جلد 12 - شماره سال ۱۴۰۱                   ‫جلد (12): 271 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rasooli M, Khajevand A, Asadi J. Comparing Schema Therapy and Cognitive-Behavioral Therapy in the Improvement of Clinical Indicators of Patients with Bipolar I. MEJDS 2022; 12 :271-271
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-1705-fa.html
رسولی مهرداد، خواجه وند افسانه، اسدی جوانشیر. مقایسهٔ طرح‌واره‌درمانی و رفتاردرمانی‌ شناختی در بهبود شاخص‌های بالینی بیماران دوقطبی نوع یک. مجله مطالعات ناتوانی. 1401; 12 () :271-271

URL: http://jdisabilstud.org/article-1-1705-fa.html


1- دانشجوی دکترای روان‌شناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
2- استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
چکیده:   (2068 مشاهده)

چکیده
زمینه و هدف: اختلال دوقطبی پنجمین عامل ازکارافتادگی افراد در سطح جهان است. تصور بر این است که اختلال دوقطبی نوع یک، یک‌درصد از جمعیت را در بر می‌گیرد. هدف این پژوهش مقایسهٔ طرح‌واره‌درمانی و رفتاردرمانی ‌شناختی در بهبود شاخص‌های بالینی بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی نوع‌ یک بود.
روش‌بررسی: روش این پژوهش شبه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و دورۀ پیگیری سه‌ماهه بود. جامعهٔ آماری پژوهش بیمارانی بودند که در سال ۱۳۹۷ به مرکز توان‌بخشی بیماران مزمن روانی دلارام ‌گرگان مراجعه کرده بودند. از میان آن‌ها تعداد ۲۴ نفر، به‌روش نمونه‌گیری غیرتصادفی هدف‌مند انتخاب شدند وبه‌روش‌ تصادفی در دو گروه آزمایش و یک‌ گروه گواه جای ‌داده شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها مقیاس درجه‌بندی افسردگی دوقطبی (برک و همکاران، ۲۰۰۷) بود. هریک از گروه‌های آزمایش در طی ده جلسه، هفته‌ای یک ‌جلسهٔ ۷۰دقیقه‌ای، به‌صورت گروهی تحت درمان قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر در سطح معنا‌داری ۰٫۰۵ به کمک نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۳ ‌تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان ‌داد، در بررسی علائم روان‌شناختی (۰٫۲۸۹=p) و علائم جسمانی (۰٫۳۱۶=p) میان گروه‌های آزمایشی طرح‌واره‌درمانی و رفتاردرمانی‌ شناختی و گروه گواه، در بهبود علائم جسمانی و علائم روان‌شناختی طی سه مرحلهٔ پیش‌آزمون و پس‌آزمون و پیگیری تفاوت معناداری مشاهده نشد؛ اما در بررسی علائم آمیخته مشخص شد، تفاوت معناداری در بهبود این علائم در هر سه مرحلهٔ پیش‌آزمون و پس‌آزمون و پیگیری میان گروه‌های مذکور وجود داشت (۰٫۰۳۸=p).
نتیجه‌گیری: باتوجه به یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که تمرکز بیشتر طرح‌واره‌درمانی به مقولهٔ هیجان‌ها و ارتباط میان درمانگر و درمانجو، تمرین‌های مرتبط با ذهنیت سالم و طرح‌واره‌های کارآمد جایگزین و نپرداختن مستقیم به افکار و احساسات منفی در ابتدای امر، امکان پذیرش این درمان را از سوی بیماران، بیشتر می‌‌کند.

متن کامل [PDF 505 kb]   (106 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb