مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود
چکیده:   (147 مشاهده)
هدف: با توجه به شیوع بالای اختلالات اضطرابی و نقش حساسیت اضطرابی در شکل گیری این اختلالات، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی آموزش مبتنی بر طرحواره بر حساسیت اضطرابی زنان متاهل انجام شد.
روش بررسی: پژوهش حاضر، نیمه تجربی با طرح  پیش آزمون و پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری مراجعین زن متاهل مرکز مشاوره منطقه 5 تهران بودند. حجم نمونه با نرم افزار G*power  30 نفر محاسبه شد. داوطلبین به شیوه در دسترس،  با در نظر گرفتن معیارهای ورود و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. حساسیت اضطرابی دو گروه با پرسشنامه تیلور و کاکس (1998)، سنجیده شد. گروه آزمایش 13 جلسه آموزش مبتنی بر طرحواره، دریافت کردند. شرکت کنندگان پس از آموزش و یک ماه بعد پرسشنامه را تکمیل نمودند. جهت تحلیل داده ها از نرم افزار 24-spss   ، تحلیل واریانس اندازه های مکرر ، آزمون تعقیبی بونفرونی و سطح معناداری برابر با 05/0  استفاده شد.
یافته ها: میانگین حساسیت اضطرابی در گروه آزمایش پیش و پس از آموزش 0/8 ± 4/6 و 0/7 ±3/3 و گروه گواه 1/4 ± 4/1و 1/5   ±4/3بود که بیانگر تغییر حساسیت اضطرابی در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه بود (0/001>p). نتایج  پیگیری یک ماه بعد، در گروه آزمایش  0/6 ± 3/2 و در گروه گواه  0/8 ± 4/01به دست آمد که نشان دهنده پایداری نتایج بود.
نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که آموزش مبتنی بر طرحواره  به بهبود حساسیت اضطرابی می انجامد.
 
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: 1398/2/30 | پذیرش: 1398/4/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb