مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه ازاد نیشابور
چکیده:   (134 مشاهده)
زمینه و هدف: ازدواج یکی از بنیادهای جهان شمول بشری است که بخش بسیار مهمی از حیات فردی و اجتماعی هر فرد را در بر می گیرد و طلاق می تواند سلامت آن را مورد تهدید قرار داده و آسیب‌پذیری زیادی را برای اعضای خانواده به همراه داشته باشد. طلاق بدعتی اجتماعی است و به عنوان ابزاری اجتماعی در مواجهه با شکست در ازدواج به کار گرفته می شود و جب از هم پاشیدگی شخصی، خانوادگی و اجتماعی می شود و در بیشتر موارد آثار مخرب آن بر زنان بسیار شدیدتر از مردان است. از همین رو پژوهشگران و روانشناسان زیادی در جهت شناسایی راه هایی برای کاهش طلاق هستند و به این نتیجه گیری دست یافتند که ارضای نیازهای زناشویی و روانی، کیفیت روابط بین زوجین و پیشگیری از طلاق از اهمیت بسزایی برخوردار است و از همین رو به شناسایی سازه های مهم روانشناختی دخیل در زندگی زناشویی پرداختند. از جمله مهمترین این سازه ها می توان به حساسیت اضطرابی ، تحمل ناپذیری بلاتکلیفی  و ابعاد سلامتی آن همچون سلامت روان  و شاخص های سلامت  اشاره کرد. از همین رو این پژوهشگران در پی شناسایی روش های رواندرمانی ماثیر بر این سازه ها نیز بودند. در این میان درمان ایماگوتراپی با تمرکز بر ریشه های نارضایتی و ترمیم جراحات به وجود آمده سعی دارد زوجین را در بازیابی رضایت زناشویی یاری رساند. قدرت نظریه ایماگوتراپی در این است که نخست به زوج ها در مورد چگونگی و چرایی بروز تعارضات آموزش می دهد و سپس ابزارها و تکنیک هایی برای حل و فصل این تعارضات در اختیار آن ها قرار می دهد. از همین رو پژوهش حاضر در نظر دارد به بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر ایماگوتراپی بر حساسیت اضطرابی، تحمل ناپذیری بلاتکلیفی، سلامت روانی و شاخص های سلامت در زوجین در آستانه طلاق پرداخت.
روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر هدف، یک تحقیق کابردی و از نظر طرح یک تحقیق شبه آزمایشی نیمه تجربی (طرح پیش آزمون- پس آزمون و با گروه کنترل) بود. جامه آماری پژوهش حاضر کلیه زوجین متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز تخصصی مشاوره و روانشناسی در سطح شهر مشهد (ارجاع شده از سوی مرکز مداخله در بحران سازمان بهزیستی شهر مشهد) در شش ماهه دوم سال 1397 بود که از بین آنها با عنایت به نیمه آزمایشی بودن کار، نمونه‌ای به حجم 30  زوج با توجه به معیارهای ورود و به شیوه هدفمند به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. پیش از اجرای مداخله درمانی، تمام شاخص های مورد نظر پژوهشگر شامل پرسشنامه حساسیت اضطرابی، پرسشنامه عدم تحمل بلاتکلیفی، پرسشنامه سلامت عمومی، شاخص توده بدنی، فشار خون و سطح کلسترول در هر دو گروه گواه و آزمایش مورد سنجش واقع گردید و سپس درمان ایماگوتراپی به صورت گروهی برای گروه آزمایش ارائه شد. در انتها نیز شاخص های مذکور مجددا مورد سنجش قرار گرفت و تفاوت های مشاهده شده در پس آزمون دو گروه گواه و آزمایش با یکدیگر مقایسه شدند. در پژوهش حاضر جهت تجزیه و تحلیل داده های پژوهشی از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیره با سطح معناداری ( ) استفاده شد.
یافته ها: یافته های پژوهش حاضر حاکی از آن بود که رواندرمانی گروهی به شیوه ایماگوتراپی باعث کاهش حساسیت اضطرابی و عدم تحمل بلاتکلیفی، افزایش سلامت عمومی، کاهش شاخص توده بندی، فشار خون و سطح کلسترول در گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه شد.
نتیجه گیری: با توجه به یافته های بدست آمده پژوهشگر ادعا می کند در صورتی که بتوان درمان های گروهی با محوریت گروه درمانی مبتنی بر ایماگو تراپی در سطح بزرگتر جامعه برای تمامی زوجین اجرا گردد، نه تنها می توان از آسیب های احتمالی موجود در زندگی زناشویی پیشگیری به عمل آورد بلکه می تواند میزان گرایش و درخواست طلاق را نیز به شکل چشم گیری کاهش داد.
 
 
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: 1398/7/19 | پذیرش: 1399/1/7

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb