مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشکده روانشنسی دانشگاه اصفهان
2- دانشکده روانشناسی دانشگاه اصفهان
3- دانشکده روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی
چکیده:   (105 مشاهده)
زمینه و هدف: در رابطه مادر- کودک، ارتباط گفتمانی در شکل­گیری یا کاهش مشکلات کودکان موثر تشخیص داده شده است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مداخله مبتنی بر الگوی گفتمان مادر –کودک تدوین شده، بر کاهش مشکلات برونی سازی، کاهش بازنمایی ذهنی منفی از مادر و افزایش انسجام روایتی کودکان دارای مشکلات برونی سازی بود.
روش بررسی: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی و از نوع طرح­های پیش ­آزمون، پس ­آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل 26 زوج مادر- کودک دارای کودکان 6-4 سال با مشکلات برونی‌سازی در مهدکودک­های سازمان بهزیستی شهر تهران در سال 1397 بودند که به طور در دسترس انتخاب و پس از همگن کردن بر اساس متغیرهای جمعیت شناختی، به طور تصادفی در یک گروه 14 نفره آزمایشی و یک گروه 12 نفره گواه جایگزین شدند و به ‌وسیله‌ی فهرست رفتاری کودک (آخنباخ و رکسورلا، 2001) و مجموعه داستان­های مک آرتور (امد و همکاران،2003 ) مورد ارزیابی قرار گرفتند.
یافته ­ها: نتایج تحلیل واریانس برای اندازه ­گیری­ های تکراری نشان داد که مداخله برای هر سه متغیر مشکلات برونی­ سازی (001/0p<)، بازنمایی ذهنی منفی از مادر (001/0p<) و انسجام روایتی کودک (020/0p=) معنی دار بوده و این نتایج حاکی از این بود که روند تغییرات نمرات از پیش­ آزمون به پس ­آزمون و پیگیری در گروه آزمایش به طور معنی داری از گروه گواه متفاوت بود.
نتیجه ­گیری: بسته مداخله­ ای مبتنی بر الگوی گفتمان مادر–کودک منجر به کاهش مشکلات برونی­ سازی، کاهش بازنمایی ذهنی منفی از مادر و افزایش انسجام روایتی کودک گردید.
 
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: 1398/8/17 | پذیرش: 1398/10/14

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb