام ملکی behnam.maleki1984@gmail.com 100319475328460067433 100319475328460067433 No Assistant Professor, Department of Physical Education, YI.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran استادیار، گروه تربیت‌بدنی، واحد یادگار امام‌خمینی(ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Marzieh Balali مرضیه بلالی balalimarzie@gmail.com 100319475328460067434 100319475328460067434 No Assistant Professor, Department of Motor Behavior, CT.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran استادیار، گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران