جلد 12 - شماره سال ۱۴۰۱                   ‫جلد (12): 167 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ahmadi M, Nikmanesh Z, Farnam A. Evaluation of the Effectiveness of Stress-Based Mindfulness Therapy on Academic Engagement and the Sense of Loneliness Among Junior High School Students Addicted to the Internet. MEJDS 2022; 12 :167-167
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-2497-fa.html
احمدی مجتبی، نیک منش زهرا، فرنام علی. بررسی اثربخشی درمان بهوشیاری مبتنی‌بر کاهش استرس بر درگیری تحصیلی و احساس تنهایی دانش‌آموزان مقطع اول متوسطه دارای اعتیاد به اینترنت. مجله مطالعات ناتوانی 1401; 12 () :167-167

URL: http://jdisabilstud.org/article-1-2497-fa.html


1- دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان، زاهدان، ایران
2- دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
چکیده:   (209 مشاهده)

زمینه و هدف: اعتیاد به اینترنت می‌تواند منجربه مشکلات روانی در بین نوجوانان ازجمله کاهش درگیری تحصیلی و افزایش احساس تنهایی شود. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان بهوشیاری مبتنی‌بر کاهش استرس بر درگیری تحصیلی و احساس تنهایی دانش‌آموزان مقطع (دوره) اول متوسطه دارای اعتیاد به اینترنت بود.
روش‌بررسی: این پژوهش به‌ روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه گواه انجام شد. جامعهٔ آماری را تمامی دانش‌آموزان مقطع (دوره) اول متوسطهٔ بیرجند در سال تحصیلی ۹۹-۱۳۹۸ تشکیل دادند. برای نمونه‌گیری، چهل نفر از دانش‌آموزان واجد شرایط داوطلب دارای نمرهٔ کمتر از ۷۵ در مقیاس درگیری تحصیلی (فردریکس و همکاران، ۲۰۰۴) و نمرهٔ بیشتر از ۸۰ در پرسش‌نامهٔ احساس تنهایی (آشر و همکاران، ۱۹۸۴) به‌روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه بیست نفر) قرار گرفتند. سپس بستهٔ آموزشی درمان بهوشیاری مبتنی‌بر کاهش استرس در طی هشت جلسهٔ نوددقیقه‌ای و در چهار هفته برای گروه آزمایش اجرا شد؛ ‌اما گروه گواه در این مدت هیچ‌گونه آموزشی دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش، مقیاس درگیری تحصیلی (فردریکس و همکاران، ۲۰۰۴)، پرسش‌نامهٔ احساس تنهایی (آشر و همکاران، ۱۹۸۴) و آزمون اعتیاد به اینترنت (یانگ، ۱۹۹۸) بود. تحلیل داده‌ها ازطریق آزمون تحلیل کوواریانس با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۰ انجام پذیرفت. سطح معناداری برای همهٔ آزمون‌ها ۰٫۰۵ لحاظ شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد، یک دوره مداخلهٔ بهوشیاری مبتنی‌بر کاهش استرس بر افزایش درگیری تحصیلی (۰٫۰۰۱>p) و کاهش احساس تنهایی (۰٫۰۰۱>p) گروه آزمایش در مرحلهٔ پس‌آزمون تأثیر معنا‌داری داشت و سبب تغییر سطح آن‌ها شد.
نتیجه‌گیری: باتوجه به یافته‌ها نتیجه گرفته می‌شود، مداخلهٔ بهوشیاری مبتنی‌بر کاهش استرس، درمانی اثربخش بر افزایش درگیری تحصیلی و کاهش احساس تنهایی دانش‌آموزان دارای اعتیاد به اینترنت است.

متن کامل [PDF 503 kb]   (11 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2023 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb