مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام
چکیده:   (218 مشاهده)
زمینه و هدف: دارا بودن کودک مبتلا به اختلال طیف­اوتیسم فشار روانی زیادی به خانواده بخصوص مادران وارد می­کند که سبب ایجاد تنش می‌شود. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی درمان شناختی­رفتاری و درمان مبتنی­بر پذیرش و تعهد بر کیفیت­زندگی مادران دارای کودکان مبتلا به اختلال طیف­اوتیسم شهرکرمانشاه بود.
روش­بررسی: طرح پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی به شیوه پیش­آزمون-پس­آزمون با گروه­گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی ماداران دارای کودکان مبتلا به اختلال طیف­اوتیسم شهرکرمانشاه در سال 1398 بودند، که 45 نفر از افراد واجد شرایط و داوطلب انتخاب و به شیوۀ تصادفی با لحاظ کردن ملاک­های ورود و خروج در سه­گروه قرار داده شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (1989) بود. مداخلات دو گروه به صورت گروهی به مدت 8جلسۀ 90دقیقه­ای و دوبار درهفته اجرا شد. داده­ها با نرم­افزار SPSS-26 و آزمون­های آماری تحلیل واریانس یک­راهه­، کای­اسکوئرپیرسون، شاپیروویلک، لون، لامبدای­ویلکز، معادله شیب خط رگرسیون، تحلیل کواریانس چند متغیری و آزمون تعقیبی بنفرونی با مقدار احتمال 05/0 تجزیه و تحلیل شدند.
یافته­ها: نتایج نشان داد که درمان شناختی­رفتاری و درمان مبتنی­برپذیرش­و­تعهد، در افزایش کیفیت­زندگی این مادران مؤثراست (001/0>P). همچنین تفاوت معناداری بین دو درمان مشاهده نشد (001/0<P).
نتیجه­گیری: با توجه به نتایج پژوهش می­توان گفت استفاده از این روش­های درمانی می­تواند در بهبود کیفیت زندگی مادران دارای کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم مفید و مؤثر باشد.
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: 1399/1/5 | پذیرش: 1399/2/29

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb