مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (120 مشاهده)
زمینه و هدف: سندرم روده تحریک پذیر شایع ترین تشخیص در بین بیمـاری­هـای گوارشـی به شـمار مـی­رود و می­تواند تاثیر نامطلوبی بر کیفیت زندگی بیماران بگذارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت  بر افسردگی، رفتارهای خود مراقبتی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر انجام شد.
روش بررسی: پژوهش حاضر یک تحقیق کاربردی و از نظر روش تحقیق از نوع تحقیقات شبه آزمایشی از نوع تحقیقات پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر که بین ماه های شهریور تا آبان 1398 به بیمارستان خورشید شهر اصفهان مراجعه نمودند، بود. نمونه مورد مطالعه 30 نفر بیمار مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر بود که به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. داده­ها با استفاده از پرسشنامه افسردگی بک، پرسشنامه خودمراقبتی و پرسشنامه کیفیت زندگی به دست آمد. گروه آزمایش طی 4 جلسه (هفته­ای یک جلسه به مدت ۹۰ دقیقه) تحت آموزش شفقت  قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند. تحلیل داده­ها با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر انجام شد.
یافته­ ها: یافته­ها نشان داد میانگین کیفیت زندگی و رفتارهای خودمراقبتی در آموزش نظریه شفقت  در پایان پس­آزمون بالاتر از گروه گواه است (01/0>p). همچنین میانگین افسردگی در گروه آموزش نظریه شفقت  در پایان پس­آزمون پایین­تر از گروه گواه بوده است (01/0>p).
نتیجه ­گیری: می­توان نتیجه گرفت درمان متمرکز بر شفقت  بر افسردگی، رفتارهای خود مراقبتی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر موثر می­باشد.
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: 1399/4/16 | پذیرش: 1399/5/28

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb