چکیده
زمینه و هدف: هیجانهای پیشرفت در دانشآموزان بر عملکرد کلاسی آنها تأثیر میگذارند. پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی آموزش ریاضی مبتنیبر هوشهای چندگانهٔ گاردنر بر هیجانهای پیشرفت ریاضی (لذت و خستگی و اضطراب) در دانشآموزان دختر پایهٔ ششم ابتدایی انجام شد.
روشبررسی: روش پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی، با طرح پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه گواه بود. جامعهٔ آماری را دانشآموزان دختر دورهٔ دوم ابتدایی (پایهٔ ششم) شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ تشکیل دادند که ازطریق نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای، چهل نفر وارد مطالعه شدند و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه قرار گرفتند. ابزار اندازهگیری هیجانهای پیشرفت ریاضی، پرسشنامهٔ هیجانات پیشرفت ریاضی-مقطع ابتدایی (لیچنفلد و همکاران، ۲۰۱۲) بود. گروه آزمایش در قالب یک بستهٔ آموزش ریاضی طراحیشده مبتنیبر هوشهای چندگانه توسط محقق اول، طی هشت جلسه و هر جلسه سی دقیقه، آموزش ریاضی پایهٔ ششم را دریافت کرد؛ اما آموزش گروه گواه بهروال متداول (با شیوهٔ سنتی) بود. تحلیل دادهها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری (مانکوا) در نرمافزار SPSS نسخهٔ ۲۶ صورت گرفت. سطح معناداری در آزمونهای آماری ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.
یافتهها: نتایج نشان داد، در گروه آزمایش، اجرای آموزش ریاضی مبتنیبر هوشهای چندگانهٔ گاردنر بر افزایش هیجانهای پیشرفت ریاضی مربوط به لذت در موقعیتهای کلاس ریاضی و تکالیف خانگی ریاضی و آزمون ریاضی تأثیر معناداری داشت (۰٫۰۰۱>p)؛ همچنین در گروه آزمایش، اجرای مداخلهٔ آموزشی باعث کاهش هیجانهای پیشرفت ریاضی مربوط به اضطراب در موقعیتهای کلاس ریاضی و تکالیف خانگی ریاضی و آزمون ریاضی (۰٫۰۰۱>p) و کاهش هیجانهای پیشرفت مربوط به خستگی در موقعیتهای کلاس ریاضی و تکالیف خانگی ریاضی شد (۰٫۰۰۱>p).
نتیجهگیری: باتوجه به یافتههای پژوهش نتیجهگیری میشود، روش مداخلهٔ آموزش مبتنیبر هوشهای چندگانه، در بهبود سطح هیجانهای پیشرفت ریاضی مؤثر است.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |