جلد 9 - شماره سال ۱۳۹۸                   ‫جلد (9): 82 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

shahmiveh Esfahani A, Abedi A, Faramarzi S, Yarmohamadiyan A. The Compare Effectiveness of Positive Behavioral Support program and Barkley’s parenting model on improve symptoms in ADHD children. mejds. 2019; 9 :82-82
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-1054-fa.html
شاه میوه اصفهانی آرزو، عابدی احمد، فرامرزی سالار، یارمحمدیان احمد. مقایسۀ اثربخشی برنامۀ آموزش حمایت رفتاری مثبت (PBS) با الگوی والدگری بارکلی بر بهبود نشانگان کودکان دارای اختلال نقص‌توجه/بیش‌فعالی. مجله مطالعات ناتوانی. 1398; 9 () :82-82

URL: http://jdisabilstud.org/article-1-1054-fa.html


1- دانشگاه اصفهان
چکیده:   (321 مشاهده)
هدف و زمینه: اختلال ADHD یک اختلال عصبی‌رشدی است که در خط‌مقدم درمان این اختلال، برای کاهش نشانگان آن، آموزش والدین جایگاه ویژه‌ای دارد. این پژوهش با هدف مقایسۀ اثربخشی برنامۀ PBS با الگوی والدگری بارکلی بر بهبود نشانگان کودکان ADHD انجام شد.
روش‌بررسی: در این پژوهش از روش نیمه‌آزمایشی پیش‌آزمون‌پس‌آزمون همراه با گروه گواه استفاده شد. روش نمونه‌گیری به‌صورت چندمرحله‌ای و جای‌گذاری تصادفی ساده در گروه‌های آزمایش و گواه بود. بدین صورت که از مدارس شهر اصفهان چهار مدرسه و از این مدارس ۳۰ کودک ADHD انتخاب و به‌صورت تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه گمارده شدند. گروه‌های آزمایش، طی هشت جلسه تحت آموزش به روش PBS و بارکلی قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات به‌منظور سنجش نشانگان ADHD، پرسش‌نامۀ کانرز فرم والدین بود. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخۀ ۲۰ و تحلیل کوواریانس چندمتغیره به‌همراه آزمون‌های تعقیبی در سطح اطمینان ۹۵درصد به ‌کار گرفته شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد در متغیرهای شناختی/بی‌توجهی (۰٫۰۱۷=p) و بیش‌فعالی (۰٫۰۴۷=p) ‌‌و کاستی‌توجه/بیش‌فعالی (۰٫۰۲۱=p) بین دو گروه تفاوت معنادار وجود دارد؛ اما در متغیر مخالفت‌جویی (۰٫۰۶۳=p) تفاوت معناداری یافت نشد. در متغیر بیش‌فعالی و کاستی‌‌توجه/بیش‌فعالی تفاوت نمرات هر دو گروهِ آموزش والدگری بارکلی (۰٫۰۴۰=p) و آموزش حمایت رفتاری مثبت (۰٫۰۰۸=p)، با گروه گواه معنادار بود. همچنین در متغیر شناخت/بی‌توجهی (۰٫۰۰۶=p) و مخالفت‌جویی (۰٫۰۲۴=p) تنها آموزش حمایت رفتاری مثبت توانست تفاوت معناداری را با گروه گواه ایجاد کند. شایان ذکر است در همۀ خرده‌مقیاس‌ها تفاوت آموزش معنادار نبود.
نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان داد که آموزش به هر دو روش مذکور، نشانگان ADHD را در کودکان بهبود می‌بخشد.
متن کامل [PDF 612 kb]   (119 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: ۱۳۹۷/۲/۲۳ | پذیرش: ۱۳۹۷/۵/۹

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb