مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه تربیت بدنی دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات
2- دانشگاه اصفهان
3- دانشگاه الزهرا
چکیده:   (94 مشاهده)
هدف: با توجه به تفاوت های کودکان با سندرم داون در فعالیت های تعادلی و تأخیر آنها در توسعه مهارت های تعادلی و دیگر مهارت های وابسته به تعادل به نظر می رسد این افراد از راهبردهای جبرانی متفاوتی برای حفظ تعادل خود استفاده می کنند. از این رو مطالعه حاضر در صدد است تا راهبردهای جبرانی کنترل قامت را در کودکان با سندرم داون مورد بررسی قرار دهد. روش بررسی: بدین منظور راهبردهای جبرانی 14 کودک با سندرم داون با استفاده از دستگاه پوسچوگرافی پویا کامپیوتری و در شش شرایط مختلف حسی مورد ارزیابی قرار گرفت و با 14 کودک سالم که از لحاظ سنی همسان سازی شده بودند با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چند متغیره (MANOVA) و آزمون پیگردی توکی مورد مقایسه قرار گرفت.
یافته ها: حذف و دستکاری درونداد های بینایی منجر به تفاوت معناداری بین دو گروه در اتخاذ راهبرد جبرانی کنترل قامت شد (001/0=sig). همچنین وقتی اطلاعات حس عمقی حذف شد و به فرد آرایه­های نامناسب بینایی داده شد، بین دو گروه در اتخاذ راهبرد جبرانی کنترل قامت تفاوت معناداری مشاهده شد (001/0=sig).
نتیجه گیری: نتایج حاکی از این بود که در شرایط حذف بینایی و همچنین ارائه محرک های بینایی نادرست کودکان با سندرم داون تمایل به استفاده از راهبرد لگن دارند و همچنین در شرایط سطح اتکای متحرک تمایل به گام برداشتن برای حفظ تعادل داشتند در حالیکه کودکان گروه کنترل تنها در شرایط سطح اتکای متحرک با حذف بینایی و ارائه محرک بینایی اشتباه از راهبرد لگن استفاده می کردند.
 
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: توانبخشی
دریافت: 1398/4/3 | پذیرش: 1398/10/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb