مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR.PNU.REC.1400.036

XML English Abstract Print


1- گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
چکیده:   (44 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: تیروئید بزرگترین غده درون‌ریز بدن است و هورمون های آن نقش بسیار مهمی در سوخت‌وساز بدن انسان دارند. کم کاری تیروئید یکی از انواع اختلالات غده تیروئید است که می­تواند بر ابعاد مختلف زندگی فرد مبتلا، از جمله ابعاد جسمی و روانی تاثیر داشته باشد. علائم روانی، اضطراب، و علائم جسمی عواملی هستند که در کم کاری تیروئید منجر به آسیب به کیفیت زندگی و بهزیستی روانی این بیماران می­شوند. بنابراین هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان شناختی- رفتاری و آموزش خوش بینی بر بهزیستی روانی در بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید بود.
روش بررسی: روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون- پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل تمام بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید مراجعه کننده به مطب خصوصی غدد در بندرعباس در سال 1399 بودند که از میان آنها تعداد 45 بیمار واجد شرایط داوطلب به صورت دردسترس وارد مطالعه شدند و با گمارش تصادفی در سه گروه درمان شناختی رفتاری، آموزش خوش بینی و گواه قرار گرفتند. شرکت­کننده­ها برای پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری  به مقیاس بهزیستی روان‌شناختی ریف- نسخه کوتاه (1989) پاسخ دادند. شرکت­کنندگان گروه اول آزمایش تحت 8 جلسه 90 دقیقه ای درمان شناختی- رفتاری بصورت گروهی و گروه دوم آزمایش تحت 8 جلسه 90 دقیقه ای آموزش خوش بینی قرار گرفتند. گروه گواه هیچ یک از درمان­های مذکور را دریافت نکردند. دوره پیگیری 1 ماه بعد جهت هر 3 گروه آزمایش انجام شد. داده ­های پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر تحلیل شدند. سطح معناداری آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد.
یافته ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد تغییرات میانگین متغیر بهزیستی روانی در طول زمان معنادار بود (001/0>P). اثر زمان موجب افزایش بهزیستی روانی نسبت به مرحله پیش آزمون شد (001/0>P). اثر تقابلی زمان*گروه­ها نیز موجب افزایش بهزیستی روانی  (001/0>P) نسبت به گروه گواه شد. میانگین نمرات متغیر بهزیستی روانی در گروه درمان شناختی- رفتاری و همچنین گروه آموزش خوش بینی در پیش آزمون و پس آزمون و همچنین پیش آزمون و پیگیری تفاوت معناداری داشت (05/0>P). نتایج همچنین بیانگر پایداری اثر مداخله آموزش خوش بینی و درمان شناختی- رفتاری در مرحله پیگیری بود (05/0>P). همچنین نتایج پژوهش حاضر نشان داد بین اثربخشی درمان شناختی- رفتاری و آموزش خوش بینی بر بهزیستی روانی، تفاوت معناداری وجود ندارد (05/0<P). به عبارت دیگر از نظر آماری هر دو رویکرد درمانی به یک اندازه در بهبود بهزیستی روانی موثر بودند.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج این پژوهش می توان بیان کرد درمان شناختی- رفتاری و همچنین آموزش خوش بینی هر دو تاثیر مشابهی در بهبود بهزیستی روانی در بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید داشتند. بنابراین هر دو روش می توانند بصورت موثری جهت بهبود بهزیستی روانشناختی در بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید بکار روند و پیشنهاد می گردد با توجه به در دسترس بودن هر کدام از این مداخلات، از آنها در جهت بهبود بهزیستی روانشناختی در این افراد استفاده نمود.
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: 1400/7/17 | پذیرش: 1399/1/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb