جلد 13 - شماره سال ۱۴۰۲                   ‫جلد (13): 173 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR.IAU.TABRIZ.REC.1400.022

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hakimi N, Aghdasi A, Sahebi A, HosseiniNasab S D. Comparing the Effectiveness of Reality Therapy, Acceptance and Commitment Therapy, and Group-Based Positive Approach on Marital Conflicts in Women with Multiple Sclerosis. MEJDS 2023; 13 :173-173
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-3241-fa.html
حکیمی نوشین، اقدسی علی نقی، صاحبی علی، حسینی نسب سید داود. مقایسهٔ اثربخشی واقعیت‌درمانی، درمان پذیرش و تعهد و رویکرد مثبت‌گرا به‌شیوهٔ گروهی بر تعارضات زناشویی در زنان مبتلا به بیماری مولتیپل‌اسکلروزیس. مجله مطالعات ناتوانی. 1402; 13 () :173-173

URL: http://jdisabilstud.org/article-1-3241-fa.html


1- دانشجوی دکتری روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2- استادیار گروه روان‌شناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3- موسسه ویلیام گلاسر
4- استاد گروه روان‌شناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
چکیده:   (354 مشاهده)

چکیده
زمینه و هدف: بیماری مولتیپل‌اسکلروزیس، بیماری مزمن و پیش‌روندهٔ سیستم عصبی مرکزی است که بر جنبه‌های مختلف روابط زناشویی تأثیر مخربی دارد. پژوهش حاضر باهدف مقایسهٔ اثربخشی واقعیت‌درمانی و درمان پذیرش و تعهد و رویکرد مثبت‌گرا به‌شیوهٔ گروهی بر تعارضات زناشویی در بیماران زن مبتلا به مولتیپل‌اسکلروزیس شهرستان همدان صورت گرفت.
روش‌بررسی: پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعهٔ آماری پژوهش را تمامی زنان مبتلا به مولتیپل‌اسکلروزیس در شهر همدان در سال ۱۴۰۰ تشکیل دادند. ازاین‌بین ۶۳ نفر داوطلب واجد شرایط با روش دردسترس وارد مطالعه شدند و به‌طور تصادفی در سه گروه آزمایش (واقعیت‌درمانی شانزده نفر، درمان پذیرش و تعهد پانزده نفر، رویکرد مثبت‌گرا پانزده نفر) و یک گروه گواه (هفده‌ نفر) قرار گرفتند. برای جمع‌‌‌آوری اطلاعات از پرسش‌نامهٔ تعارضات زناشویی (ثنایی ذاکر و همکاران، ۱۳۷۲) استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس در سطح آلفای ۰٫۰۵ در نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۵ انجام گرفت.
یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد، هر سه روش درمانی درمقایسه با گروه گواه باعث کاهش تعارضات زناشویی می‌شود (۰٫۰۰۱≥p). این یافته‌ها مشخص کرد، درمان پذیرش و تعهد بیشترین تأثیر را در کاهش تعارضات زناشویی دارد؛ همچنین، واقعیت‌درمانی بیش از رویکرد مثبت‌نگر تأثیرگذار است (۰٫۰۳۱=p).
نتیجه‌گیری: بررسی مقایسهٔ اثربخشی سه رویکرد مداخله‌ای نشان داد، هر سه روش درمانی بر کاهش تعارضات زناشویی اثربخش است؛ اما رویکرد پذیرش و تعهد درمقایسه با دو مداخلهٔ دیگر اثربخشی بیشتری دارد؛ بنابراین به‌منظور کاهش تعارضات زناشویی می‌توان از هر سه روش درمانی و به‌ویژه از درمان پذیرش و تعهد به‌عنوان گزینهٔ اول درمانگران برای کاهش تعارضات زناشویی استفاده کرد.

متن کامل [PDF 347 kb]   (279 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb