مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی
2- گروه رفتار حرکتی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی
3- گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد
4- گروه رفتار حرکتی، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی
چکیده:   (75 مشاهده)
چکیده                             
زمینه و هدف: یکی از مشکلات رایج کودکان دچار اختلال هماهنگی رشدی، تبحر حرکتی و شایستگی ادراک شده  بدنی پایین است. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی بازی گروهی در مدرسه بر تبحر حرکتی و شایستگی ادراک شده بدنی دختران دارای اختلال هماهنگی رشدی و عادی بود.
روش بررسی: پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش­آزمون-پس­آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری تحقیق حاضر کلیه دانش­آموزان مدارس ابتدایی دخترانه  شهرستان بابل با دامنه سنی 9 تا 12 سال  بودند که از بین آنها 30 کودک دارای اختلال هماهنگی رشدی و 30 کودک عادی، 9 تا 12 ساله داوطلب واجد شرایط وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی در چهار گروه گواه- دارای اختلال هماهنگی رشدی، تجربی- دارای اختلال هماهنگی رشدی، گواه- عادی و تجربی- عادی قرار گرفتند. تشخیص اولیه اختلال هماهنگی رشدی با استفاده از نسخه اصلاح شده پرسشنامه اختلال هماهنگی رشدی ویلسون و همکاران (2009) صورت گرفت. تشخیص نهایی آن  و تبحر حرکتی با استفاده از مجموعه آزمون ارزیابی مهارت­های حرکتی برای کودکان ویرایش دوم هندرسون و بارنت (2007)، همچنین ارزیابی شایستگی ادراک شده بدنی با استفاده از پرسشنامه خود توصیفی بدنی مارش (1998) انجام شد. گروه­های تجربی به مدت 8 هفته به بازی­های گروهی پرداختند. بعد از پایان مداخله، از شرکت کننده­ها پس آزمون به عمل آمد. داده­ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی LSD در سطح خطای 05/0 با نرم افزار SPSS-19  بررسی شدند.
یافته‌ها: تحلیل کوواریانس بین چهار گروه در متغیر­های چالاکی دستی، دریافت و پرتاب، تعادل و شایستگی ادراک شده تفاوت معنا­داری نشان داد(001/0>P). نتایج آزمون LSD نشان داد که گروه­های تجربی نسبت به گروه­های گواه در پس آزمون همه متغیرهای بررسی شده عملکرد بهتری داشتند. (05/0>P).  همچنین تاثیر گذاری بازی­های گروهی بر کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی نسبت به کودکان عادی بیشتر بود.
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته­های این پژوهش بازی­های گروهی باعث بهبود تبحر حرکتی و شایستگی ادراک شده بدنی در هر دو گروه تجربی می­شود که تاثیر گذاری آن بر کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی بیشتر خواهد بود.
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb