مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)
2- دانشگاه علمی کاربردی فرهنگ و هنر اصفهان، گروه موسیقی، اصفهان، ایران
چکیده:   (588 مشاهده)
هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر یک دوره تمرینات ریتمیک- موسیقایی بر تئوری ذهن کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم انجام گرفت.
روش ­بررسی:  تحقیق حاضر از نوع نیمه­ تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل بود. بدین منظور از بین 80 کودک مبتلا به اختلال اوتیسم مرکز اوتیسم و دبستان ویژه کودکان اوتیسم شهر اصفهان که دارای معیارهای ورود به پژوهش بودند، 20 نفر با استفاده از مقیاس گارز-2 و به­ صورت هدفمند انتخاب شدند و سپس به­ صورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل جایگزین شدند. قبل و بعد از مداخله آزمودنی­ها تحت آزمون تئوری ذهن استرنمن و همکاران (۱۹۹۹) قرار گرفتند. آزمودنی­های گروه تجربی به مدت 12 جلسه 50 دقیقه­ ای به تمرینات ریتمیک-موسیقایی پرداختند. برای تجزیه و تحلیل داده ­ها از تحلیل کوواریانس تک متغیره و با استفاده از نرم افزار spss نسخه 23 و سطح معناداری 05/0<α استفاده شد.
یافته­ها: نتایج نشان داد میزان نمره تئوری ذهن کودکان اوتیسم در گروه تجربی (002/0p=) نسبت به گروه کنترل به­طور معناداری افزایش پیدا کرد.
نتیجه­گیری: موسیقی به ­عنوان یک پدیده چند وجهی از طریق فعالسازی نورون­های آینه ­ای و ایجاد بار عاطفی توانسته باعث بهبود تئوری ذهن کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم شود. در حرکات ریتمیک، حرکت به عنوان یک ابزار روان درمانی برای تقویت ادراک عاطفی، شناختی، اجتماعی و فیزیکی کودک مورد استفاده قرار گرفته است. لذا این مداخلات می­تواند مد نظر خانواده­ ها، سازمان بهزیستی، مدارس استثنایی و مراکز توانبخشی قرار گیرد.
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: توانبخشی
دریافت: 1397/11/30 | پذیرش: 1398/3/9

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb