مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر
2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر
3- دانشگاه پیام نور شیراز
4- دانشگاه پیام نور عسلویه
چکیده:   (459 مشاهده)
حاضر، باهدف بررسی اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی برعملکردخانواده والگوهای ارتباطی مادران دارای کودک مبتلابه اختلال نارسایی توجه/فزون کنشی انجام شد.
روش بررسی: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر تمامی مادران با فرزند مبتلا به اختلال نارسایی توجه/فزون کنشی در ناحیه یک شهر بهارستان در سال تحصیلی 1397-1398 بودند، که تعداد30 نفر از والدین به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش 10 جلسه مداخلات آموزش رفتاردرمانی دیالکتیک را دریافت کردند؛ اما گروه گواه آموزشی دریافت ننمود. در هر دو گروه آزمایش و گواه از دو پرسشنامه‌ی عملکرد خانواده(اپشتاین و همکاران،1983) و الگوهای ارتباطی(کریستین و سالاوی،1984) در مرحله‌ی پیش آزمون و پس‌آزمون استفاده شد. جهت تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره به‌وسیله نرم‏افزار SPSS نسخه 22 در سطح معنی‌داری 05/0= α استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان دادند بین عملکرد خانواده و الگوهای ارتباطی مادران کودک مبتلابه اختلال نارسایی توجه/فزون کنشی در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معنی‌داری وجود داشت(001/0P≤).
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج پژوهش به‌کارگیری رفتاردرمانی دیالکتیکی، به‌طور مستقل و یا در کنار سایر روش‌های درمانی، عمدتاً می‌تواند در بهبود عملکرد خانواده و کاهش الگوی ارتباطی اجتنابی متقابل و ارتباط توقع / کناره‌گیری و افزایش الگوی ارتباطی سازنده موثّر باشد.
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: 1398/6/10 | پذیرش: 1398/7/21

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb