مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)
2- دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خمینی شهر
چکیده:   (188 مشاهده)
هدف: ﺳﻼﻣﺖ روان ﻳﻜﻲ از ﻣؤﻟﻔـﻪﻫـﺎی ﻣﻬـﻢ ﻛﻴﻔﻴﺖزندگی­ می­ باشد که مادران دارای کودک مبتلا به اختلال جسمی- حرکتی، مشکلات مربوط به سلامت روان از جمله پرخاشگری را بیشترتجربه می­کنند. از این رو پژوهش حاضر با هدف تأثیر آموزش یوگا و خودشفقتی بر پرخاشگری مادرانِ کودکان دارای اختلال جسمی- حرکتی انجام شد.
روش­ بررسی: تحقیق حاضر از نوع نیمه­ تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل بود. شرکت­ کنندگان پژوهش حاضر 40 نفر مادران 40-18 ساله دارای فرزندان با مشکلات جسمی-حرکتی شهراصفهان بودند که به صورت تصادفی در چهار گروه 10 نفری (گروه تجربی 1 مداخلات آموزش خودشفقتی (8 جلسه)، گروه تجربی 2 تمرینات یوگا (24 جلسه)،  گروه تجربی 3 آموزش خودشفقتی و تمرینات یوگا به صورت ترکیبی و یک گروه کنترل) قرار گرفتند. ابزار تحقیق شامل مقیاس خودشفقتی نف (2003) و پرسشنامه پرخاشگری آیزنگ (1975) بود. از آنالیز کوواریانس جهت تحلیل داده ­ها در سطح معناداری  05/0 استفاده گردید. 
یافته­ ها: نتایج نشان داد میزان پرخاشگری مادران در گروه یوگا (013/0p=) و همچنین گروه خودشفقتی (009/0p=) نسبت به گروه کنترل به طور معناداری کاهش پیدا کرد ولی در گروه ترکیبی یوگا و خودشفقتی(075/0p=) نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی­ داری مشاهده نشد. 
نتیجه­ گیری: مادران از مهم­ترین ارکان خانواده و جامعه می­باشند و سهم بزرگی در رشد و پرورش فرزندان دارند. بنابراین با کاهش پرخاشگری و افزایش خودشفقتی در مادران توسط تمرینات یوگا و خودشفقتی می ­توان کیفیت زندگی آنان را بهبود داده و فضای خانواده را گرم و صمیمی­ تر کرد.

 
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: توانبخشی
دریافت: 1397/10/22 | پذیرش: 1398/3/9

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb