زمینه و هدف: اختلال وسواس فکری‌عملی، از اختلالات روان‌شناختی بسیار شایع و ناتوان‌کننده و مقاومِ مطرح است که در دوران همه‌گیری کرونا افزایش یافت. یکی از درمان‌ها با اثربخشی تأییدشده در اختلالات روان‌شناختی، درمان روان‌پویشی کوتاه‌مدت است؛ لذا پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی درمان روان‌پویشی کوتاه‌مدت بر نشخوار ذهنی و نگرانی از سلامتی در بیماران مبتلا به اختلال وسواس عملی با اضطراب ویروس کرونا انجام شد.

روش‌بررسی: روش این پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه‌های آزمایش و گواه بود. جامعهٔ آماری پژوهش را تمامی بیماران مبتلا به اختلال وسواس عملی با اضطراب ویروس کرونا در سال ۱۴۰۰ تشکیل دادند که به کلینیک‌های روان‌شناسی شهر تهران مراجعه کردند. از بین آن‌ها سی نفر داوطلب واجد شرایط به‌طور تصادفی وارد مطالعه شدند و به‌‌تصادف در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه پانزده نفر) قرار گرفتند. سپس مقیاس پاسخ نشخوار فکری (نولن-هوکسما و مارو، ۱۹۹۱) و خرده‌مقیاس نگرانی از سلامتی در پرسش‌نامۀ افکار اضطرابی (ولز، ۱۹۹۴) توسط دو گروه در پیش‌آزمون و پس‌آزمون تکمیل شد. گروه آزمایش برنامهٔ درمان روان‌پویشی کوتاه‌مدت را دریافت کرد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۴ و روش تحلیل کوواریانس تحلیل شد. سطح معناداری آزمون‌ها ۰٫۰۵ بود.

یافته‌ها: نتایج نشان داد، تأثیر درمان روان‌پویشی کوتاه‌مدت بر متغیرهای پاسخ نشخواری (p < ۰٫۰۰۱) و پاسخ پرت‌کنندهٔ حواس (p < ۰٫۰۰۱) و نگرانی از سلامتی (p < ۰٫۰۰۱) در بیماران مبتلا به اختلال وسواس عملی با اضطراب ویروس کرونا معنادار بود. نتایج مربوط به اندازۀ اثر مشخص کرد، اجرای درمان روان‌پویشی کوتاه‌مدت به‌ترتیب ۵۵درصد و ۷۱درصد و ۴۵درصد از تغییرات پاسخ نشخواری و پاسخ پرت‌کنندهٔ حواس و نگرانی از سلامتی را تبیین کرد.

نتیجه‌گیری: براساس نتایج پژوهش، درمان روان‌پویشی کوتاه‌مدت بر بهبود نشخوار ذهنی و نگرانی از سلامتی در بیماران مبتلا به اختلال وسواس عملی با اضطراب ویروس کرونا اثربخش است.