مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی
چکیده:   (205 مشاهده)
زمینه و هدف: یکی از مولفه های مهم امنیت ملی، امنیت اجتماعی است که اعتیاد از مهمترین عوامل تهدید کننده این امنیت محسوب میشود لذا پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر ناگوئی خلقی در مردان دارای اختلال اعتیاد به مواد مخدر انجام گرفت.   
روش بررسی: پژوهش حاضر، از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون چند گروهی و مرحله پیگیری 3 ماهه بود. جامعه آماری این پژوهش عبارت از تمامی مردان وابسته به اختلال اعتیاد شهر اردبیل بود که در سال 97-96 به اداره بهزیستی جهت درمان مراجعه کردند. تعداد 45 نفر از افراد واجد شرایط به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و سپس بصورت تصادفی در سه گروه آزمایش دیالکتیکی، گروه آزمایش ذهن آگاهی و گروه گواه قرار گرفتند، برای ابزار پژوهش از مقیاس ناگویی خلقی (تیلور 1986) و برای تجزیه و تحلیل داده ها از روشهای آمار توصیفی نظیر میانگین و انحراف معیار و از روش های استنباطی نظیر آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی استفاده شد. تمامی داده ها بوسیله نرم  افزارآمار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.  
یافته ها: نتایج نشان داد که درمانهای دیالکتیکی و ذهن آگاهی تاثیر معناداری را بر بهبود ناگوئی خلقی گذاشتند (001/0p<)، و در کل، اثرگذاری دو درمان بر ناگوئی خلقی یکسان بود.
 نتیجه گیری: می توان نتیجه گرفت که درمانهای دیالکتیکی و ذهن آگاهی، می توانند ناگوئی خلقی در مردان دارای اختلال اعتیاد به مواد مخدر را بصورت یکسان بهبود بخشند.
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: 1398/9/28 | پذیرش: 1399/2/9

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb