جلد 12 - شماره سال ۱۴۰۱                   ‫جلد (12): 231 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: 032

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Norouzi A, Monirpour N, Mirzahosseini H. Determining the Model of Marriage Stability Based on the Quality of Parent-Child Relationship and Attachment with the Mediating Role of Experience of Usness. MEJDS 2022; 12 :231-231
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-2698-fa.html
نوروزی اعظم، منیرپور نادر، میرزاحسینی حسن. تعیین مدل پایداری ازدواج براساس کیفیت رابطهٔ والدین و دلبستگی با نقش میانجی تجربهٔ ‌مایی. مجله مطالعات ناتوانی. 1401; 12 () :231-231

URL: http://jdisabilstud.org/article-1-2698-fa.html


1- دانشجوی دکترای مشاوره، گروه مشاوره، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
2- دانشیار، گروه روان‌شناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
3- استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
چکیده:   (409 مشاهده)

چکیده
زمینه و هدف: پایداری ازدواج یکی از شاخص‌های زندگی زناشویی مناسب است. وجود یا نبود روابط زن و شوهری پایدار تأثیرات مثبت و منفی متعددی بر اعضای خانواده دارد. این پژوهش با هدف تعیین مدل پایداری ازدواج براساس کیفیت رابطهٔ والدین و دلبستگی با نقش میانجی تجربهٔ ‌مایی انجام شد.
روش‌بررسی: روش تحقیق از نوع تحلیلی‌همبستگی بود. جامعهٔ آماری پژوهش را همهٔ دانشجویان متأهل واحد قم در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ تشکیل دادند. نمونهٔ تحقیق، ۲۵۰ نفر از دانشجویان بودند که به‌روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. برای سنجش متغیرهای اصلی پژوهش از شاخص عدم ثبات زناشویی (ادواردز و همکاران، ۱۹۸۷)، خرده‌مقیاس اتحاد زناشویی مقیاس سیستمی-مثلثی خانواده (چراغی و همکاران، ۱۳۹۶)، پرسش‌نامهٔ کیفیت رابطهٔ والدین (ثنایی و همکاران، ۱۳۸۷) و خرده‌مقیاس دلبستگی پرسش‌نامهٔ روابط موضوعی بل (بل و همکاران، ۱۹۸۵) استفاده شد. تحلیل داده‌ها در سطح معناداری ۰٫۰۵ با استفاده از روش‌های آماری توصیفی و استنباطی (تحلیل مسیر) به‌کمک نرم‌افزارهای آماری SPSS نسخهٔ ۲۷ و LISREL نسخهٔ ۸٫۸ انجام گرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان داد، کیفیت رابطهٔ والدین (۰٫۰۰۷=p، ۰٫۳۰۵=β) و دلبستگی (۰٫۰۱۵=p، ۰٫۲۲۰=β) اثر مثبت و معناداری بر پایداری ازدواج داشتند. همچنین نتایج حاصل از روش بوت‌استراپ مشخص کرد، تجربهٔ ‌مایی در رابطهٔ بین کیفیت رابطهٔ والدین (۰٫۰۰۲=p، ۰٫۰۷=β) و دلبستگی (۰٫۰۱۶=p، ۰٫۰۵۲=β) با پایداری ازدواج دارای نقش میانجیگری بود. شاخص‌های نکویی برازش (۰٫۰۰۱=RMSEA، ۰٫۹۹=CFI، ۰٫۹۹=GFI، ۰٫۹۸=AGFI) نشان‌دهندهٔ برازش مطلوب مدل پژوهش با داده‌های جمع‌آوری‌شده بود.
نتیجه‌گیری: براساس یافته‌های پژوهش، کیفیت رابطهٔ والدین و دلبستگی از عوامل مؤثر پایداری ازدواج هستند و تجربهٔ ‌مایی تأثیر این عوامل را بر پایداری ازدواج تحت‌تأثیر قرار می‌دهد؛ بنابراین به‌منظور افزایش پایداری ازدواج، توجه بر نقش متغیرهای واسطه‌ای ازجمله تجربه‌ٔ مایی ضروری است.

 

متن کامل [PDF 473 kb]   (142 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: مشاوره

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb