مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


وزارت علوم
چکیده:   (151 مشاهده)

 زمینه و هدف: عناصر تصریفی یکی از آسیب‌پذیر‌ترین بخش‌ها در تولید گفتار بیماران زبان‌پریش است. در راســتای تحقیقات انجام شــده، هدف پژوهش حاضر بررسی چگونگی پردازش و تولید صورت‌های تصریفی در گفتار بیماران زبان‌پریش فارسی‌زبان است.
 روش‌ بررسی: به منظور انجام این پژوهش توصیفی، موردی، چهار بیمار زبان‌پریش بروکا، حائز شرایط ورورد به تحقیق انتخاب شدند. همه بیماران ضایعه در نیمکره چپ داشتند و حداقل شش ماه از زمان شروع ضایعه آنها سپری شده بود. آزمودنی‌ها بر اساس آزمون زبان‌پریشی فارسی دکتر نیلی‌پور( 1372) مورد ارزیابی قرار‌گرفتند. نمونه‌های گفتار آنها به صورت نوشتاری به منظور تحلیل دقیق‌تر باز‌نویسی و سپس داده‌ها با کمک نرم‌افزار آماری spss تحلیل شدند.
یافته‌ها: بررسی میانگین تعداد ویژگی‌های صرفی در آزمودنی‌ها نشان داد که در استفاده مناسب از ویژگی‌های صرفی در گفتار خود مشکل دارند. بر پایه ویژگی‌های زبانی بیماران مورد بررسی و داده‌های جمع‌آوری شده در این پژوهش تفاوت معناداری بین کاربرد عناصر تصریفی در بین بیماران زبان پریش بروکا مشاهده نشد.
 نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که بیماران زبان‌پریش‌ بروکای فارسی‌زبان در کاربرد تصریف‌های مختلف، متفاوت عمل می‌کنند. با بررسی یافته‌های این پژوهش می‌توان ادعا کرد آسیب‌دیدگی در حوزه تصریف در یک پیوستار قرار‌می‌گیرد و میزان آسیب‌پذیری یکسان نیست. همچنین میزان اختلال در تولید تصریف قید و صفت بسیار بیشتر از میزان اختلال در تصریف فعل است. در میان انواع صورت‌های تصریفی بکار برده شده در بیماران به لحاظ بسامد کاربرد تفاوت وجود دارد.


l
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: توانبخشی
دریافت: 1398/2/8 | پذیرش: 1399/2/27

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb