fa اثربخشی زوج‌درمانی مبتنی‌بر عوامل مشترک بر توان‌مندی گفت‌وگوی مؤثر زوجین موضوع اول Subject 01 مقاله پژوهشی اصیل Original Research Article <p dir="RTL" style="margin-right: -2.9pt;"></p> <p dir="RTL" style="margin-right: -2.9pt; text-align: justify;"><br> <strong>چکیده</strong><br> <strong>زمینه وهدف</strong>: زوج‌درمانی مبتنی‌بر عوامل مشترک اسپرینکل و همکاران از رویکردهای یک‌پارچه‌نگر زوج‌درمانی بوده و در آن به نقش انگیزه و اتحاددرمانی و مفهوم‌سازی مشترک در درمان تأکید می‌شود. این پژوهش به بررسی اثربخشی روش زوج‌درمانی مبتنی‌بر عوامل مشترک بر توان‌مندی گفت‌وگوی مؤثر زوجین پرداخته است.<br> <strong>روش‌بررسی</strong>: این مطالعه از نوع نیمه‌آزمایشی بوده و از طرح آزمایشی آمیخته استفاده شد. جامعهٔ آماری، زوج‌هایی بودند که به‌دلیل توان‌مندنبودن در گفت‌وگوی مؤثر، به مرکز خدمات روان‌شناسی و مشاورهٔ آرامش ارومیه در سال ۱۳۹۴ مراجعه کردند. نمونهٔ آماری شامل ۱۶ زوج بود که با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده از میان جامعهٔ آماری انتخاب‌شده و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۶ نفر) و گروه کنترل (۱۶ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش در ۱۰ جلسهٔ زوج‌درمانی مبتنی‌بر عوامل مشترک شرکت کردند؛ ولی در گروه کنترل هیچ آموزشی داده نشد. ابزار اندازه‌گیری پرسشنامهٔ &laquo;مقیاس ارزیابی گفت‌وگوی مؤثر زوجین&raquo; بود. از آزمون آماری تحلیل واریانس با تکرار سنجش برای آزمون سؤال تحقیق استفاده شد.<br> <strong>یافته‌ها</strong>: نتایج تحقیق نشان داد که میزان توان‌مندی زوج‌ها در گروه آزمایش در مقیاس‌های مهارت‌های کلامی و غیرکلامی و فرآیند گفت‌وگوی مؤثر در مرحلهٔ قبل و بعداز مداخله، تفاوت معناداری داشته است (۰٫۰۰۱<p)؛ br=""> <strong>نتیجه‌گیری</strong>: زوج‌درمانی مبتنی‌بر عوامل مشترک، توان‌مندی گفت‌وگوی مؤثر را در زوج‌ها بهبود داده است. این نتیجه لزوم توجه زوج‌درمان‌گران به عوامل مشترک در زوج‌درمانی را نشان می‌دهد.<br> &nbsp;</p)؛></p> <p dir="RTL" style="margin-right: -2.9pt;"></p><p dir="RTL"></p><p dir="RTL" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; unicode-bidi: embed; direction: rtl; -ms-text-justify: kashida; text-kashida: 0%;"></p> <p style="margin-left: 10.3pt;"></p> <p style="margin: 0cm 4.5pt 0pt 10.3pt; text-indent: 4.5pt; text-align: justify;"><strong>Abstract</strong><br> <strong>Background and objective</strong>: Common Factors Couple Therapy Paradigm proposed by Sprenkle, Davis and Lebow is an integrative therapeutic approach. This approach relies on such facilitating variables as the couple and therapist&rsquo;s personality and their motivation to form a therapeutic alliance and therapeutic process. In the initial stage, Common Factors Couple Therapy Paradigm emphasizes problem conceptualization, awareness raising and recognizing the existent condition. In the subsequent stage, it emphasizes executing interventions and stopping dysfunctional communication patterns.&nbsp; The final stage is common conclusion and treatment pursuit. The aim of this study was to investigate the effect of Common Factors Couple Therapy Paradigm on capability of couple&rsquo;s effective dialogue.<br> <strong>Methods</strong>: This is a two-group pretest-post quasi-experimental study.&nbsp; The population included all couples unable to engage in effective dialogues visiting counseling centers in Urmia-Iran in 2014 -2015 school year. Random sampling used to recruit 32 participants. The participants randomly assigned to experimental and control groups in equal numbers. The experimental group received 10 sessions of Common Factors Couple Therapy Paradigm, 3 sessions for the first stage, 5 sessions for the second stage and 2 sessions for the final stage. Each session took 60 minutes. The Control group received no training. Measurement tools consisted of Effective Dialogue Questionnaire (EDQ).This questionnaire has 43 question and includes the Literature of Conversation (LC), Expression of Feelings (EF), Expression of Needs (EN), and Nonverbal Communication Associated with Verbal Skills (NCAVS), Nonverbal Communication Unassociated with Verbal Communication (NCUVS), Listening Skills (LS), Mirroring Skills (MS), Validation Skills (VS) and Empathy Skills (SE) in Couple&rsquo;s Effective Dialogue. Repeated measures analysis of variance (ANOVA) used to analyze the data.<br> <strong>Results</strong>: Results showed a significant difference in capability of couples to engage in effective dialogue before and after the intervention in experimental group (p<0.001). The Completely experimental group ability increased in the following subscales: the Literature of Conversation, Expression of feelings, Expression of Needs, Nonverbal Communication Associated with Verbal Skills, Nonverbal Communication Unassociated with Verbal Communication, Listening Skills, Mirroring Skills, Validation Skills and Empathy Skills.<br> <strong>Conclusion</strong>: It concluded that that Common Factors Couple Therapy Paradigm raised capability of couples for effective dialogue in experimental group. The research findings have practical implications as well.<br> &nbsp;</p> <p style="margin: 0cm 4.5pt 0pt 10.3pt; text-indent: 4.5pt;"></p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 10.3pt; text-align: justify;"></p> زوج‌درمانی, زوج‌درمانی مبتنی‌بر عوامل مشترک, توان‌مندی گفت‌وگو, گفت‌وگوی مؤثر همسران, عوامل مشترک درمان. Couple Therapy, Common Factors-Based Couple Therapy, Capability of Dialogue, Couples Effective Dialogue, Common Factors Therapy. 63 63 http://jdisabilstud.org/browse.php?a_code=A-10-550-1&slc_lang=fa&sid=1 Rahman Mehdinezhad qoushchi رحمان مهدی نژاد قوشچی rmehdinezhad@gmail.com 100319475328460010364 100319475328460010364 Yes Tehran Science and Research branch, Islamic Azad University دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران Masoumah Esmaeili معصومه اسمعیلی masesmaeily@yahoo.com 100319475328460010365 100319475328460010365 No Allameh Tabataba'i University دانشگاه علامه طباطبایی Abdollah Shafiabadi عبدالله شفیع آبادی ashafiabady@yahoo.com 100319475328460010366 100319475328460010366 No Allameh Tabataba'i University دانشگاه علامه طباطبایی