مقالات در دست انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.SDJ.REC.1403.162
محمد رحیمی 
، مریم اکبری*1 ، حمزه احمدیان
، مریم اکبری*1 ، حمزه احمدیان
چکیده: (24 مشاهده)
زمینه و هدف: طلاق به عنوان یک رویداد استرس زا می تواند پیامدهای روانشناختی نامطلوبی را برای زنان مطلقه به همراه داشته باشد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان هیجان مدار بر سازگاری، پذیرش و عمل و عواطف مثبت و منفی زنان مطلقه خودسرپرست انجام شد.
روش بررسی: روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل زنان مطلقه ارجاعی به مرکز مشاوره طلاق دادگستری مریوان از سال ۱۴۰۱ بودند که ۳۰ نفر داوطلب واجد شرایط به روش هدفمند وارد مطالعه شده و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و گواه جایگزین شدند.گروه آزمایش به مدت 9 جلسه درمان هیجان مدار را دریافت کرد در حالی که گروه گواه در لیست انتظار قرار گرفت. برای گردآوری داده ها مقیاس سازگاری فیشر (فیشر، 2005)، پرسشنامه پذیرش و عمل (باند و همکاران، 2011) و مقیاس عواطف مثبت و منفی (واتسن، کلارک و تلگان، 1988) بکار رفت. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی به کمک نرم افزار spss نسخه 24 و در سطح معناداری 05/0 صورت گرفت.
یافته ها: درمان هیجان مدار به طور معنی داری منجر به بهبود نمرات سازگاری (001/0 >p)، پذیرش و عمل (001/0 >p) و عواطف مثبت (001/0 >p) شد و به ترتیب 60، 31 و 20 درصد از تغییرات این متغیرها را تبیین نمود.
نتیجه گیری: درمان هیجان مدار به عنوان مداخله ای موثر می تواند منجر به افزایش معنی دار نمرات سازگاری، پذیرش و عمل (کاهش اجتناب تجربی) و عواطف مثبت زنان مطلقه شود.
روش بررسی: روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل زنان مطلقه ارجاعی به مرکز مشاوره طلاق دادگستری مریوان از سال ۱۴۰۱ بودند که ۳۰ نفر داوطلب واجد شرایط به روش هدفمند وارد مطالعه شده و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و گواه جایگزین شدند.گروه آزمایش به مدت 9 جلسه درمان هیجان مدار را دریافت کرد در حالی که گروه گواه در لیست انتظار قرار گرفت. برای گردآوری داده ها مقیاس سازگاری فیشر (فیشر، 2005)، پرسشنامه پذیرش و عمل (باند و همکاران، 2011) و مقیاس عواطف مثبت و منفی (واتسن، کلارک و تلگان، 1988) بکار رفت. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی به کمک نرم افزار spss نسخه 24 و در سطح معناداری 05/0 صورت گرفت.
یافته ها: درمان هیجان مدار به طور معنی داری منجر به بهبود نمرات سازگاری (001/0 >p)، پذیرش و عمل (001/0 >p) و عواطف مثبت (001/0 >p) شد و به ترتیب 60، 31 و 20 درصد از تغییرات این متغیرها را تبیین نمود.
نتیجه گیری: درمان هیجان مدار به عنوان مداخله ای موثر می تواند منجر به افزایش معنی دار نمرات سازگاری، پذیرش و عمل (کاهش اجتناب تجربی) و عواطف مثبت زنان مطلقه شود.
واژههای کلیدی: درمان هیجان مدار، سازگاری پس از طلاق، پذیرش و عمل، عاطفه مثبت و منفی، زنان مطلقه خودسرپرست
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل |
موضوع مقاله:
روانشناسی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
